توکل و انقطاع علامه امینی نزد عامّ و خاصّ زبانزد بود و هرگاه مشکلی برای ایشان پیش می آمد، متوسل به اهل بیت علیهم السلام، خاصّه امیرالمؤمنین علیه السلام می شدند.

به مناسبت سالروز بزرگداشت علامه امینی، صاحب الغدیر، در دوازدهم تیر ماه، استاد محمد شریفی اشکوری با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، به گفتگو پرداخت.

وی افزود: عبدالحسین امینی نجفی، مشهور به علامه امینی در سال  1320 هجری قمری در سراب، واقع در آذربایجان متولد شدند و در سال 1349 هجری شمسی در تهران وفات نمودند و در نجف اشرف در کتابخانه امیرالمؤمنین علیه السلام مدفون گردیدند.

این استاد حوزه علمیه قم اضافه نمود: علامه امینی از مدافعان بنام شیعه و نویسنده کتاب دائرة المعارف الغدیر است.

وی ادامه داد: شیخ احمد امینی تبریزی، پدر بزرگوار علامه امینی از عالمان باتقوا بودند و همیشه مورد احترام مردم قرار گرفته اند. معظم له از فقها و مجتهدین زمان خود و در زهد و پارسایی زبانزد عموم مردم بود.

استاد شریفی اشکوری افزود: برخی از آثار به یادگار مانده از ایشان عبارتند از : شرحی بر قصیده المفجع و تعلیقاتی بر مکاسب شیخ انصاری رحمت الله علیه.

وی خاطرنشان کرد: این بزرگوار که در سال 1287 هجری قمری به دنیا آمده بود، در سال 1370 هجری قمری رحلت کرد و دیده از جهان فرو بست و در قبرستان نو قم دفن گردیدند.

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم اضافه نمود: پدربزرگ علامه امینی، مولی نجف قلی، مشهور به امین الشرع بود که فردی بسیار با تقوا، زاهد، فاضل و پرهیزگار بود و در گردآوری اخبار ائمه علیهم السلام علاقه بسیاری داشت و اشعاری از وی به زبان ترکی و فارسی بجای مانده است.

وی افزود: نقل شده است که ایشان بعد از رحلت در شهر تبریز دفن می شوند، ولی بنا بر وصیت ایشان، پس از 13 سال به نجف اشرف منتقل می شوند و در قبرستان وادی السلام آرام می گیرد که منقول است جنازه ایشان، حتی پس از 13 سال کاملا سالم بوده است.

دوران کودکی و جوانی علامه امینی:

استاد محمد شریفی اشکوری در بخش دیگری از این گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، به ایام کودکی و جوانی علامه پرداخت.

وی افزود: علامه امینی در کودکی دارای استعداد و هوش عجیبی بوده است. خانواده مذهبی و علاقمند به دانش و معرفت علامه نیز زمینه رشد و تعالی عبدالحسین را آماده کردند.

این استاد سطوح عالی حوزه قم خاطرنشان کرد: پدر ایشان ادبیات فارسی و عربی و منطق و تا اندازه ای فقه و اصول را به ایشان آموختند و به واسطه ایشان بود که علامه امینی به قرآن و نهج البلاغه بیش از پیش علاقمند شدند و عشق به ائمه اطهار علیهم السلام در وجود ایشان نفوذ کرده بود.

وی اضافه نمود: علامه امینی در سن 16 سالگی برای ادامه تحصیل راهی نجف اشرف شدند و تا سنّ 32 سالگی در نجف اشرف مشغول به تحصیل بودند.

استاد شریفی اشکوری افزود: علامه امینی در نجف اشرف از محضر اساتیدی چون آیت الله فیروزآبادی، ابوالقاسم خوانساری و عبدالحسین مشکینی تلمّذ نمودند.

وی خاطرنشان کرد: توکل و انقطاع علامه امینی نزد عامّ و خاصّ زبانزد بود و هرگاه مشکلی برای ایشان پیش می آمد، متوسل به اهل بیت علیهم السلام، خاصّه امیرالمؤمنین علیه السلام می شدند.

وی افزود: علامه امینی مدت کمی به تبریز مراجعت می کنند و مشغول به تدریس و تحقیق و تبلیغ دین می شوند و کتاب نفیس تفسیر فاتحة الکتاب را می نویسند.

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ادامه اضافه نمود: علامه امینی به خاطر عشق به امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب علیه الصلاة و السلام مجددا عازم نجف اشرف می شوند و به تحصیل و تحقیق علوم دینی می پردازند.

