شخصیت امام مجتبی علیه السلام از ابعاد مختلفی چون اخلاقی، علمی، سخاوت، کرامت، گذشت، عفو و بزرگواری ایشان، برای همه انسان ها تا قیامت الگوی زیبای رفتاری است.

با توجه به هفتم صفر، سالگرد شهادت امام حسن مجتبی علیه السلام، استاد محمد عندلیب همدانی از اساتید حوزه علمیه قم با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به گفتگو پرداخت.

این استاد درس خارج حوزه در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: کمتر نام مبارک این امام همام برده شده و به سیره ایشان توجه می شود؛ در حالی که احادیثی که از پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم درباره این بزرگوار و برادرش سیدالشهداء علیهما السلام رسیده است، احادیث عجیبی است که هم در کتاب های اهل سنت و هم در کتاب های شیعه آمده است.

وی افزود: شخصیت ایشان از ابعاد اخلاقی، علمی، سخاوت، کرامت، گذشت، عفو و بزرگواری ایشان، برای همه انسان ها تا قیامت الگوی زیبای رفتاری است.

استاد عندلیب همدانی در ادامه بیان کرد: به تصریح بزرگان اهل سنت، مانند سیوطی، «حسن» و «حسین» دو نامی بود که به این نحو در عرب سابقه نداشت و اولین بار به این دو بزرگوار اطلاق شده است.

این استاد حوزه علمیه در زمینه وجه تسمیه امام دوم شیعیان به «حسن» به حدیث نبوی اشاره نمود: «سُمِّيَ الْحَسَنُ حَسَناً لِأَنَّ بِإِحْسَانٍ اللَّهِ قَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَ الْأَرَضُونَ» (مناقب آل أبي طالب عليهم السلام (لابن شهرآشوب)، ج‏3، ص: 398) حسن، حسن نامیده شد، چون مظهر احسان الهی است؛ آن احسانی که بر پا دارنده آسمان ها و زمین است.

وی اضافه نمود: اگر بخواهیم تمام زندگی، گفتار و رفتار امام مجتبی سلام الله علیه را در یک کلمه خلاصه کنیم، «احسان» و آفرینش زیبایی است.

استاد محمد عندلیب همدانی خاطرنشان کرد: آنچه که از این امام همام در گفتار و رفتار سر زده است، بجز زیبایی های اخلاقی و ارزش های معنوی چیز دیگری نیست؛ حتی ترک مخاصمه و امضا کردن قرارداد صلح با معاویه، یک احسان برای این امّت بود؛ چرا که با هدف جلوگیری از خون و خونریزی در بین امّت اسلامی انجام شد.

وی افزود: امام مجتبی سلام الله علیه با دشمنان خود نیز از روی عطوفت، مهربانی، گذشت، عفو و صبر رفتار می کرد؛ به طوری که در تشییع جنازه ایشان، دشمنان نیز به اعتراف وادار شدند و از صبر، حلم، گذشت و بزرگواری امام مجتبی سلام الله علیه سخن گفتند.

این استاد درس خارج حوزه در ادامه بیان کرد: ما هنوز نتوانسته ایم با میراث گران قدری که از آن امام بزرگوار به جا مانده است آشنایی کاملی پیدا کنیم. اگر که نگذاشته اند آنچنان که باید، این بزرگوار بتواند حقایق دینی را تنظیم کند؛ اما همین مقدار معارفی که از ایشان باقی مانده است که مقدار کمی هم هست، یک دنیا معرفت و درس زندگی برای همه افراد است.

استاد عندلیب همدانی در ادامه گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به بیان روایتی از آن امام همام پرداخت که در بحار الانوار مرحوم مجلسی هم آمده است. «قال الحسن علیه السلام: انّ احسن الحسن الخلق الحسن»

وی افزود: زیباترین زیبایی ها برای یک انسان، خُلق زیبا است. خلق زیبا در ارتباط با خانواده، پدر خانواده نسبت به فرزندان و همسر خود، همسر و فرزندان نسبت به یکدیگر و نسبت به پدر خانواده؛ خلق حسن در بازار، یک فروشنده، یک کارگر، یک کارمند، یک مسئول مملکتی  ... «الخلق الحسن»

این استاد حوزه علمیه قم اضافه نمود: مبادا کلامی که بوی تکبر، غیبت، تهمت و تمسخر دیگران باشد، بر زبان ما جاری شود؛ مبادا خود بزرگ بینی داشته باشیم که همه اینها با این کلام امام مجتبی علیه السلام در تضاد است.

