به مناسبت ارتحال استاد برجسته حوزه علمیه قم، استاد کاهانی رحمت الله علیه، استاد سید باقر موسوی درچه ای از اساتید حوزه علمیه قم به بیان ابعاد مختلف شخصیت این استاد نمونه پرداخت.

اهل بحث و گفتگو بودن

این استاد درس خارج حوزه در قسمت دوم از گفتگو به ادامه بیان حول محور شخصیت مرحوم آیت الله حاج سید محمد حسینی طاها کاهانی پرداخت و در ادامه بیان از ویژگی های ایشان خاطرنشان کرد: ایشان اهل بحث کردن و بحّاث بود؛ یعنی اینگونه نبود که یک کلمه ای بیان کنند و بگویند «برو درباره اش فکر کن» اگر بحثی می شد، اشکال و جواب را ادامه می دادند. گاه  می دیدید که با یک طلبه نیم ساعت مشغول گفتگو است. اهل بحث و گفتگو بود؛ به راحتی بحث را قطع نمی کرد و با دیگری همراهی می نمود.

وی افزود: به پیشنهاد حجت السلام و المسلمین حاج شیخ حسین کریمی، در سال 1376 آیت الله وحید مد ظله، دارالفقاهه ای در مدرسه خودشان تأسیس کنند تا بتوانند تعدادی از طلبه های مستعد را پذیرفته و پشتیبانی مالی کنند، تا طلاب، صرفا مشغول درس باشند؛ چه اینکه در آن زمان هم مشکلات اقتصادی وجود داشت.

استاد موسوی اضافه نمود: در آن سال، حدود 30 نفر را دعوت کردند که به این مدرسه بیایند و در فقه و اصول کار کنند. ما نیز از جمله همان 30 نفر بودیم. آن تعداد به دو گروه تقسیم شدند؛ یک گروهشان به ریاست و اشراف استاد کاهانی بودند و گروه دیگر که ما در آن گروه بودیم، به ریاست حاج آقای کلباسی بود که ایشان هم انصافا از فضلای ناشناخته حوزه است. نماز بر سرِ بدن مطهر حاج آقای کاهانی را نیز خود آیت الله کلباسی خواندند.

وی در ادامه بیان کرد: هر شب دو ساعت در مدرسه بحث و اشکال و جواب بر قرار بود؛ دارالفقاهه تا همین چند  سال پیش برقرار بود و حاج آقای کاهانی نیز از اعضای دائم آنجا به شمار می آمد؛ ازاین رو حدود 20 سال نیز در آنجا مشغول بودند و افاضه می کردند و طلاب از وجودشان استفاده می کردند.

تواضع استاد

استاد سید باقر موسوی درچه ای اصفهانی خاطرنشان کرد: استاد کاهانی انسان پر کار، زحمت کش، مسلط بر مبانی بود؛ اگر کسی این خصوصیات را داشته باشد، در صورت خودساخته نبودن، این انسان کم  کم دچار غرور و عجب بشود؛ به هر حال انسانی با این خصوصیات، با افرادی برخورد کند که از سطح علمی پایین تر از خود برخوردار هستند و گاهی هم مبتدی هستند؛ اگر انسان خود را نساخته باشد، نوع رفتارشان فرق می کند.

وی افزود: همه افرادی که با حاج آقای کاهانی برخورد داشته اند، بپرسید؛ ببینید که رفتارش با طلاب و شاگردان چگونه بود؟ ایشان نه مانند استاد، بلکه مانند یک رفیق و دوست بودند؛ متواضع بودند؛ این علم را به تواضع مزین کرده بودند؛ همانند درخت پرثمری که هر چه  میوه بیشتر می دهد، خمیده تر می گردد.

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: مرحوم استاد کاهانی اینگونه نبود که خودشان را بگیرند و دنبال عناوین باشند. ایشان از بسیار کسانی که درس خارج می دهند، فاضل تر بود؛ اما درس مختصری داشت که متشکل از حدود ده نفر بود؛ به صورت ساده درسش را می داد و به دنبال کارهای خودش می رفت. اصلا در این عوالم توهمی که گاهی گرفتار هستیم، نبود؛ اینکه این جلو رفت و آن عقب آمد. تواضع ایشان درسی بود که انسان را به عوالم معنویت دعوت می کرد.

