استاد علی مؤیدی از اساتید برجسته حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «مراقبات ماه رجب» پرداخت.
این استاد درس خارج حوزه در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: سه ماه بسیار نورانی پیش رو داریم. باید آن را با همت و اراده دریافت. نباید فرصت را از دست داد. ماه رجب، «شهرُ الله» و «اَصَب» است؛ یعنی رحمت، مغفرت، چشمپوشی، عفو و صَفْح خدا، مثل بارانی پُربار، بر بندگان ریزش دارد. برای درک این فراوانی، باید مستعد و آماده بود تا قلبی سلیم به ارمغان آید.
وی افزود: عمری که گذشت باید محاسبه گردد؛ حقوق الهی از ابتدای بلوغ و حقوق مردم از پیش از بلوغ باید مورد محاسبه قرار گیرد. همه این موارد برای دقت در ادا کردن، باید مکتوب شود. سپس با همت و جدیّت، باید «تصمیم بر جبران» گرفت. تصمیم بر جبران، خود حتی تا نوَد درصد انسان را در راه حق پیشرفت میدهد؛ حتی اگر حقوق محاسبهشده، بهدلیلی مشروع، در حال حاضر امکانِ ادا نداشته باشد.
استاد مؤیدی خاطرنشان کرد: بعد از محاسبه عمْر، غسل و نماز توبه باید بهجا آورده شود. اگر باطن آدمی طهارت یابد، انوار الهی را بهخوبی در خواهد یافت.
وی اضافه نمود: آنچه که در مفاتیحالجنان و در بخش ماه رجب آمده، بسیار مفید است. افراد باید بر اساس حال خوش باطنی با ادعیه اُنس گیرند. در بین دعاهای رجبیه مفاتیح الجنان، نباید از خواندن دعایی که با عبارت «اللهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِمَعَانِی جَمِیعِ مَا یَدْعُوکَ بِهِ وُلاةُ أَمْرِکَ …» آغاز میشود، غفلت کرد. سفارش بزرگان معنویت بر این بود که این دعا در هیچیک از روزهای این ماه پُربرکت ترک نگردد.
این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: قرائت سوره مبارکه توحید و ـ تلاش برای ایجاد ـ اُنس با این سوره اهمیت دارد؛ رجب المرجب، ماه سوره توحید است. در صورتی که شرایط اقتضا میکند، بهتر است سوره مبارکه توحید، در طول این ماه، دههزار مرتبه خوانده شود. اگر این امکان وجود ندارد، هزار مرتبه. از قرائت سوره توحید در روزهای جمعه ماه رجب نباید غافل بود.
وی افزود: با قصد و نیت، نورانیّت قرائت سوره مبارکه توحید به همه ارحام و حقدارانِ درگذشته (چه شناخته و چه ناشناخته) هدیه شود؛ به این صورت که ثواب قرائت، ابتدا به اهل بیت عصمت و طهارت علیهمالسلام هدیه میگردد. سپس ثواب اهدای سوره های توحید به اهلبیت علیهم السلام، به درگذشتگان تقدیم میشود. اموات، با دریافت نورانیت سورههای توحید، دعا خواهند کرد. دعای آنان بسیار گرهگشا و در رفع بسیاری از مشکلات و گرفتاریهای مؤثر است.
استاد مؤیدی خاطرنشان کرد: از روزهداری در ماه رجب نباید غفلت ورزید. البته نباید این موضوع به قدری باشد که شخص روزهدار تحت فشار قرار گیرد. اگر شخص به هر دلیلی از روزهداری باز ماند، چنانکه در مفاتیح الجنان آمده است، با ذکر صدباره تسبیحات «سُبْحَانَ الْإِلَهِ الْجَلِیلِ سُبْحَانَ مَنْ لا یَنْبَغِی التَّسْبِیحُ اِلّا لَهُ سُبْحَانَ الْأَعَزِّ الْأَکْرَمِ سُبْحَانَ مَنْ لَبِسَ الْعِزَّ وَ هُوَ لَهُ أَهْلٌ»، ان شاء الله به ثواب روزه آن روز خواهد رسید.
وی در ادامه بیان کرد: خواندن دعای «یَا مَنْ أَرْجُوهُ لِکُلِّ خَیْرٍ وَ آمَنُ سَخَطَهُ عِنْدَ مِنْ کُلِّ شَرٍّ …» بعد از هر نماز و دیگرادعیه خوب که مضامین عالی دارند. یکی دیگر از توصیه ها سحرخیزی و تهجّد (نیم ساعت پیش از اذان صبح) است که فراموش نگردد. نمازهای واجب روزانه، حتماً در اول وقت بهجا آورده شوند؛ مگر آن که عذری در میان باشد.
این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: باید برای خالص کردن نیّت ها و انگیزه ها کوشید؛ نیتها باید الهی باشند. این یعنی، بعد از گزاردن اعمال صالح و خیر، نباید در انتظار تحسین، تقدیر و تشکر بود؛ با وجود نیت زلال و الهی، بودن یا نبودن این امور، تأثیری در عمل خیر نخواهد گذاشت. نیت خالص و صادقانه الهی، گرهگشای اصیل و سِرّی ملکوتی است که در محاسبات خداوندی بسیار پسندیده است.
وی افزود: با خواندن سه مرتبه سوره مبارکه توحید ــ که معادل ختم کامل قرآن است، ــ بعد از هر نماز و اهدای ثواب آن به حضرت امام زمان علیه السلام، باید در ایجاد اُنس با حضرتش کوشید. هر روز یکبار با قرار دادن دست بر سر، اینچنین به امام زمان عرض می گردد؛ «السّلامُ عَلیکَ یا بقیّةَ اللهِ یا أباصالِح، اَلمُستَغاثُ بِکَ یا صاحب الزمان، اَلمُستَعانُ بک یا صاحب الزمان». در حین خطاب و با گفتن واژه «اَلمُستَغاث» باید به غرقشدگی در غفلتها، گناهان و خودخواهیها توجه نمود.
استاد مؤیدی خاطرنشان کرد: پرهیز جدی از گناه و گناهکاری؛ در میان انواع گناهان نیز باید به گناهان مربوط به چشم و گوش (ورودی باطن) و نیز زبان (خروجی نفْس) حساس و مراقب بود؛ چه در فضای واقعی و چه در فضای مجازی! حتی اگر توفیق عمل به هیچ یک از مراقبات دست نداد، در هیچ صورتی نباید از پرهیز از گناهکاری کوتاهی کرد. برای درک فیض، پرهیز از گناه، نماز اول وقت و وضوداری (طهارت) دائمی کافی است.
/270/260/22/