حضرت آیت الله جوادی آملی فرمودند: ما مالک هويّتمان نيستيم، اين را به عنوان امانت به ما دادند هرچند نسبت به ديگران اظهار مالکيّت مي‌کنيم اما امين جان و هویت خود هستیم، پس اگر گناه کرديم و به خودمان ستم کرديم يعني به آن هويّتي که به عنوان امانت به ما دادند ستم کرده ایم.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به نقل از اسراء نیوز؛ درس اخلاق هفتگی حضرت آیت الله جوادی آملی در محل بنیاد بین المللی علوم وحیانی اسراء برگزار شد.

معظم له در این جلسه با اشاره به فرمایش حضرت امیر علیه السلام در نهج البلاغه اظهار داشتند: نکته‌اي که از بيانات نوراني امير مؤمنان(سلام الله عليه) در نهج‌البلاغه استفاده مي‌شود آن است که جان و روح ما به جاي ديگر وابسته است. در آن بيانات نوراني که حضرت خطاب به کميل عالمان الهي و ربّاني را معرفي مي‌کند مي‌فرمايد عالمان الهي کساني‌اند که ابدانشان به اين علوم و معلومات عادي وابسته است اما «أرواحها معلّقة بعز اعلي»!

ایشان فرمایش دیگری از علی علیه السلام را مورد اشاره قرار دادند و بیان داشتند: حضرت امير(عليه السلام) در نهج‌البلاغه وقتي به کميل مي‌فرمايد دل‌ها ظروف علوم است، مي‌فرمايد «مردان الهي از اين ظرفيت حدّاکثر بهره را بردند، بدن اينها در عالَم طبيعت مشغول است اما ارواح اينها معلّق است بعزّ قدسک، به عرش اعلاي الهی. معلوم مي‌شود اين جان ما وطن اصلي خود را حفظ کرده است.

معظم له با بیان این مطلب که "انسان مهاجر، کادح الي رب است"، بیان داشتند: انسان در نهایت به وطن اصلي‌اش برمي‌گردد، اگر در آیه إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ تعبير به رجوع است براي اينکه ما از آن‌جا آمديم يعني اگر کلّ مجموعه عالم، فيض خداست و خدا آنها را خلق و عطا کرده؛ «فامنن أو أمسک»، اما روح را به ما عطا نکرده روح را طرزي به ما داده که يک طرفش به دست اوست فرمود: ﴿وَ نَفَخْتُ فيهِ مِنْ رُوحي﴾ نه «روحاً»! اينکه فرمود روح را به او دادم اين ياء ﴿رُوحي﴾ يک اضافه اشراقيه است که ما را به آن مرتبط مي‌کند.

ایشان خاطر نشان کردند: اگر قرآن حبل است چه اينکه حبل است، اگر عترت طاهرين حبل‌اند چه اينکه حبل‌اند، اين يک طنابي نيست که در جايي گذاشته باشند، اعتصام به طنابي که در جايي افتاده باشد مشکلي را حل نمي‌کند اين طناب به يک جاي بلندي بسته است به ما گفتند بگيريد و بالا بياييد يا بگيريد تا نيفتيد ﴿وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَميعاً وَ لا تَفَرَّقُوا﴾.

معظم له ادامه دادند: کلمات طيّب و علوم عاليه به طرف او صعود دارند، اينها به طرف عزيز صعود مي‌کنند آن وقت مي‌شوند عزيز. انسان عزيز و انسان نفوذناپذير در هيچ صحنه‌اي وا نمي‌ماند. بنابراين آنچه در بيانات نوراني حضرت امير(سلام الله عليه) در وصف عالمان دین در نهج البلاغه آمده است که ارواح آنان به جاي بلندي وابسته است، شامل همه علما چه حوزويان چه دانشگاهيان، چه کساني که در خدمت قرآن کريم‌اند و در خدمت سنّت معصومين و اهل بيت(عليهم السلام) هستند می باشد.

ایشان روح انسانی را دارای قداست دانستند و ادامه دادند: جای این روح بلند، جاي طهارت و قداست است، آن‌جا آلودگي نيست، هر چه آلودگي هست در اين نشئه طبيعت است، ما مي‌توانيم اين را حفظ کنيم و اگر ان‌شاءالله حفظ کرديم وقتي از اين صحنه دامن‌چين رفتيم راحت خواهیم بود.

حضرت آیت الله جوادی آملی همگان را به پرهیز از ظلم به خود و دیگران توصیه فرمودند و گفتند: بهترين راه اين است که نه بيراهه برويم نه راه کسي را ببنديم، نه به خودمان ظلم بکنيم نه به ديگران. یای موجود در " نَفَخْتُ فيهِ مِنْ رُوحي " معلوم ميکند که درونِ ما نزد ما امانت است و براي ما نيست که حق داشته باشیم به او ظلم کنیم، اگر انسان به طور مطلق مالک خود بود ديگر ظلم معنا نداشت.

ایشان در تشریح چرایی حرمت انتحار و خودکشی فرمودند: انتحار و خودکشي حرام است، براي اينکه ما مالک هويّتمان نيستيم، اين را به عنوان امانت به ما دادند، اگر به عنوان امانت به ما دادند هرچند نسبت به ديگران اظهار مالکيّت مي‌کنيم اما ما امين جان و هویت خود هستیم پس اگر گناه کرديم و به خودمان ستم کرديم؛ يعني به آن هويّتي که به عنوان امانت به ما دادند ستم کرده ایم./20/12/20