شیخ طوسی تألیفات پر شماری در علوم دینی، مانند فقه، کلام، تفسیر، رجال و غیر آن دارد که برخی آنها از بین رفته است.
به مناسبت سالروز بزرگداشت شیخ الطائفه رضوان الله علیه، استاد علی اکبر بیسکانی، از اساتید حوزه علمیه قم، در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، در مورد این شخصیت بزرگوار و شاگردانشان به گفتگو پرداخت.
این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای این گفتگو به مختصری از زندگی شیخ طوسی پرداخت و خاطرنشان کرد: محمد بن حسن بن علی بن حسن، ملقّب به شیخ طوسی و شیخ الطائفه، در رمضان سال 385 هجری قمری در طوس به دنیا آمد. از استادان ایشان، شیخ مفید، ابن حاشر بزار و سید مرتضی رضوان الله علیهم است.
وی در مورد آثار علمی شیخ طوسی بیان کرد: شیخ طوسی تألیفات پر شماری در علوم دینی، مانند فقه، کلام، تفسیر، رجال و غیر آن دارد که برخی آنها از بین رفته است. از جمله تألیفات این عالم بزرگ عالَم تشیع، می توان به این کتاب ها اشاره نمود:
این استاد حوزه علمیه قم در ادامه افزود: شیخ طوسی 12 سال آخر حیات شریفش را در نجف به سر برد و سرانجام در شب ۴۶۰ هجری قمری درگذشت و شاگردانش حسن بن مهدی سلیقی، حسن بن عبدالواحد عین زربی ، و ابوالحسن لولوی ایشان را غسل داده و در خانه اش دفن کردند.
وی اضافه نمود: طبق وصیت شیخ، این خانه، به مسجد تبدیل شد.مسجد شیخ طوسی که جامع الشیخ الطوسی نیز نامیده میشود، امروزه از مساجد مشهور نجف است. مسجد که در محله مشراق قرار دارد، تا به حال چندین بار بازسازی، مرمت و تعمیر اساسی شده است.
برخی از شاگردان شیخ الطائفه:
استاد منتظری بیسکانی در بخش دیگری از این گفتگو به معرفی برخی از شاگردان شیخ طوسی اعلی الله مقامه الشریف پرداخت:
استاد منتظری بیسکانی در ادامه به معرفی بیشتر برخی از شاگردان شیخ الطائفه اعلی الله مقامه پرداخت.
آدم بن یونس بن ابی مهاجر نسفی
این استاد حوزه علمیه قم در ابتدا به معرفی آدم بن یونس بن ابی مهاجر نسفی پرداخت و خاطرنشان کرد: او از شاگردان مشهور شیخ طوسی است. منتجب الدین رازی، نام آدم بن یونس بن ابی مهاجر نسفی را در شمار رجال و راویان شیعة امامیه ذكر كرده و گفته است كه او دانشمندی فقیه، ثقه و عادل بوده كه در نزد ابی جعفر طوسی، علم آموخت و كتاب های طوسی را بر مؤلّف قرائت كرد. ابن حجر، نظیر همین مطلب را از كتاب منتجب الدین نقل كرده و به جای واژگان ثقه و عدل، این گونه نوشته است: «كان فقیهاً مناظراً». (تاریخ حدیث شیعه در ماوراء النهر و بلخ: 186)
ابوالصلاح حلبی
استاد منتظری بیسکانی در ادامه به یکی دیگر از شاگردان شیخ طوسی به نام تقیالدین بن نجم الدین، معروف به ابو الصلاح حلبی (۳۷۴-۴۴۷ق) پرداخت و خاطرنشان کرد: وی فقیه و متکلم امامی قرن چهارم و پنجم هجری قمری است. او از شاگردان سید مرتضی و شیخ طوسی بود. از شاگردان مشهور وی میتوان ابن بَرّاج و محمد بن علی کراجکی را نام برد.
این استاد حوزه علمیه قم افزود: دیدگاه های فقهی حلبی تا حد زیادی نزدیک به مکتب بغداد و متأثر از نظرات سید مرتضی است. بر طبق دیدگاه حلبی، منصب قضا تنها در صلاحیت امامان معصوم و نایبان آنها است و کسانی که به نیابت از امام معصوم عهده دار امر قضا میشوند، باید ویژگی هایی مانند عقل، بصیرت، وَرَع، عدالت، بردباری و قصد و تصمیم جدّی در اجرای احکام داشته باشند. از آثار مشهور وی می توان الکافی فی الفقه و تقریب المعارف را نام برد.
شمس الاسلام بن الحسن بن الحسین بن علی بن بابویه معروف به حَسْکا
استاد منتظری در ادامه به حسکا اشاره کرد و افزود: او از برادر زادگان صدوق و جدّ شیخ منتجب الدین است. وی نزد شیخ طوسی و سلار بن عبدالعزیز و قاضی ابن براج شاگردی کرد و خود نیز چند کتاب فقهی را به نگارش درآورد.
حسن بن محمد بن حسن طوسی
این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ادامه به معرفی ابوعلی طوسی پرداخت و بیان کرد: حسن بن محمد بن حسن طوسی (م، بعد از ۵۱۱ ق) معروف به ابوعلی طوسی یا مفید ثانی، فرزند شیخ طوسی، فقیه، محدث و یکی از مهمترین حلقه های واسطه در سلسله اسناد شیعه است.
محمّد بن حسن فَتّال نیشابوری
استاد علی اکبر منتظری بیسکانی در پایان به معرفی محمّد بن حسن فَتّال نیشابوری (م 508 ق) پرداخت و خاطرنشان کرد: ایشان معروف به ابن فتال و ابن فارسی؛ و از عالمان شیعه قرن پنجم و ششم قمری است. وی از مشایخ ابن شهر آشوب بوده و از شیخ طوسی و سید مرتضی روایت کرده است. او دارای دو اثر به نامهای روضة الواعظین و التنویر فی معانی التفسیر بوده است. برخی نیز کتاب مونس الحزین را به وی نسبت میدهند. فتال نیشابوری در سال ۵۰۸ هجری به دست شهابالاسلام به قتل رسید و او را با لقب شهید یاد کردهاند./270/260/21/