..به مناسبت فرا رسیدن سیزدهم آبان و روز استکبار ستیزی، استاد محمد حسن پاکراه، از اساتید حوزه علمیه  قم با خبرنگار پایگاه  اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به گفتگو پرداخت.

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: هر انسان مؤمن و معتقد به مبدأ و معاد، باید در مسیر «ظلم ستیزی» و «یاری رساندن به حقّ» باشد. اینگونه نیست که این امر، مقطعی باشد؛ یک زمان بخواهد ظلم ستیز باشد و یک زمانی بخواهد ظلم ستیز نباشد و حق را یاری نکند؛ «ظلم ستیزی» یعنی «یاری حق» و «یاری حق» یعنی «ظلم ستیزی». از این جهت است که خدای متعال در سوره محمد صلی الله علیه و آله و سلم می فرماید:

«يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ يَنْصُرْكُمْ وَ يُثَبِّتْ أَقْدامَكُمْ»  اى مؤمنان! اگر خدا را يارى كنيد، خدا هم شما را يارى مى ‏كند و گام هايتان را محكم و استوار مى‏ سازد. (محمد: 7)

وی افزود: در این آیه شریفه می فرماید: ای کسانی که ایمان آورده اید و معتقد به شریعت پیامبر گرامی اسلام هستید، ای کسانی که این شریعت را پذیرفته اید، شما باید حقّ را و خدا را و دین را یاری کنید. که اگر شما خدا را یاری کنید، خداوند متعال نیز شما را یاری می نماید و نتیجه یاری کردن حقّ و یاری کردن دین خدا آن است که خداوند قدم های شما را در مسیر توحید و در مسیر شریعت سیدالمرسلین، ثابت قدم نگاه می دارد. و این امر برای ما یک مسئولیت است.

استاد محمد حسن پاکراه در ادامه بیان کرد:

«وَ إِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزيدَنَّكُمْ وَ لَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذابي‏ لَشَديدٌ» و [نيز ياد كنيد] هنگامى را كه پروردگارتان اعلام كرد كه: اگر سپاس گزارى كنيد، قطعاً [نعمتِ‏] خود را بر شما مى‏ افزايم، و اگر ناسپاسى كنيد، بى ‏ترديد عذابم سخت است. (ابراهیم: 7)

وی اضافه نمود: از ضروریات است که انسان باید دین و شریعت را یاری کند؛ آن خدایی را که همه چیز را در آفریده و ما را خلق کرده است؛ آیه 21 از سوره مبارکه بقره می فرماید:

 « يا أَيُّهَا النَّاسُ اعْبُدُوا رَبَّكُمُ الَّذي خَلَقَكُمْ وَ الَّذينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ» اى مردم! پروردگارتان را كه شما و پيشينيان شما را آفريده است، بپرستيد تا [با پرستيدن او] پروا پيشه شويد (21)

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: خداوند در مقابل این نعمت هایی که در اختیار ما قرار داده است، از ما تکلیف می خواهد؛ و اصولا انسان مساوی با مسئولیت و مساوی با تعهد و مساوی با انجام دستورالعمل هایی است که خداوند برای انسان معین کرده است.  اگر به این دستورات الهی عمل بکند، می تواند به آن درجات الهی نائل بشود.

وی افزود: چنان خداوند عظیمی، کتاب عظیم را فرستاده است و این کتاب، کتابی منحصر به فرد است؛ اگر این کتاب مقدس، از طرف غیر خداوند بود، در آن اختلاف پیدا می شد؛ اما چون از طرف خداوند است، هیچ اختلافی در آن دیده نمی شود؛ از این رو می فرماید:

«أَ فَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ وَ لَوْ كانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فيهِ اخْتِلافاً كَثيراً» آيا به قرآن [عميقاً] نمى‏ انديشند؟ چنانچه از سوى غير خدا بود، همانا در آن اختلاف و ناهمگونى بسيارى مى‏ يافتند. (نساء: 82)

وی افزود: قرآن کریم می فرماید: بیایید مطالبتان را از این کتاب بگیرید؛ پیروی از قرآن کنید؛ دوری از قرآن یعنی پیروی از ظلم و باطل. ما باید این دو مطلب را در نظر داشته باشیم؛ قرآن را به عنوان کتاب زندگی معین کنیم؛ همین کتاب به ما می گوید همراه با مظلومین و همراه با صادقین باشید. پس بنابراین اگر ما با صادقین باشیم و اگر ما رعایت مطالب را داشته باشیم، به حق رسیده ایم و همراه با حق هستیم.

«يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقينَ» اى كسانى كه ايمان آورده‏ ايد! از خدا پروا كنيد و با صادقان باشيد [صادقانى كه كامل‏ترينشان پيامبران و اهل بيت رسول بزرگوار اسلام هستند.] (توبه: 119)

استاد پاکراه خاطرنشان کرد: خداوند متعال مسئولیت های مهم برای بشریت معین نموده است؛ نخست خطاب را اینچنین مطرح می کند: «ای کسانی که ایمان آورده اید»؛ ایمان باید جزء برنامه های شما باشد؛ و بعد از ایمان، باید دو مطلب را رعایت کنید.

وی افزود: مطلب نخست، «اتقوا الله» است؛ مراعات تقوا را داشته باشید؛ «حفّ المتعلق یفید العموم»؛ اینکه نفرموده است در چه موردی، مالی ، آبرویی، فردی، اجتماعی، دنیوی، اخروی و ... همه را شامل می شود؛ کسی که می گوید من پیرو حق هستم، باید در همه موارد، تقوا را رعایت کند. بنابراین پیروان حق دارای این خصوصیت هستند که تقوای فرهنگی، سیاسی، اقتصادی، فردی، اجتماعی و انواع مختلف تقوا را مراعات می کنند. وقتی این حالات تقوا در آنها ایجاد شد، ظلم ستیزی، دوری از باطل، دوری از شیطان حاصل می شود؛ هر مقدار انسان از ظلم و شیطان ومظاهر فریبنده دنیا کناره گیری کند، به خدا و مسائل معنوی نزدیک می شود.

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: مطلب نخست آن شده که انسان تقوا را باید در تمام امور مراعات کند؛ مطلب دوم در فقره «و کونوا مع الصادقین» است؛ نفرمود: «کونوا من الصادقین» معلوم است که ظلم ستیزان و کسانی که با استکبار مبارزه می کنند، با صادقین همراه هستند؛ صادقین، معصومین هستند. می بینند که آن بزرگواران چه فرموده اند.

وی افزود: به عنوان مثال، امیرالمؤمنین علیه السلام به دو فرزندشان می فرمایند: «کونا للظالم خصما و للمظلوم عونا» این خطاب امیر مؤمنان سلام الله علیه نه تنها با حسنین علیهما السلام، که با تمام ملت ها و دولت های اسلامی است؛ اینکه با دشمنان خصم و با مظلوم یاور باشید.

استاد پاکراه خاطرنشان کرد: این دستورالعمل، جامع است؛ کسی که با صادقین باشد، به این درجه می رسد؛ تمام بیانات و کلمات و موعظه های سعادت آفرین آنها را در زندگی پیاده می کند و سعی می کند تا از رستگاران باشد؛ اگر این امر محقق بشود، انسان به آن درجه از فضیلت می رسد. هر انسانی به دنبال کسب سعادت است و از پلیدی دوری کند.

وی اضافه نمود: آیه 119 از سوره مبارکه توبه دستور العمل جامعی برای  پویندگان راه فضیلت است؛ کسانی که می خواهند هر روزشان از روز قبل، بهتر باشد و همراه با صادقین باشند. خداوند متعال به ما توفیق بدهد که ایمان، عدالت، اخلاق، تقوا و اخلاص را  در زندگی پیاده کنیم و مبارزه با ظلم ستیزی و استکبارستیزی را را پی بگیریم تا بنده مخلص الهی باشیم.

این استاد حوزه علمیه قم در بخش دیگری از گفتگو با خبرنگار  پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید خاطرنشان کرد: این ظلم ستیزی و مبارزه با فساد و پلیدی پیش نیازهایی دارد؛ کسی می تواند ظلم ستیز باشد این پنج مورد را در خود پیاده نماید.

الف: ایمان کامل در وجود خودش داشته باشد.

ب: تقوا را رعایت بکند.

ج: اخلاص را در خود  پیاده کرده باشد.

 د: مخلصانه وارد میدان بشود.

ه: اخلاق مدارانه حرکت کند.

و: همراه با صادقین باشد.

استاد پاکراه در کلام پایانی گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید خاطرنشان کرد: آیه 30  از سوره 30 قرآن کریم، یعنی سوره مبارکه روم حکایت از آن دارد که انسان فطرتا در پی حق جویی و حق گویی و حق خواهی است.

«فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنيفاً فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتي‏ فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها لا تَبْديلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ» (روم: 30) پس [با توجه به بى ‏پايه بودن شرك‏] حق‏ گرايانه و بدون انحراف با همه وجودت به سوى اين دين [توحيدى‏] روى آور، [پاى‏ بند و استوار بر] سرشت خدا كه مردم را بر آن سرشته است باش براى آفرينش خدا هيچگونه تغيير و تبديلى نيست اين است دين درست و استوار ولى بيشتر مردم معرفت و دانش [به اين حقيقت اصيل‏] ندارند.

/270/260/21/