به مناسبت میلاد امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب علیه السلام، استاد روح الله نمازی از اساتیدد حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به بیان گوشه هایی از فضایل حضرت امیر صلوات الله علیه پرداخت.
این استاد حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: روز و شب های مبارکی در کنار هم قرار گرفتند؛ سالروز پیروزی انقلاب اسلامی ایران، به رهبری امام خمینی رضوان الله تعالی علیه، روزها و شب های مبارک ماه مبارک رجب، میلاد جوان ترین امام، جواد الأئمه علیه السلام و میلاد یعسوب الدین، امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب صلوات الله علیه؛ و این ایام را گرامی می داریم.
وی افزود: امیرالمؤمنین علیه السلام ویژگی هایی دارد که واقعا زبان انسان از بیان آن صفات و ویژگی ها الکن است؛ در روایت داریم که وجود نازنین پیامبر اکرم خطاب به مولا علیه السلام می فرماید: «یا علی ما عرف اللهَ إلاّ أنا و أنتَ، و ما عرفنی إلاّ اللهُ و أنت، و ما عرفک إلاّ اللهُ وأنا» (هکذا رواه الحسن بن سلیمان الحلی ـ من علماء القرن التاسع ـ في کتابه المحتضر، ص 38 ط الحیدریة، ولکن الحافظ ابن رجب البرسی في مشارق أنوار الیقین، ص 135 ط دار الفکر بیروت سنة 1379 هـ رواه بلفظ عکس فيه الترتیب کما یلی:«ما عرفک إلاّ الله و أنا، و ما عرفنی إلا الله و أنت، و ما عرف الله إلاّ أنا و أنت» وقال: هذا صحیح. وله کلام طویل في تفسیر ذلک، من أراد فلیراجعه فإنَّه نافع.)
استاد نمازی خاطرنشان کرد: شخصیت امیرالمؤمنین علی علیه السلام را خداوند متعال و پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم باید توصیف کنند؛ از این رو در جای جای قرآن، و در شأن نزول آیات شریفه آن، امیرالمؤمنین علیه السلام حضور دارند.
وی افزود: پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم است که علی علیه السلام را جانِ خود می داند و آیه مبارکه مباهله بر این مطلب تأکید دارد: «فَمَن حاجَّكَ فيهِ مِن بَعدِ ما جاءَكَ مِنَ العِلمِ فَقُل تَعالَوا نَدعُ أَبناءَنا وَأَبناءَكُم وَنِساءَنا وَنِساءَكُم وَأَنفُسَنا وَأَنفُسَكُم ثُمَّ نَبتَهِل فَنَجعَل لَعنَتَ اللَّهِ عَلَى الكاذِبينَ» هرگاه بعد از علم و دانشی که (در باره مسیح) به تو رسیده، (باز) کسانی با تو به محاجّه و ستیز برخیزند، به آنها بگو: «بیایید ما فرزندان خود را دعوت کنیم، شما هم فرزندان خود را؛ ما زنان خویش را دعوت نماییم، شما هم زنان خود را؛ ما از نفوس خود دعوت کنیم، شما هم از نفوس خود؛ آنگاه مباهله کنیم؛ و لعنت خدا را بر دروغگویان قرار دهیم. ﴿آل عمران: ۶۱﴾
این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: مولا امیرالمؤمنین علیه السلام اول کسی که به پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم ایمان آورد؛ چنانچه شیخ مفید در صفحه 3 از کتاب شریفِ «الارشاد» بر آن تأکید دارد: «او اولین کسی بود که به خدا و رسولش ایمان آورد و در میان مردان، نخستین مردی بود که پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم او را به اسلام فراخواند و وی اجابت کرد».
