استاد قاسمی مطرح کرد؛

ویژگی های دین از منظر قرآن

با توجه به جسارت و توهین به ساحت قدسی و مطهر قرآن شریف و رسول مکرم اسلام محمد مصطفی صلی الله علیه و آله و سلم، توسط دشمنان دین و اسلام، استاد احمد قاسمی از اساتید حوزه علمیه قم در این زمینه با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به گفتگو پرداخت.

 

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای این گفتگو خاطرنشان کرد: هم ماه محرم است و هم در این روزها مواجه هستیم به حملات گسترده ای که به دین و به اسلام و به ساحت ربوبی قرآن معظّم می شود؛ قرآنی که مسیر رسیدن ما به دین از طریق قرآن است؛ جا دارد در این زمینه به بیان برخی از ویژگی های دین از منظر قرآن کریم بپردازیم.

 

ویژگی های دین از منظر قرآن

فطری بودن

استاد قاسمی در این زمینه خاطرنشان کرد: همه دشمنان دین و قرآن باید بدانند که دین فطری است. قرآن کریم می فرماید:

«فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفاً فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها لا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ»

(پس [با توجه به بى ‏پايه بودن شرك‏] حق‏ گرايانه و بدون انحراف با همه وجودت به سوى اين دين [توحيدى‏] روى آور، [پاى ‏بند و استوار بر] سرشت خدا كه مردم را بر آن سرشته است باش براى آفرينش خدا هيچ گونه تغيير و تبديلى نيست اين است دين درست و استوار ولى بيشتر مردم معرفت و دانش [به اين حقيقت اصيل‏] ندارند.) (روم: 30)

 

وی افزود: فطری بودن، شمول دین، دینی که از مسواک زدن برای ما برنامه دارد تا خوردن و خوابیدن. رشید الدین میبدی صاحب کشف الأسرار و عدّة الأبرار می نویسد: «غذا خوردن، 12 شرط دارد؛ چهار شرط واجب، چهار شرط لازم، چهار شرط مستحب ...»

 

این استاد حوزه علمیه قم اضافه نمود: می بینیم که برای یک لقمه غذا خوردن دوازده شرط بیان می شود؛ حلال، پاک و پاکیزه، شکر منعم به جا آورده شود، اول غذا و آخر غذا نمک....  این دین برای سعادت و عاقبت بخیری انسان هم برنامه دارد.

 

2- استحکام

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در دومین ویژگی به استحکام دین اشاره نموده، خاطرنشان کرد: قرآن کریم می فرماید: «ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ» محکم و استوار است و سست بنا نیست.

 

وی افزود: اگر کسی بیاید و بر قرآن کریم و رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم جسارت روا بدارد، آن چنان نیست که گَردی بر ساحت قدسی آنها بنشیند؛ چرا که گفته اند:

گر جمله کائنات کافر گردند                بر دامن کبریاش ننشیند گرد

بله! درست سروده است؛ بر دامن کبریائی باری تعالی گَردی نمی نشیند؛ بر دامن دین خداوند و بر دامن رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم هم با چنین جسارت هایی گَردی نخواهد نشست. تا بوده است، محکم و استوار بوده است و تا خواهد بود، محکم و استوار خواهد ماند.

 

3- کامل بودن دین

استاد احمد قاسمی در ادامه افزود: دین هم دارای کمال است و هم کامل است؛ چنان که قرآن کریم می فرماید:

«الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دِينا»

 

4- اکراهی در پذیرش این دین نیست.

این استاد حوزه علمیه قم خاطرنشان کرد: اکراهی در پذیرش دین نیست؛ چنان چه در قرآن  کریم می خوانیم:

«لا إِكْراهَ فِي الدِّينِ قَدْ تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى‏ لَا انْفِصامَ لَها وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ»

(در دين، هيچ اكراه و اجبارى نيست [كسى حق ندارد كسى را از روى اجبار وادار به پذيرفتن دين كند، بلكه هر كسى بايد آزادانه با به كارگيرى عقل و با تكيه بر مطالعه و تحقيق دين را بپذيرد]. مسلماً راه هدايت از گمراهى [به وسيله قرآن، پيامبر و امامان معصوم‏] روشن و آشكار شده است. پس هر كه به طاغوت [كه شيطان، بت و هر طغيان گرى است‏] كفر ورزد و به خدا ايمان بياورد، بى ‏ترديد به محكم ‏ترين دستگيره كه آن را گسستن نيست، چنگ زده است و خدا شنوا و داناست.) (بقره: 256)

 

وی افزود: اگر چه اکراهی در پذیرش دین نیست، اما کسی که وارد در دین شده است، باید به قوانین و الزامات آن پایبند باشد؛ و البته کم پیش می آید که کسی طعم شیرین دین را بچشد و مرتد گردد.

