رضا استادی در اولین روز مراسم عزاداری شهادت فاطمه زهرا (س) در دفتر حضرت آیت الله العظمی نوری همدانی به موسوعه امامت اشاره کرد و بیان داشت: این موسوعه به نظر می رسد بیش از ۴۰ جلد باشد که ۳۰ جلد آن منتشر شده و من خوانده ام؛ کتاب مهمی است که دو خصوصیت دارد؛ اول اینکه کل مطالب این کتاب، از کتب اهل سنت است و بیش از ۴۰ هزار روایت که در این کتاب آمده، همگی از اهل سنت است.

او افزود: این کتاب، در چند باب، روایت معروف مربوط به حضرت فاطمه (س) نقل شده است که «انّ الله یرضی لرضا فاطمه و یغضب لغضبه». ۴۰ روایت در این کتاب، این حدیث را نقل کرده اند که همگی با همین مضمون است که «خدا راضی به رضای فاطمه (س) است و خشمگین می شود به خشم فاطمه زهرا(س)».

استاد حوزه علمیه تصریح کرد: امروز از ما سئوال می کنند که بعد از رسول خدا(ص)، حوادثی پیش آمد و حضرت فاطمه (س) سه ماه هم در قید حیات بود. آیا فاطمه زهرا (س) در این سه ماه، از خلافت خلیفه اول و آن حوادث راضی بود یا نه؟ امروز هم باید در محافل علمی و کلاس های عقائد و مجامع اهل سنت مطرح شود.

او ادامه داد: برخی با بی شرمی پاسخ می دهند که هم حضرت زهرا (س) و هم امیرالمومنین (ع) راضی بودند یعنی در برابر صدها و هزاران روایت و متون تاریخی این مطلب را می گویند و برخی هم اطلاعی ندارند. هیچ کس و حتی هیچ فرد سنی نباید این حرف را بزند. شاید جواب بدهند که چیزی نگفته است؛ نه اعلام رضایت کرده و نه اعلام نارضایتی.

آیت الله استادی عنوان کرد: وقتی زندگی حضرت زهرا (س) را در این سه ماه مطالعه می کنیم، می بینیم روزی که می خواستند از امیرالمومنین (ع) بیعت بگیرند تا روزی که حضرت فاطمه زهرا(س) از دنیا رفته است، حضرت زهرا (س) هم با بیان هم با کردار و موضعگیری به همه اعلام کرده که من راضی نیستم.

او ادامه داد: حضرت زهرا(س) در طول این سه ماه با بیانات و موضعگیری ها و اعمال متعدد به همه اعلام کرده که راضی نیستم. آقایان امروز به این پرسش پاسخ دهند که اگر فاطمه راضی نبوده است، پس چرا می گوئید درست است؟ آیا فاطمه زهرا(س) به امامت علی بن ابیطالب (ع) راضی بوده است یا به خلافت آنها؟

عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم گفت: یاران سقیفه بعد از دو الی سه روزی که گذشت، گمان کردند کار تمام شده است و گفتند برای رسمیت بخشیدن به خلافت باید از علی (ع) بیعت بگیریم و در تاریخ ذکر شده است که ابوبکر درصدد بود به اجبار از خاندان رسول خدا بیعت بگیرد اما فاطمه زهرا (س) نگذاشت. در متون تاریخی آمده است که تا فاطمه (س) زنده بود، علی (ع) ولو به جبر بیعت نکرد تا همه متوجه شوند که فاطمه راضی به خلافت ابوبکر نبوده است.

او ادامه داد: شخص یا گروهی منزل حضرت زهرا(س) آمدند، هیزم آوردند و پشت درب خانه علی (ع) گذاشتند تا علی را تحریک به بیعت کنند، و وقتی می خواستند علی (ع) را کشان کشان ببرند، در اینجا هم فاطمه زهرا (س) مانع شد. آنقدر مساله امامت برای حضرت فاطمه زهرا (س) مهم بود که جان خود را در این راه گذاشت.

