ایشان آن قدر با حیا بود که زمانی که شبانه و به همراه برادران بزرگوارش به زیارت مزار رسول الله صلی الله علیه و آله به همراه  مشرف می شدند حتی چراغ مسجد پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم را هم خاموش می کردند تا کسی قامت ایشان را نبیند.

استاد احمد کریمی اصل در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، به بیان نکاتی از زندگی خانم حضرت زینب سلام الله علیها پرداخت.

وی در ابتدا با اشاره به ایام مبارک ماه رجب، به فضایل بزرگ این ماه اشاره کرد و مؤمنان را به بهره مندی از رحمت فراوانی که در این ماه وجود دارد، فرا خواند.

این استاد حوزه با اشاره به وفات یا شهادت خانم حضرت زینب سلام الله علیها در این ماه، به نحوه نامگذاری ایشان پرداخت و گفت: آن طور که نوشته اند، ولادت ایشان در پنجم جمادی الاولی سال 5 یا 6 هجری بوده است؛ برای نامگذاری ایشان خانم حضرت زهرا سلام الله علیها از امیرالمومنین علیه السلام پیشی نمی گیرند و ایشان نیز نسبت به رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم سبقت نمی گیرند فلذا در انتظار آمدنِ ایشان می مانند. در این جا رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم نیز بیان می دارند که در نامگذاری این دختر پر نور بر خداوند متعال پیشی نمی گیرند. به این ترتیب جبرئیل نازل می شود و نام ایشان را از سوی خداوند متعال تعیین بیان می کند. این واقعه بزرگ نشان از گرانقدری خانم زینب کبری سلام الله علیها دارد.

استاد کریمی اصل به تبیین حیا در وجود این بانوی گرانقدر پرداخت و گفت: ایشان آن قدر با حیا بود که زمانی که شبانه و به همراه برادران بزرگوارش به زیارت مزار رسول الله صلی الله علیه و آله به همراه  مشرف می شدند حتی چراغ مسجد پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم را هم خاموش می کردند تا کسی قامت ایشان را نبیند.

وی پرورش یافتن در کنار پدری چون امیرالمومنین علیه السلام و مادری چون فاطمه طاهره سلام الله علیها را نشانه دیگری از عظمت شخصیت ایشان دانست و افزود: در چنین خانواده ای، بانویی پرورش می یابد که به فرموده امام زین العابدین علیه السلام عالمه غیر معلمه است که نشان دهنده اعطای علم لدنّی از جانب خداوند تبارک و تعالی به ایشان است.

استاد کریمی اصل به مقام ولایت ایشان اشاره کرد و در این راستا گفت: بعد از ورود اسرا به کوفه، حضرت زینب سلام الله علیها ایراد سخن کردند و همه را به سکوت فرا خواندند و نکته در این جا است که مورخان نوشتند صدا از هیچ کس، حتی زنگ های شتران در نمی آمد که خود نشان از مقام ولایت ایشان دارد. بانو در بیان سخنان چنان بودند که در وصف ایشان گفته شده گویی امیرالمومنین علیه السلام بودند که دوباره به منبر می رفتند.

وی ضمن اشاره به فداکاری ها و تحمل رنجها توسط این بانوی جلیله در واقعه کربلا و بعد از آن، ثمره نهضت عاشورا را نتیجه صبر خانم دانست و افزود: اگر چه آقا امام سجاد علیه السلام نیز در این محفل حضور داشتند اما کفیل واقعی کاروان اسرای کربلا، حضرت زینب کبری سلام الله علیها بوده اند.

وی افزود دوست و دشمن اعتراف می کند که این بانو در مجلس خصم دین، حرف دین را زد؛ آنجا که در مقابل شماتت دشمن منطق ایشان این بود: «ما رأیت الا جمیلا».

استاد کریمی اصل در پایان گفتگو به زمان های مختلف نقل شده در زمینه تاریخ و مکان وفات آن حضرت اشاره کرد و ضمن اظهار تأسف از وجود این اختلاف گفت: قول مشهور در باب مدفن ایشان، شهر شام است، برخی مدفن ایشان را زینبیه مصر می دانند. قول ضعیفی نیز وجود دارد که مکان وفات ایشان را مدینه دانسته اند.

ایشان از قول آیت الله مرعشی نجفی رضوان الله علیه که از نسّاب های بزرگ بوده اند، گفت: امیرالمومنین علیه السلام سه دختر به نام زینب داشت: زینب کبری، زینب وسطی و زینب صغری. آنکه در شام دفن گردیده است، زینب وسطی و آنکه در مصر است، زینب کبری می باشد./270/260/22/