 

5- دین به دور از حرج

استاد احمد قاسمی در ادامه بیان از ویژگی های دین از منظر قرآن کریم، خاطرنشان کرد: دین از حرج بدور است؛ چنان چه در قرآن کریم آمده است: «وَ جاهِدُوا فِي اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ هُوَ اجْتَباكُمْ وَ ما جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِي الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ مِلَّةَ أَبِيكُمْ إِبْراهِيمَ هُوَ سَمَّاكُمُ الْمُسْلِمِينَ مِنْ قَبْلُ وَ فِي هذا لِيَكُونَ الرَّسُولُ شَهِيداً عَلَيْكُمْ وَ تَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ فَأَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ وَ اعْتَصِمُوا بِاللَّهِ هُوَ مَوْلاكُمْ فَنِعْمَ الْمَوْلى‏ وَ نِعْمَ النَّصِيرُ» (حج: 78)

 

وی افزود: دین برای سختی نیامده است؛ دینی که به آسانی خوبی ها و فرائض را از ما می پذیرد؛ همان دینی که برای عبادت جایگزین دارد. به خدمت رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم رسیدند و عرض کردند: یا رسول الله! شما می فرمایید: حج کنید، جهاد در راه خدا بروید، انفاق کنید. ما با چه پولی به حج برویم. حضرت فرمود: شما این ذکر را بگویید: سبحان الله و الحمد لله و لا اله الا الله و الله اکبر و به این ترتیب در ثواب ثروتمندان و اغنیاء شریک هستید.

 

 

چه کنیم که بتوانیم دینمان را حفظ نماییم؟

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید در مورد «حفظ دین» خاطرنشان کرد: در آخر الزمان حفظ دین به منزله نگاه داشتن زغال گداخته در کف دست است؛ به صورتی که یک شخص ممکن است که با دین از خانه خارج بشود و بی دین به خانه برگردد.

 

راه نخست:

وی خاطرنشان کرد: یکی از دعاها، دعای غریق است؛ دعایی که علمای ما برای این ایام کرونایی هم سفارش می نمایند تا بیان شود.

«یا الله یا رحمن یا رحیم یا مقلب القلوب ثبت قلبی علی دینک.»

 

وی افزود: برخی معتقد هستند که حتی اسم اعظم هم در این دعای یک خطی وجود دارد؛ چون اسماء الهی بعد از یا رحمن و یا رحیم می آیند؛ حتی یکی از اصحاب عرض کردند که آیا می توانم تا «ابصار» را به آن اضافه کنم؟ حضرت نهی فرمودند و تأکید کردند: آنچه که من می گویم بگو.

 

راه دوم:

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ادامه به این ذکر شریف اشاره نمود:

«رَضِيتُ بِاللَّهِ رَبّاً وَ بِالْإِسْلَامِ دِيناً وَ بِمُحَمَّدٍ ص نَبِيّاً وَ بِالْقُرْآنِ بَلَاغاً وَ بِعَلِيٍّ إِمَاما»

 

راه سوم:

استاد قاسمی در ادامه به دعای عدیله اشاره نمود و خاطرنشان کرد: اگر چه این دعا برای خواندن بر بالای محتضر بسیار سفارش شده  است، اما سید احمد خوانساری خودش این دعا را برای خودش می خواند. چنان چه برخی از علما بودند که نماز شب اول قبر را برای خودشان می خواندند و به پروردگار عالم به امانت می سپردند.

 

راه چهارم:

استاد احمد قاسمی در کلام پایانی گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، در مورد راه های حفظ دین، به توسل اشاره کرده، خاطرنشان کرد: توسل به ابی عبدالله الحسین علیه السلام هم بسیار مؤثر خواهد بود.

/270/260/21/

 

ج, 06/28/1399 - 13:41