به گزارش پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، استاد میثم رستمی، پژوهشگر ارشد حوزه علمیه درباره روش برخورد اهل بیت با مخالفان گفت: ائمه این نوع روش عده‌ای را که اهل سنت را کافر می‌دانستند تأیید نمی‌کردند؛ ایشان در عین حفظ وحدت، در فضایی مسالمت‌آمیز و در محفلی علمی جلسات مناظره با مخالفان خویش برگزار می‌کردند. ما عمیقاً اعتقاد داریم که اهل سنت به توحید معتقدند، اما در موضوع امامت و ولایت عترت زاویه دارند هرچند بسیاری از آنان نسبت به اهل بیت پیامبر محبت می‌ورزند. هرگونه برچسب کفر به این بزرگواران مساوی با تهمت است. کفر در اندیشه دینی و حقوقی تعریف دارد و همین‌طور نمی‌توان به کسی اتهام کفر زد. اکنون ما در کشورهای مسلمان‌نشین منطقه مشاهده می‌کنیم که مردم آنجا اهل تقیدند؛ به ویژه بانوانی که در نهایت حجب و حیا زیست مؤمنانه‌ای دارند. مسائل را باید به گونه‌ای مطرح کنیم که وحدت‌شکن و با آمیزه‌ای از تحقیر و توهین نباشد.

وی افزود: در عصر امام صادق علیه‌السلام چالش تفرقه بین مذاهب دیده می‌شد. رویکرد امام علیه‌السلام بسیار مسالمت‌آمیز بود و شیعیان خویش را دعوت به رعایت ادب،‌ اخلاق و خویشتن‌داری می‌کرد و شاگردانی نیز در راستای محاجه با مخالفان تربیت می‌کرد. ایشان می‌فرمود «هر یک از شما که در دین خود پارسا و راستگو و امین و خوش‌اخلاق باشد، مردم با شگفتى مى‏‌گویند: این ادب جعفرى است و این مایه سرور و شادمانى من است و اگر بر خلاف این برنامه رفتار کند، نکوهش و عار آن به من مى‌‏رسد که با مسخره و استهزا مى‏‌گویند: ادب جعفرى بهتر از این نیست‏؛ قِیلَ هَذَا جَعْفَرِیٌ‏ فَیَسُرُّنِی ذَلِکَ وَ یَدْخُلُ عَلَیَّ مِنْهُ السُّرُورُ وَ قِیلَ هَذَا أَدَبُ جَعْفَرٍ وَ إِذَا کَانَ عَلَى غَیْرِ ذَلِکَ دَخَلَ عَلَیَّ بَلَاؤُهُ وَ عَارُهُ وَ قِیلَ هَذَا أَدَبُ جَعْفَر.» این سخنان از باب تقیه نبود بلکه در آن زمان مرز شیعه و سنی بسیار مشخص بود. 

/260/12/