آیت الله استادی، خطبه حضرت زهرا (س) در مسجد را نشانه دیگری بر نارضایتی حضرت فاطمه (س) از خلافت ابوبکر عنوان کرد و افزود: محیط زمان بعد از رحلت رسول خدا (ص)، محیط وحشت و جبر بوده و حضرت با کنایه در این خطبه مواردی را مطرح می کنند.

او ادامه داد: کار دیگری که حضرت فاطمه (س) برای اعلام نارضایتی خود انجام داد، امیرالمومنین (ع)، فاطمه را سوار مرکب می کرده و به مجامع انصار می برده و از آنها یاری می خواست و به آنها یادآوری می کرده که رسول خدا ۲۰ سال از فضائل و مناقب حضرت علی (ع) می گفته است.

استاد حوزه علمیه تصریح کرد: از جمعیت انبوهی که در مدینه بودند و از پیامبر (ص) زیاد شنیده بودند، فقط سه نفر یا دو سه روز بعد ۱۲ نفر باید بیایند و بگویند کار شما درست نیست؟ رسول خدا تربیت کرده بود و قصه هایی که از رشادت و جانبازی اصحاب و انصار گفته می شود، درست است اما در این قضیه از امتحان سربلند بیرون نیامدند. این جمعیت که زمان رسول خدا بودند یا آگاهی نداشتند یا تحت تاثیر شرایط قرار گرفتند. اینها در پاسخ به یاری خواستن دختر رسول خدا می گویند: «ما بیعت کردیم، کار گذشته است». اگر مطالبی که ما برای خلفا می گوئیم، اگر هیچکدام نبود، بازهم نمی توانستند خلیفه باشند چون امامت مقام الهی است.

او ادامه داد: رفتن حضرت زهرا (س) به در خانه انصار شاهد عدم رضایت حضرت فاطمه (س) نیست؟ بردن حضرت زهرا (س) توسط امام علی (ع) به درب منازل انصار شاهد عدم رضایت فاطمه (س) و مظلومیت علی (ع) نیست؟

آیت الله استادی عنوان کرد: چندروزی گذشت، تهدید آنها موثر نیفتاد و استقامت فاطمه زهرا (س) را که دیدند، یکی از آنها به دیگری گفت به عیادت فاطمه برویم. لذا اعلام کردند که به عیادت دختر رسول خدا می خواهیم برویم. حضرت فاطمه (س) گفت که نمی پذیرم. از امام علی (ع) خواستند واسطه شود. برخی می گویند چرا علی پذیرفت؟ برخی می گویند شاید حضرت علی (ع) می دانسته که در آن مجلس، به ضرر ابوبکر و عمر سخن گفته می شود لذا علی واسطه شد و حضرت فاطمه (س) پذیرفت.

او ادامه داد: در تاریخ است که علی (ع) آنها را به داخل برد، همین که روبروی حضرت فاطمه (س) نشستند، حضرت روی خود را از آنها برگرداند. آنها سلام کردند، حضرت فاطمه (س) جواب سلام آنها را نداد. آنها ادامه دادند و بنا شد که حضرت فاطمه سخنی بگوید. حضرت فرمودند: از پدرم نشنیدید که رضایت من رضای خداست و خشمگینی من خشم خداست؟ آن دو نفر گفتند که ما شنیدیم. حضرت فاطمه زهرا (س) این خشمگینی خود را تا لحظه آخر ادامه داد.

استاد حوزه علمیه به وصیت حضرت فاطمه (س) اشاره کرد و گفت: چرا حضرت فاطمه زهرا (س) می گوید کسی را برای تشییع من باخبر نکنید؟ امروز هم این سئوال باید در دانشگاه ها و دروس دینی مطرح شود که چرا – در متون اهل سنت هم آمده-  تشییع فاطمه زهرا (س) مخفیانه انجام شده است؟ همین سئوال برای اثبات حقانیت حضرت علی (ع) کافی است.