حقّ پذیری

وی اضافه نمود: من از حدود بیست و پنج سال پیش که از نزدیک با ایشان آشنا شدم، چیزی که در ایشان دیدم، تواضع بود. ایشان همانند استادشان حاج آقا تقی قمی هر کجای بحث می فهمید که حق با ما است، همان جا می گفت حق با شماست؛ خود اینکه انسان زیر بار اشکال برود و بفهمد که طرف مقابل صحیح می گوید، کار راحتی نیست. یک حالت تسلّم در مقابل حقّ در مباحثات، خودش خودساختگی خوبی می خواست که ایشان داشت.

زندگی زاهدانه

استاد موسوی درچه ای اصفهانی خاطرنشان کرد: به جنبه های علمی، تحقیقی و اشتغالات استاد کاهانی اشاره گردید؛ اما باید دانست که ایشان، یک زندگی زاهدانه ای داشتند؛

عشق به ائمه اطهار علیهم السلام

وی افزود: چند سال پیش از طرف بعثه حضرت آیت الله وحید خراسانی دام ظله به حج مشرف شده بودیم؛ یک ماه با ایشان محشور بودیم؛ در درس و بحث هم با ایشان محشور بودیم؛ جنبه های ولایت ایشان، جنبه های عشقشان به ائمه اطهار علیهم السلام غوغا بود؛ اسم اهل بیت علیهم السلام می آمد، چه به مناسبت روضه و چه غیر آن، اشک در چشم ایشان حلقه می زد؛ قلبی نرم و چشمی گریان داشت؛ فانی در عشق اهل بیت علیهم السلام بود.

این دوست دیرین مرحوم کاهانی افزود: استاد کاهانی در گروه ولایتی بود که حضرت آیت الله وحید خراسانی دام ظله آن گروه را شاید سی یا چهل سال پیش درست کرده بود؛ گروهی که از جمله بزرگانی که در آن حضور داشتند، می توان به این عزیزان اشاره نمود: حاج آقای نجم الدین طبسی، حاج آقا سید علیرضا حسینی، حاج آقا کاردان، حاج آقا علم الهدی؛ از آن سابقه داران، یکی نیز همین حاج آقا کاهانی بود؛ گروهی که با حسّ و حال ولایی کار می کردند. و البته در نتیجه زحمات آنها کتاب هایی نیز به چاپ رسیده است؛ از جمله مباحثی در مورد «حدیث ثقلین» و .. و البته خیلی از موارد هم مانده که چاپ بشود.

مقید به تبلیغ

استاد موسوی درچه ای خاطرنشان کرد: در وجود استاد کاهانی این ولایت، و عشق وافر به اهل بیت علیهم السلام تبلور کرده بود؛ ایشان می گفتند که مقیّد هستند که دهه محرم را حتما به تبلیغ بروند؛ متأسفانه به گونه ای شده همین قدر که کمی فضل بزرگواران بالا می رود، جنبه روضه خوانی و تبلیغ را گاهی مانند دیگران فرصت نمی کنند که ادامه بدهند؛ اما حاج آقا کاهانی در محرم حتما مقید بودند که به منبر بروند. حضرت آیت الله وحید نیز تا آخرین سالی که درس می دادند، منبر را رها نکردند و روضه می خواندند.

وی افزود: قبل از فوت استاد کاهانی رحمت الله علیه، من هم حرم امام رضا علیه السلام مشرف بودم، در صحن حرم، ایشان را تصادفا دیدم؛ گفتند: «من دو روز آمدم به زیارت امام رضا علیه السلام؛ بعد از آن به قوچان برای تبلیغ می روم»؛ و اتفاقا همین سفر آخر ایشان بود؛ در آنجا کرونا گرفتند؛ با مریضی منبرشان را ادامه دادند و در راه اعلای کلمه امام حسین علیه السلام جانشان را فدا کردند. البته ایشان رعایت هم می کردند؛ اما به هر حال این ضایعه پیش آمد و در سفر تبلیغی به عالم بالا کوچ کردند. خدا ایشان را رحمت کند و با ائمه اطهار محشور کند.

تشییع با شکوه

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: انصافا یکی از تشییع های با شکوه از مسجد امام به حرم انجام شد و حاج آقای کلباسی بر ایشان نماز خواندند و در یکی از مقبره های حرم دفن شد.

وی اضافه نمود: ما یک خسارتی دیدیم و امیدواریم که به گونه ای ثلمه ایشان جبران شود؛ واقعا حسرت خوردیم که وقت نکردند کتاب البیع حضرت آیت الله وحید خراسانی دام ظله را به قلم بیاورند و همین یک جلدش که چاپ شد، کاشف از زحمات ایشان است. امیدوارم که خدای متعال ایشان را غریق رحمت کند و ما را توفیق بدهد که متخلق به اخلاق ایشان باشیم.

/270/260/21/