به مناسبت شهادت امام هادی علیه السلام، استاد اکبر صبرآمیز در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به بیان احادیثی از این امام همام پرداخت.

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه  قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: در کتاب اعلام الدین از امام هادی علیه السلام روایت شده است: «تَطْلُبِ الصَّفا مِمَّنْ كَدِرْتَ عَلَیْهِ، وَلاَ النُّصْحَ مِمَّنْ صَرَفْتَ سُوءَ ظَنِّكَ إلَیْهِ، فَإنَّما قَلْبُ غَیْرِكَ كَقَلْبِكَ لَهُ.»  از كسى كه نسبت به او كدورت و كینه دارى، صمیّـمیــت و محبّــت مجـوى؛ هم چنین از كسى كه نسبت به او بدگمان هستى، نصیحت و موعظه طلب نكن؛ چون دیدگاه و افكار دیگران نسبت به تو همانند قلب خودت نسبت به آنها است. (أعلام الدّین: ص 312، س 14)

وی افزود: در کتاب نزهة الناظر این روایت از امام ابالحسن علیّ بن محمد الهادی علیهما السلام آمده است: «اَلْحِكْمَةُ لا تَنْجَعُ فِى الطِّباعِ الْفاسِدَةِ.» حكمت ، اثرى در دل ها و قلب هاى فاسد نمى گذارد. (نزهة النّاظر و تنبیه الخاطر: ص 141، ح 23)
 

استاد صبرآمیز خاطرنشان کرد: امام هادی علیه السلام می فرماید: «الْهَزْلُ فكاهَةُ السُّفَهاءِ ، وَصَناعَةُ الْجُهّالِ.» مسخره كردن و شوخى هاى - بى مورد - از بى خردى است و كار انسان هاى نادان است. (بحارالأنوار، ج 75، ص 369، ح 2)

وی اضافه نمود: این روایت از امام هادی علیه السلام است: «اِنَّ الحَرامَ لا ینمى وَاِن نَمى لا یبارَک لَهُ فیهِ وَما اَنفَقَهُ لَم یؤجَر عَلَیهِ وَما خَلَّـفَهُ کانَ زادَهُ اِلَى النّارِ.» به راستى که حرام، افزایش نمى‏یابد و اگر افزایش یابد ، برکتى ندارد و اگر انـفاق شود ، پاداشى ندارد و اگر بماند ، توشه‏اى به سوى آتـش خواهد بود. (کافى، ج 5، ص 125، ح 7) 

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: امام هادی علیه السلام می فرماید: «اَلنّاسُ فِى الدُّنیا بِالاَموالِ وَفِى الآخِرَةِ بِالاَعمالِ.» اعتبار مردم در دنیا به مال است و در آخرت به عمل. (بحارالأنوار، ج 78، ص 368، ح3)
  
 

وی افزود: حضرت علیه السلام خطاب به یکی از اهالی ری فرمود: «أمّا إنّک لَو زُرتَ قَبرَ عَبدِ العَظیمِ عِندَکم لَکنتَ کمَن زارَ الحُسَینَ بنَ عَلِیِّ (علیه السلام)». بدان که اگر در شهر خودتان قبر عبد العظیم(علیه السلام) را زیارت کنى، همچون کسى هستی که حسین بن على (علیه السلام) را زیارت کرده باشد. (میزان الحکمه، ح 7984) 
 

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: امام هادی علیه السلام می فرماید:  «إِنَّ اللهَ لا یُوصفُ إلا بِما وصفَ بِه نَفسهُ، وأَنی یُوصَف الَّذی تُعجِز الحَواسُ أَن تُدرِكهُ والاَوهامُ أَن تنَالهُ و الخطراتُ أن تحُدَّه و الأَبصارُ عَن الِإحاطَة بِه. نَأی فِی قُربه و قَرُب فی نَأیه.» به راستی كه خدا، جز بدانچه خودش را وصف كرده، وصف نشود. كجا وصف شود آن كه حواس از دركش عاجز است، و تصورات به كُنه او پی نبرد، و در دیده ها نگنجد؟ او با همه نزدیكی اش دور است و با همه دوری اش نزدیک. (تحف العقول ، ص 510)
 
 

وی اضافه نمود: در کتاب مسند امام هادی علیه السلام آمده است: «المَقادِیر تَریكَ مَا لا یخطِر بِبالِك» مقدرات چیزهایی را بر تو نمایان می سازد كه به فكرت خطور نكرده است. (مسند الامام الهادی ، ص 303)
 
 

استاد صبرآمیز خاطرنشان کرد: در همان کتاب مسند امام هادی علیه السلام این روایت از حضرت آمده است: «العِتابُ مِفتَاحُ الِّثقالِ ، والعِتابُ خَیرٌ مِن الحِقد.» گلایه كلید سنگینی است ، ولی گلایه بهتر از كینه توزی است. (مسند الامام الهادی، ص 304)
 
 

وی افزود: در تحف العقول به روایت از امام هادی علیه السلام آمده است: «أُذكر حَسراتِ الَتفرِیطِ بِأخذِ تَقدِیم الحَزم.» افسوسِ كوتاهیِ كارهایِ گذشته را با تلاش در آینده جبران كنید. (تحف العقول ، ص 512)
 
 

این استاد سطوح  عالی حوزه علمیه  قم در ادامه بیان کرد: از امام علی النقی علیه السلام روایت شده است: «الجاهِلُ أَسیرُ لِسانِه.» نادان ، اسیر زبان خویش است. (مسند الامام الهادی ، ص 304)
 
 

وی اضافه نمود: امام هادی علیه السلام می فرماید: «إِنَّ الظَالِم الحَالِم یَكادُ أَن یُعفَی عَلی ظُلمِه بِحِلمه وإِنَّ المُحِقَّ السَّفِیه یَكادُ أَن یُطفِئ نُورَ حَقِّهِ بِسَفهِه.» ستمكار بردبار، چه بسا كه بوسیله حلم و بردباری، از ستمش گذشت شود و چه بسا حق دار نابخرد، كه با سفاهت خود ، نور حق خویش را خاموش كند. (مسند الامام الهادی ، ص 304)
  
 

این شاگرد آیت الله بهجت رحمت الله علیه در ادامه بیان کرد: از امام هادی علیه السلام روایت است: «مُخالَطَهُ الاْشْرارِ تَدُلُّ عَلى شِرارِ مَنْ یُخالِطُهُمْ.» همنشین شدن و معاشرت با افراد شرور نشانه پستى و شرارت تو خواهد بود. (نزهه النّاظر و تنبیه الخاطر: ص 141، ح 21، مستدرك الوسائل: ج 2، ص 336، ح 11)
 

استاد صبرآمیز خاطرنشان کرد: از امام هادی علیه السلام روایت شده است: «لِبَعْضِ قَهارِمَتِهِ: اسْتَكْثِرُوا لَنا مِنَ الْباذِنْجانِ، فَإنَّهُ حارٌّ فى وَقْتِ الْحَرارَهِ، بارِدٌ فى وَقْتِ الْبُرُودَهِ، مُعْتَدِلٌ فِى الاْوقاتِ كُلِّها، جَیِّدٌ عَلى كلِّ حال. » به بعضى از غلامان خود فرمود: بیشتر براى ما بادمجان پخت نمائید كه در فصل گرما، گرم و در فصل سرما، سرد است; و در تمام دوران سال معتدل مى باشد و در هر حال مفید است. (وسائل الشّیعه: ج 16، ص 211، ح 21382، مستطرفات السّرائر: ص 67، ح 10.)

/270/260/22/