وی افزود: در این مرحله علامه امینی از جهت علمی و تقوا به مرتبه والای اجتهاد نائل می گردند و از مراجع و مجتهدین بزرگ آن عصر، اجازه روایی می گیرند.

استاد اشکوری خاطرنشان کرد: ایشان در مقام اجتهاد، منزلت و جایگاه والایی داشتند و بیشتر ساعات خود را به تحقیق و مطالعه می گذراندند، تا به آنجا که در تفسیر، حدیث و علم رجال صاحب نظر بودند.

زهد و تقوای علامه

این استاد حوزه علمیه قم در بخش دیگری از این گفتگوی صمیمانه به زهد و تقوای علامه پرداخته، خاطرنشان کرد: ایشان در زهد، ورع و تقوا مراقبت شدید داشتند و اصلا در وجود ایشان کبر و غرور دیده نمی شد.

وی افزود: علامه امینی بسیار مراقب زبان خود بودند که هیچگاه کسی حرف رکیکی از ایشان نشنیده است. ایشان معتقد بودند که اساس خلقت بنا بر محبت است و تمام عبادات ناشی از محبت است. هر چقدر محبت به خدا بیشتر باشد، اینان از معاصی و گناهان بیشتر دوری می کنند و کسی که توجهش به نماز کم است، او مشکل محبتی دارد.

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم اضافه نمود: این اخلاق سبب شد که خواندن نماز شب علامه، ترک نشود و در ماه مبارک رمضان 15 ختم قرآن داشتند و در ماه های دیگر حدّاقل  یک ختم قرآن می کردند.

وی افزود: علامه علاقه شدید به توسلات و زیارات ائمه اطهار داشتند و می گفتند: اگر کسی زیارت جامعه کبیره را بخواند و بفهمد، او دیگر بی سواد نیست.

استاد شریفی اشکوری ادامه داد: علامه امینی بسیاری از ادعیه را حفظ کرده بودند و در اکثر اوقات به حرم مطهر حضرت علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین علیه السلام مشرف می شدند.

وی خاطرنشان کرد: علامه در شب، به صورت ناشناس وارد حرم می شدند و این امر از مراتب بالای تواضع ایشان بوده است.

این استاد حوزه علمیه قم افزود: تلاش بی وقفه علامه در دوران زندگی اش باعث ضعف جسمانی ایشان شد که منجر به بیماری و زمینگیر شدن ایشان شده بود.

وی اضافه نمود: هنگام احتضار، لب های علامه را با آب مخلوط به تربت مقدس کربلا، مرطوب کردند و درآخرین نفس هایش این ذکر را زمزمه می کرد: «اللهم هذه سکرات الموت قد خلت فأقبل الیّ بوجهک الکریم و أعنّی علی نفسی بما تعیّن به الصالحین علی انفسهم» (خدایا این سکرات مرگ است که به سویم می آید؛ پس به سوی من نظر کن و مرا با آنچه صالحان را کمک می کنی، کمک نما.»

استاد شریفی اشکوری خاطرنشان کرد: در نهایت آن شارح بزرگ واقعه غدیر، به نام الغدیر، در بامداد روز شنبه 13 تیر ماه در تهران مرحوم شدند و پس از تشییع با شکوه در تهران، به عراق منتقل گردیدند و طبق وصیت، در نجف اشرف در کتابخانه امیرالمؤمنین علیه السلام، به خاک سپرده شدند.

وی افزود: هر چند پیکر خسته صاحب الغدیر در میان شیفتگان ایشان پنهان گشت ولی الغدیر او مانند نگینی درخشان در عرصه دین و دانش باقی مانده است؛ جلال الدین همایی در وصف این عالم برجسته بیان داشته است: «علامه امینی در واقع نمرده، بلکه حیات جاودانی یافته است.»

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه در ادامه به ابیاتی از قصیده بلند بالای مرحوم سید کریم امیری فیروزکوهی اشاره کرد:

امیر مرگ چنین شهسوار در عرصه علم                        نه مرگ یک تن، بل مرگ یک جماعت بود

چنین مصیبت عظمی نبود دانش را                                اگر دریغ و اسف بود، اگر مصیبت بود

ز فیض بحر ولایت غریق رحمت باد                             که خود ز بحر ولایت غدیر رحمت بود

تألیفات و آثار علامه امینی:

استاد محمد شریفی اشکوری در بخش دیگری از این گفتگو در مورد بزرگداشت علامه امینی رحمت الله علیه به آثار علمی ایشان اشاره کرد:

