استاد علی جاوید از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به بیان «نشانه های منافق» پرداخت.

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: منافقین برای جامعه اسلامی ایران خطر بالایی شمرده می شود.  هر کسی که در دین نفاق داشته باشد، چه در مسئولیت های کلان باشد و چه در خانواده و چه در دوستان و همسایگان، یک رذیلت خطرناک در آن شخص به شمار می آید.

وی افزود: اگر آن شخص منافق با همین صفت، بزرگ بشود و این صفت در او رشد و نموّ داشته باشد، و بعد هم یک مسئولیتی را برای جامعه اسلامی در یک رکن از مسائل اساسی کشور قرار بگیرد، چون نفاق در درونش وجود دارد، نمی تواند به مردم خدمت بکند. چرا که در ظاهر با مردم یک چیز می گوید، اما در عمل، چیز دیگر می گوید. مسلمان ها باید خودشان را از این صفت دور کنند.

استاد جاوید خاطرنشان کرد: یکی از نشانه های نفاق آن است که این بیماری روحی در درون او هست که موجب اضطراب می شود. به واسطه اضطراب درونی، لج بازی می کند؛ چون آنقدر روحش لجنزار شده است و می خواهد با لجبازی نشان دهد این کار خلاف را من انجام ندادم، از این باب، فتنه گری می کند و ولایت ستیزی را در دستور کارش قرار می دهد. با بیگانگان دوست می شود.

وی اضافه نمود: وقتی این بحث ها در جامعه پیاده می شود، در پی توجیه بر می آید و در مقام اثبات آن است که بگوید من این خصلت ها را ندارم. در بعد فرهنگی ریاکاری می کند و توجیه و ظاهر سازی می نماید یا وعده های دروغین می نماید.

این استاد حوزه علمیه قم درر ادامه بیان کرد: در بعد اجتماعی نیز می گوید «من خیلی ایمان دارم؛ من آدم مصلحی هستم؛ من برای اصلاح آمدم و برای آن آمدم که ایمان مردم بیشتر بشود»؛ اما عملا در اجتماع کینه توزی و شماتت را گسترش می دهد.

وی افزود: منافق و منافقین کارشان اینگونه است؛ وقتی به آنها مراجعه می کنید، و خصوصیات مزبور را در آنها دیدید، نشانه های نفاق را می بینید؛ در اصل، منافق است، اگ چه در ظاهر با مسلمان ها زندگی  می کند و مسئولیت مهمی هم ممکن است داشته باشد. اما از آن طرف، کارش را آنگونه که مردم می خواهند، انجام نمی دهند. این امر بزرگترین خطر است.

استاد علی جاوید خاطرنشان کرد: در سوره «منافقون» آیه 4 می خوانیم: چون آنان را ببینی جسم و ةآهرشان [از آراستگی و وقار] تو را به شگفت آورد؛ و اگر سخن گویند [به علت شیرینی و جذابیت کلام] به سخنانشان گوش فرا می دهی [اما از پوچی باطن، سبک مغزی و دو رویی] گویی چوب های خشکی هستند که به دیواری تکیه دارند [و در حقیقت اجسادی بی روح اند که در هیچ برنامه ای اطمینانی به آنان نیست، از شدت بزدلی] هر فریادی  را به زیان خود می پندارند، اینان دشمن واقعی اند از آنان بپرهیز، خدا آنها را بکشد؛ چگونه [با دیدن این همه دلایل روشن از حقّ به باطل] منحرف می شوند.

«و إذا رأیتهم تعجبک أجسامهم و إن تقولوا تسمع لقولهم کأنّهم خشبٌ مسنّدة یحسبون کل صیحة علیهم هم العدوّ فاحذرهم قاتلهم الله أنّی یؤفکون» (منافقون: 4) قرآن کریم تأکید و تصریح می کند که منافقین دشمن حقیقی هستند و باید از آنها پرهیز کنیم.

وی افزود: کسانی  که می خواهند مسئولیت بزرگی را به عهده بگیرند، باید اول پاک بشوند. و اگر درونشان پاک بشود، مردم به او اعتماد می کنند  و او می تواند به کمک مردم، جلوی مافیا را بگیرد. اگر این نباشد، با همان مافیا ممکن است همکاری کند. وعده می دهد، اما عمل نمی کند، سخنش با عملش و رفتارش زمین تا آسمان متفاوت می شود. این افراد نباید در مسئولیت های سنگین و بزرگ باشند؛ وجودشان برای جامعه سمّ است. آنها به فکر دنیا و دار و دسته و  گروه خودشان هستند. آنها در ظاهر به شما محبت می کنند، اما در باطن با دشمنان می بندند.

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: سؤال در این است که با آنها باید چکار کرد؟ اول باید آنها را بشناسیم. و بعد از آنکه آنها را شناختیم، باید از آنها فاصله بگیریم. چرا که آنها انسان های خطرناکی هستند. شناخت آنها نیازمند بصیرت خاصّ است؛ به همین دلیل گفته می شود که باید این منافقین برای جامعه اسلامی ایران شناخته شوند و به پست های حساس به آنها داده نشود.

وی اضافه نمود: ما امثال بنی صدر و بازرگان را دیدیم که در ظاهر با امام و در باطن با دشمنان انقلاب اسلامی ایران بودند. قرآن می فرماید: چون درون و بیرونشان با هم متفاوت است، موجب فساد می شوند و چنین شخصی که در درونش فساد و معصیت و آشوبگری باشد، نمی تواند به ارگانی که به  او می سپارند، مدیریت سالم داشته باشد.

استاد جاوید خاطرنشان کرد: فساد درونی او اختلاس ها را به دنبال دارد؛ اطلاعات حساس را به خارجی ها و دشمنان می رساند. به خاطر فساد درونی، فساد بیرونی را منجر می شود. فساد و نیت واقعی خودش را مخفی می کند تا دیگران را آسیب بزند. ظاهر و باطنش یکی نیست و دو رو است.

وی افزود: قرآن کریم هشدار می دهد که منافقان در دلشان «مرض» وجود دارد که البته «فزادهم الله مرضا»؛ نباید به این افراد مسئولیت های بالا داده شود، چرا که جامعه را نیز به فساد می کشانند. ریشه بسیاری از مشکلات جامعه وجود همین منافقان است که «یخادعون الله و هو  خادعهم» و یا «و اذا قاموا الی الصلاة قاموا کسالی» و کسانی هستند که «و لا یذکرون الله الا قلیلا».

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: کسی که خدعه با خدا می کند، آیا باید از چنین شخصی حسّ مسئولیت پذیری و نفع به مردم انتظار داشته باشیم؟! مسئولیت جایی را دارد، اما کار نمی کند، کم کاری می کند، در ظاهر یک چیز را می گوید و در عمل کاری دیگر را انجام می دهد.

 وی اضافه نمود: منافقان کسانی هستند که در خواندن نماز تنبلی می کنند. وقتی در نماز می ایستند، خیلی سریع و بی حال نماز می خوانند. ایمانشان ایمانی است که تنها بر زبان جاری می کنند. هواپرستی آنها باعث می شود که حق را زیر پا بگذارند و به سمت باطل می روند.

/270/260/21/