آن که با گریه و عزاداری ارزش پیدا می کند، امام حسین علیه السلام نیست، بلکه این من هستم که با گریه کردن ارزش می یابم.

به مناسبت فرا رسیدن ایام عزاداری سید و سالار شهیدان، اباعبدالله الحسین علیه السلام و یاران با وفایش، استاد مصطفی مهدیان از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «شبهات و انحرافات در عزاداری» پرداخت.

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در بخش نخست از گفتگو خاطرنشان کرد: دشمن شبهات بسیار زیادی در این رابطه ایجاد می کند و سعی می کند تا اصل عزاداری را زیر سؤال ببرد تا مردم نسبت به شرکت در آن بی انگیزه بشوند. یکی از این شبهات آن است که گریه و اشک ریختن و اظهار حزن و اندوه برای انسان هایی که هزار سال پیش از دنیا رفته اند، چه ثمره ای دارد؟ آ« هم کسانی که به شهادت رسیدند و خودشان به این وسیله به مقامات بالا دست یافته اند.

وی افزود: وقتی جوان با این سؤال روبرو می شود، ممکن است باور کند و نسبت به گریه و عزاداری برای سیدالشهدا سلام الله علیه و واقعه کربلا بی تفاوت شود.

استاد مهدیان در مقام جواب به این شبهه خاطرنشان کرد: قرار نیست تا گریه و عزداری بر مصائب اهل بیت علیه السلام، برای آن بزرگواران فائده ای داشته باشد و اصولا این سؤال غلط است. آن که با گریه و عزاداری ارزش پیدا می کند، امام حسین علیه السلام نیست، بلکه این من هستم که با گریه کردن ارزش می یابم. از این رو سؤال باید به این صورت تصحیح بشود که عزاداری برای اهل بیت علیهم السلام و مخصوصا سیدالشهدا علیه السلام چه فایده ای برای من دارد؛ نه اینکه چه فائده ای برای آن انوار مقدسه می تواند داشته باشد.

وی در ادامه پاسخ، اضافه نمود: این همه روایات فراوان که در مورد ثواب عزاداری و بکاء و تباکی برای سیدالشهداء علیه السلام بیان شده است، همه این روایات می تواند به عنوان فایده و ثمره برای ما لحاظ بشود.

این استاد حوزه علمیه قم در بخش دوم از این گفتگو بیان نمود: به حمد الهی دشمن نتوانسته است تا عموم مردم را از شرکت کردن در این عزاداری ها باز بدارد و شرکت مردم خوب و مستمر بوده است؛ وقتی دشمن می بیند که نمی تواند جلوی شرکت مردم در این عزاداری ها را بگیرد، به سراغ به انحراف کشیدن مجالس عزاداری می رود.

استاد مصطفی مهدیان افزود: دشمن چگونه عزاداری برای اهل بیت علیهم السلام را که باید انسان را به اهداف خاصی برساند، به انحراف می کشاند؟

وی اضافه نمود: بزرگان و علمای ما نسبت به عزاداری سنتی سفارش داشته اند؛ منظور از عزاداری سنتی آن است که در ابتدا سخنران از کتاب های مورد اطمینان به بیان معارف اهل بیت علیهم السلام بپردازد و روضه خوانی هم از کتاب های مورد اطمینان صورت بگیرد و مداح، در مدح اهل بیت علیهم السلام و بیان مصائب آن انوار مقدسه مطالبی را بگوید که واقعا ارزشمند باشد که موجب حزن و اشک شود.

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه در این رابطه خاطرنشان کرد: این سفارش بزرگان ما است؛ البته مدتی هست که برخی از مراسمات امروزی، در حال فاصله گیری از مراسمات سنتی هستند. در این صورت اولا معرفتی کسب نمی شود و ثانیا مطلب خوبی در رابطه با اهل بیت علیهم السلام در این مجالس آموزانده نمی شود. ثانیا هیچ حزنی در مستمع ایجاد نمی شود؛ این نشان دهنده آن است که مجلس عزاداری دارد به انحراف کشیده می شود.

وی افزود: آن سخنران باید بداند که مضامینی که بالای منبر بیان می دارد، از معارف اهل بیت علیهم السلام و مطابق با واقع است و نه مطالبی که پایه و اساس محکمی ندارد.

استاد مهدیان در کلام پایانی این گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید خاطرنشان کرد: مداح باید بداند که چه می خواند و چگونه می خواند؛ نحوه خواندن هم مهم است؛ باید مداحی به گونه ای انجام گیرد که مورد پذیرش اهل بیت علیهم السلام باشد؛ مطالبی بگوید که پایه و اساس آن محکم باشد؛ اگر جوانی پیگیری کرد و به این نتیجه رسد که مطالب مطابق با واقع است و اینگونه نباشد که حرف او سُست باشد و از این بابت بقیه حرف ها هم سست است؛ همین طور مداحی باید به این شیوه باشد که مستمع را به حزن برساند و نه آنکه او را به طرب بیاورد. لازم است تا در مجالسی شرکت کنیم که ویژگی های مثبت محفل عزاداری اهل بیت علیهم السلام را داشته باشد./270/260/22/