1. کتاب ارزشمند الغدیر در 11 جلد
2. تحقیق و تعلیق بر کتاب کامل الزیارات اثر ابن قولویه که در سال ۱۳۵۶ق در نجف چاپ شد.
3. ادب الزائر لمن یمّم الحائر، شرح آداب زیارت امام حسین (ع) که در نجف چاپ شد.
4. سیرتنا و سنتنا سیرة نبینا و سنته، بحث مستند درباره ولایت و محبت خاندان پیامبر (ص) و گزارش بُعد تاریخی عزاداری عاشورا). او در این کتاب، با استناد به منابع اهل سنت، عزاداری و گریه برای امام حسین (ع) را سنت نبوی می ‌داند و شیعه را در این امر پیرو پیامبر معرفی می ‌کند.
5. اعلام الانام فی معرفة الملک العلام، در توحید، به فارسی.
6. شهداء الفضیلة
7. تفسیر سوره حمد. فصل اول این کتاب در تفسیر این سوره است و فصل دوم، در تحلیل و بیان ظرائف آن. این کتاب در ۱۳۹۵ق در تهران چاپ شد.
8. تفسیر آیه «و لله الاسماء الحسنی»
9. تفسیر آیه «و کنتم ازواجا ثلاثة»
10. تفسیر آیه عالم ذر
11. تفسر آیه «قالوا ربنا امتنا اثنتین»
12. ثمرات الاسفار
13. رساله در علم «درایه»
14. رساله در نیت
15. ریاض الانس  (در ۲ جلد، هر جلد ۱۰۰۰ صفحه، توصیف و معرفی کتاب ‌ها و نسخه ‌های خطی که مؤلف دیده است.)
16. حاشیه بر رسائل شیخ انصاری
17. حاشیه بر مکاسب شیخ انصاری
18. رساله‌ ای در حقیقت زیارات (در پاسخ علمای پاکستان)
19. العترة الطاهرة فی الکتاب العزیز. (تفسیر گونه ‌ای است شامل بیان مبادی فلسفه سیاسی در اسلام، یعنی متضمن شرح آیاتی است از قرآن کریم، که درباره خاندان پیامبر (ص)، نازل شده است و دارندگان حق اولویت و مولویت را به اوصاف شناسانده است.)
20. نظرة فی كتاب منهاج السنة النبویة این کتاب در حقیقت بخشی از جلد سوم کتاب الغدیر است که به سبب آنکه موضوع آن پاسخ‎ های علامه امینی به شبهات ابن تیمیه در کتاب منهاج السنه است به صورت مستقل با این عنوان چاپ شده است.
21. السجود علی التربة الحسینیه عند الشیعة الامامیه

کرامات علامه امینی رحمت الله علیه

استاد محمد شریفی اشکوری در بخش پایانی گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، به برخی از کرامات علامه امینی رحمت الله علیه پرداخت.

1. عده ای از علمای اهل سنت با علامه احتجاج نمودند که شیعه معتقد است، حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام در شبانه روز هزار رکعت نماز خوانده و این دروغ است.

مرحوم امینی این نماز مستحبی با عمل خودش برای جمعی از علمای اهل سنت ثابت کرد که این نماز هزار رکعتی ممکن است و راستی آن را در حضور جمعی از عالمان اهل سنت ثابت کرد.

1. یک زن سنی مبتلای به یک بیماری سخت شده بود و پسرش خدمت علامه رسید و درخواست نمود که  برای شفای مادرش دعایی کنند.

مرحوم علامه از جیبش تکه کاغذی در آوردند و آیه خاصّ از قرآن را روی آن نوشتند و به آن جوان دادند و فرمودند: این دعا را بیمار در روسری خودش نگه دارد و مطمئنا شفا می یابد.

آن جوان دعا را گرفت و با عجله از مجلس خارج شد.

علامه عبایش را بر سر کشید و عرض کرد: یا علی! من همان کسی هستم که برای اثبات حقانیت و فضیلت شما و اینکه توانسته اید در بعضی شب ها هزار رکعت نماز مستحبی بخوانید، با علمای اهل سنت احتجاج کرده ام و ثابت نموده ام، حالا از شما تقاضا دارم این زن را شفا بدهی»

طولی نکشید آن جوان برگشت و گفت: مادرم در حال اغماء و غش بود، به محض اینکه آن دعا را به سر مادرم بستیم، به هوش آمد و به حال عادی برگشت.

حاضرین که این کرامت را از علامه امینی دیدند، اکثرا مذهب تشیع را پذیرفته و به آقا امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب علیه السلام اعتقاد پیدا کردند./270/260/20/