در حوزه یک برنامه منسجم نداریم که بخواهد بر اساس آیین نامه خاص و تعریف خاص مشخص کند که مدیر معیار، چه ویژگی هایی دارد و از چه مشخصاتی باید برخوردار باشد.

استاد علیرضا سلیمانی امیری از اساتید و مدیران حوزه علمیه قم، با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، درباره ضرورت سرمایه گذاری برای مدیران حوزه های علمیه به گفتگو پرداخت.

وی ضمن اشاره به مسئولیت خود، یعنی مدیریت حوزه علمیه امام محمد باقر علیه السلام، که وابسته به دفتر آیت الله العظمی شبیری زنجانی حفظه الله است، در زمینه مسائل مربوط به مدیریت در حوزه علمیه به بیان سخن پرداخت.

این استاد حوزه علمیه قم در ابتدا خاطرنشان کرد: آن موضوعی که مدّ نظر این چند دقیقه است، بیان خلأ مهمی است که در حوزه وجود دارد؛ البته نه تمام خلأهایی که وجود دارد.

وی افزود: ما البته توفیق آن را داریم که در حوزه، مدیران پای کار و پر تلاش و موفق و باتجربه، آن هم از گذشته دور تا به حالا داشته باشیم.

استاد سلیمانی امیری تأکید کرد: ما در حوزه یک برنامه منسجم نداریم که بخواهد بر اساس آیین نامه خاص و تعریف خاص مشخص کند که مدیر معیار، چه ویژگی هایی دارد و از چه مشخصاتی باید برخوردار باشد.

وی اضافه نمود: بر نقش مدیریت در پیشبرد امور هر جایی، مخصوصا در امور آموزشی که مربوط به کار ما طلبه ها است، چه تأثیری دارد؛ جایگاهش خالی است، به این معنا در حوزه برنامه ریزی مناسبی نشده است.

این مدیر حوزه علمیه امام محمد باقر علیه السلام خاطرنشان کرد: ما شاهدیم که حوزه برای تعیین اساتید، مقدماتی، غیر مقدماتی، سطح 1، سطح 2، خارج برنامه ریزی کرده است که برنامه های خوبی است، لازم است، برنامه ای که نبود و الآن هست.

وی افزود:  با این وجود، با اینکه نیم قرن در حوزه ها هستم، نشنیدم بخشی برای پرورش مدیران و برنامه ریزی برای این امر وجود داشته باشد. این امر می تواند قصورات بسیار زیادی در کار ایجاد کند؛

استاد علیرضا سلیمانی امیری در همین راستا اضافه نمود که دو نگرش به مدیر است؛

وی افزود: یک نگرش درباره مدیر، آن است که در وقت اداری حضور تام یا غیر تام دارد؛ معاونینی دارد که کارها بر عهده آنها قرار می دهد و بیشتر جنبه دستوری و نظارت از بالا دارد و وارد کارها نمی شود.

این استاد حوزه علمیه قم اضافه نمود: نگرش دوم از مدیر آن است که خود وارد کار می شود:

• مسائل خانوادگی، اخلاقی، شخصیتی و دیگر امور طلاب را مورد نظر قرار می دهد.
•  اساتید را مورد ارزیابی قرار می دهد و دقت می نماید که هر استادی را به مدرسه و مؤسسه دعوت ننماید.
• محتوای درسی را مورد دقت قرار می دهد، برنامه ریزی می کند که اگر در مؤسسات تخصصی هستند، چه درس هایی را بخوانند و در این مورد، اهم و مهمّ می کند، با فکر و مدیریت و اقتدار، در مرحله عمل این کار را پیش می برد.

وی خاطرنشان کرد: بسیار اتفاق می افتد که طلبه در امور طلبگی به خواب می رود، باید کسی باشد که بیدارش کند، آن شخصی که چنین کاری را می کند؛ مدیر است.

مدیر حوزه علمیه امام محمد باقر علیه السلام، در همین راستا افزود: مدیر از بی نظمی و شکایت اساتید از طلبه یا آسیب شناسی که صورت می دهد و دیگر امور، متوجه می شود که طلبه هایش زمین گیر هستند و وضعیت مناسبی ندارند؛ کاری می کند که این امر اتفاق نیفتد.

وی افزود: اگر حوزه می خواهد تا در این زمینه کار پیش برود، راهش آن است که بخش تعیین مدیریت و آیین نامه تعیین مدیران و برنامه ریزی جهت انتخاب مدیران اجرایی مورد ارزیابی و اصلاح قرار گیرد.

 این استاد حوزه علمیه قم تأکید کرد: متأسفانه باید بگوییم امروزه در بحث انتخاب مدیر، به مشخصات واقعی یک مدیر توجه نمی شود بلکه به این امور تأکید می کنند که این آقا دارای اخلاق خوب و متواضعانه ای است یا اهل فضل است یا دلسوز است یا به لحاظ وقت گذاری خوب عمل می کند یا روحیه جهادی دارد.

وی اضافه نمود: همه این موارد جزء شروط لازمه برای مدیریت است؛ اما شرط کافی نیست؛ آنچه در مدیریت به عنوان مشخصه مهم باید لحاظ می شود، «جنم مدیریت» است.

استاد سلیمانی امیری افزود: بنده که نزدیک به 19 سال در سطح 1 و سطح 2 مدیر بوده و هستم، این درد را دارم که برای من سرمایه گذاری نشده است و مانند من فراوان هستند.

وی خاطرنشان کرد: اگر وارد این کار شده ایم، از باب روحیه جهادی و علاقه به این کار بوده است؛ اما آیین نامه ای نداشتیم؛ کسی آمد و از ما تعریف کرد و برای ما نامه نوشتند و ما مدیر شده ایم.

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: مثال معروفی است که می گویند: بعضی ها با کچل کردن یک عده، آرایشگر می شوند؛ اگر العیاذ بالله این رویه ادامه بیابد، مسلما بسیاری از معاونین و طلاب و بسیاری دیگر از این باب ضربه می خورند.

وی در بخش پایانی این گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید خاطرنشان کرد: منظور از جنم، حسّ مدیریتی است. یعنی طلبه ها و معاونین و به طور کلی زیر مجموعه آن مدیر، درک کنند که این مرد می تواند تا مدیر باشد. این شخص می تواند مدیریت کند و خط بدهد و ضعف ها را جبران کند و هدایت گری داشته باشد؛ آن هم با ادب، اخلاق، دیانت و قدرت مدیریتی./270/260/22/