امام حسین علیه السلام درخت توحید، رسالت، امامت، عقاید و معارف را با خون خود و اهل بیت علیهم السلام و یارانش آبیاری کرد و حیات تازه بخشید.
به مناسبت ایام محرم و صفر و عزای سالار شهیدان و ایام اسارت آل الله، استاد محمد مهدی فیاضی از اساتید حوزه علمیه قم با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید در موضوع «گریه برای امام حسین علیه السلام» به گفتگو پرداخت.
این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو به روایتی اشاره نمود: «قال ابو عبدلله علیه السلام : قال الحسین بن علی علیه السلام انا قتیل العبره لایذکرنی مومن الا استعبر»
امام صادق فرمودند حضرت حسین بن علی علیهما السلام فرمودند: من کشته اشک هستم هیچ مومنی من را یاد نمی کند، مگر آنکه با یاد من طلب اشک می کند.
وی افزود: خدای متعال ثواب و اجر زیاد برای گریستن بر امام حسین علیه السلام قرار داده است. اشک ریختن گریه کردن یک نوع پیوند روحی و معنوی و معقول با اباعبدالله الحسین علیه السلام است و لطف و عنایت و محبت که انسان به ابا عبدالله الحسین علیه السلام دارد با گریه بر آن حضرت نمود پیدا می کند و علاقه قلبی و روحی بر آن حضرت با این اشک ها نسبتا بروز و ظهور می کند.
استاد فیاضی در ادامه بیان کرد: گریه از جهت حبّ و عشق به امام حسین علیه السلام، حقّانیت و مظلومیت آن حضرت را گواهی می دهد. چند قطره اشک برای امام حسین علیه السلام با اعتقاد به حقانیت شهادت مظلومانه آن امام علیه السلام آلودگی های روحی و فکری انسان را پاک می کند.
وی در همین زمینه خاطرنشان کرد: در آن هنگام که سید بحر العلوم برای رفتن به سامرا در حال حرکت بودند و در باره ثواب بسیار زیارت و گریه برای سیدالشهدا فکر می کرد که چطور می شود خدای متعال این همه ثواب و پاداش به زائران و گریه کنندگان حضرت سید الشهدا علیه السلام دهد؛ حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف به او فرمودند: جناب بحر العلوم نباید تعجب نمود، اگر خدای متعال آن همه اجرو و ثواب بر زائرین و گریه کنندگان آن حضرت بدهد؛ زیرا سید الشهدا هر چه از اهل و عیال و فرزند و برادر و دختر و خواهر و مال و منال داشت، در راه خدا داد؛ بنابراین نباید تعجب کرد.
این استاد حوزه علمیه قم اضافه نمود: در حقیقت امام حسین علیه السلام درخت توحید، رسالت، امامت، عقاید و معارف را با خون خود و اهل بیت علیهم السلام و یارانش آبیاری کرد و حیات تازه بخشید.
وی خاطرنشان کرد: ائمه معصومین علیهم السلام هم بر مظلومیت و گریستن بر امام حسین صلوات الله علیه تاکید فرمودند.
«عن ابی جعفر علیه السلام: قال ایما مؤمن دمعت عیناه لقتل الحسین علیه السلام دمعه حتی تسیل علی خده بواه الله بها غرفا فی الجنه یسکنها احقابا»
هر مؤمنی که به خاطر شهادت حسین علیه السلام از چشمانش اشک ریخته، به طوری که اشک ها بر گونه هایش جاری گردد، خدای منّان در بهشت غرفه هایی به او عنایت فرماید که او در روزگارها در آن سکنا گزیند.
استاد فیاضی در ادامه به روایتی از آقا امام علی ابن موسی الرضا علیه السلام اشاره نمود که در حدیث مفصّلی به ریّان بن شبیب فرمودند: «یابن شبیب ان کنت باکیا لشی فابک للحسین بن علی بن ابی طالب علیه السلام فانه ذبح کما....»یابن شبیب اگر بر چیزی گریه می کنی بر حسین بن علی گریه کن که او را همچون .... ذبح کردند.
وی افزود: البته گریه کردن و گریاندن و تباکی یعنی خود را به گریه کردن زدن همه دارای اجر و فضیلت بسیار است و پیامبر عظیم الشان اسلام حضرت محمد مصطفی ص فرمودند: «انّ لقتل الحسین حراره فی قلوب المومنین لا تبرد ابدا» برای شهادت حسین علیه السلام حرارت و گرمایی در قلوب مومنین است که هرگز سرد نمی گردد./270/260/22/