وی خاطرنشان کرد: خلق خود امام مجتبی سلام الله علیه هم مصداق بالای الخلق الحسن بود. او سبط پیامبری بود که قرآن کریم درباره ایشان می فرماید: «وَ إِنَّكَ لَعَلى‏ خُلُقٍ عَظِيم» (قلم: 4)

استاد عندلیب همدانی افزود: احترامی که سایر مسلمین به امام حسن و امام حسین علیهما السلام دارند، به واسطه این است که

1- این دو بزرگوار، نواده رسول خدا صلی الله علیه و آله و فرزندان فاطمه زهرا سلام الله علیها هستند.

2- خود این دو بزرگوار را صاحب کرامات، علم و اخلاق می شمارند.

3- احادیث و کلام این دو بزرگوار را در کتاب های خود می آورند.

4- خود این دو بزرگوار را از کسانی می بینند که محضر رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم را درک، و از ایشان حدیث نقل کرده اند.

شیعه علاوه بر اینها بر عصمت، علم و نصّ بر ولایت ایشان هم معتقد است.

وی در ادامه بیان کرد: البته باید دانست؛ هستند کسانی که نسبت به ایشان عناد داشته باشند و این افراد از زمان حضور معصومین علیهم السلام بوده اند؛ همان کسانی که با رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم دشمن بودند، به همان ترتیب با امام مجتبی علیه السلام هم عناد داشتند؛ اما عموم مردم اهل سنت با آن بزرگواران عناد و دشمنی ندارند؛ بلکه به حسب تقلید از گذشتگان خودشان است که اعتقاداتشان شکل گرفته است.

این استاد درس خارج حوزه علمیه افزود: باید دانست که عموم اهل سنت در محیطی بزرگ شده اند که محیط ناب شیعی نبوده است و در این محیط آرام آرام عقایدشان شکل گرفته است و از این رو با اینکه به امام حسن و امام حسین علیهما السلام احترام خاص می گذارند، اما امامت ایشان را قبول نمی کنند و از این رو اکثر این اعتقادات را باید به حساب غفلت گذاشت و نه عناد و دشمنی.

وی خاطرنشان کرد: در گذشته وجود داشته اند کسانی که نسبت به این معصومین علیهم السلام عناد داشته اند، کما اینکه امروز هم هستند کسانی که با امام عصر (عج) عناد و دشمنی آشکار و پنهان دارند؛ اما عموم مردم اهل سنت با اینها عنادی ندارند.

استاد عندلیب همدانی در بیان نصیحتی به طلاب جوان حوزه علمیه قم بیان کرد: آن چه که در زندگی امام مجتبی علیه السلام برجسته می بینم که برای همه طلبه ها درس است، برخورد مناسب با کسانی است که با تندی و درشت خویی با ائمه برخورد می کردند؛ به گونه ای که هر چه آنها با آن حضرت با عناد برخورد می کردند، امام مجتبی سلام الله علیه با نرمی و مهربانی عکس العمل نشان می دادند.

وی افزود: منِ طلبه که می خواهم مبلغ دین باشم، نباید انتظار داشته باشم که همه با عقاید من موافق باشند و نظرات من را بپذیرند. نباید اگر کسی از روی جهل و غفلت سخنی گفت که مورد پسند من نبود، برخورد جدی با او داشته باشم؛ بلکه سخن نرم، با گذشت و با برخورد مهرابانانه کردن، آن چیزی است که سبب می شود هر طلبه ای از امام مجتبی علیه السلام درس بگیرد.

این استاد درس خارج حوزه در ادامه بیان کرد: در این ایام سختی که همه ما درگیر کرونا هستیم، ولو شده در منزل و برای خانواده خود، مجلسی تشکیل بدهیم و فضائل و مناقب امام مجتبی سلام الله علیه، ولو از روی کتاب بخوانند.

استاد محمد عندلیب همدانی از اساتید حوزه علمیه قم در کلام پایانی با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید خاطرنشان کرد: شب هفتم صفر ان شاء الله هر خانه ای و ر محیط هر خانواده ای روضه ای کوچک به نام سبط اکبر پیامبر، امام مجتبی سلام الله علیه برگزار شود.270/260/21/