وی اضافه نمود: علی علیه السلام از کودکی در دامان پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم پرورش یافته است و رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم، خود لقمه در دهان علی می گذاشتند. در نهج البلاغه از حضرت امیر علیه السلام روایت شده است؛ در بخشی از خطبه قاصعه می خوانیم:
«أَنَا وَضَعْتُ فِي الصِّغَرِ بِكَلَاكِلِ الْعَرَبِ وَ كَسَرْتُ نَوَاجِمَ قُرُونِ رَبِيعَةَ وَ مُضَرَ وَ قَدْ عَلِمْتُمْ مَوْضِعِي مِنْ رَسُولِ اللَّهِ ص بِالْقَرَابَةِ الْقَرِيبَةِ وَ الْمَنْزِلَةِ الْخَصِيصَةِ وَضَعَنِي فِي [حَجْرِهِ] حِجْرِهِ وَ أَنَا وَلَدٌ [وَلِيدٌ] يَضُمُّنِي إِلَى صَدْرِهِ وَ يَكْنُفُنِي فِي فِرَاشِهِ وَ يُمِسُّنِي جَسَدَهُ وَ يُشِمُّنِي عَرْفَهُ وَ كَانَ يَمْضَغُ الشَّيْءَ ثُمَّ يُلْقِمُنِيهِ وَ مَا وَجَدَ لِي كَذْبَةً فِي قَوْلٍ وَ لَا خَطْلَةً فِي فِعْلٍ وَ لَقَدْ قَرَنَ اللَّهُ بِهِ ص مِنْ لَدُنْ أَنْ كَانَ فَطِيماً أَعْظَمَ مَلَكٍ مِنْ مَلَائِكَتِهِ يَسْلُكُ بِهِ طَرِيقَ الْمَكَارِمِ وَ مَحَاسِنَ أَخْلَاقِ الْعَالَمِ لَيْلَهُ وَ نَهَارَهُ وَ لَقَدْ كُنْتُ أَتَّبِعُهُ اتِّبَاعَ الْفَصِيلِ أَثَرَ أُمِّهِ يَرْفَعُ لِي فِي كُلِّ يَوْمٍ مِنْ أَخْلَاقِهِ عَلَماً وَ يَأْمُرُنِي بِالاقْتِدَاءِ بِهِ وَ لَقَدْ كَانَ يُجَاوِرُ فِي كُلِّ سَنَةٍ بِحِرَاءَ فَأَرَاهُ وَ لَا يَرَاهُ غَيْرِي وَ لَمْ يَجْمَعْ بَيْتٌ وَاحِدٌ يَوْمَئِذٍ فِي الْإِسْلَامِ غَيْرَ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ خَدِيجَةَ وَ أَنَا ثَالِثُهُمَا أَرَى نُورَ الْوَحْيِ وَ الرِّسَالَةِ وَ أَشُمُّ رِيحَ النُّبُوَّةِ وَ لَقَدْ سَمِعْتُ رَنَّةَ الشَّيْطَانِ حِينَ نَزَلَ الْوَحْيُ عَلَيْه ...»
استاد نمازی خاطرنشان کرد: علی علیه السلام کسی است که خداوند متعال به مادر او اجازه می دهد تا در کعبه، این مکان مقدس به دنیا بیاید. و این، خود، بزرگ فضیلتی است که خداوند به امیرالمؤمنین علیه السلام عطا کرده است.
علی علیه السلام بر عیسای پیغمبر علیه السلام برتری دارد؛ به مریم مقدس ندا می آید که از مسجد و بیت المقدس خارج شود تا عیسی روح الله به دنیا بیاید؛ مسجد محل عبادت است؛ محل زایمان نیست؛ اما وجود مقدس امیرالمؤمنین علیه السلام در خانه کعبه به دنیا می آید. آلوسی بعد از نقل جریان تولد حضرت در کعبه تعبیر لطیفی دارد که عین عبارت او آورده میشود که گفته است: «سبحان من یضع الاشیاء فی مواضعها و هو احکم الحاکمین»؛ یعنی منزه است خداوندی که هرچیزی را در جایگاهش قرار می دهد و او بالاترین حکم کنندگان است.
وی افزود: فضایل امیرالمؤمنین علیه السلام بسیار است؛ فضایلی که برتریت حضرت، از آدم صفی الله تا پیامبران اولوالعزم سلام الله علیهم اجمعین را شامل می شود. نهج البلاغه گنجینه ای است که گوشه هایی از خطابات و نامه ها و کلمات حکیمانه مولا علیه السلام را جمع آوری کرده است.
وی اضافه نمود: کتابی که بعد از قرن ها، حاوی نکات درخشان و به روز است؛ به عنوان مثال، وقتی نامه های حضرت را به کارگزارانشان می خوانیم، بسیاری از نکات کاربردی و ذی قیمت را از آن برداشت می کنیم. اگر هر کس در هر پُست و مقامی که هست، این نکات را دریابد و به آن عمل کند، اگر نکاتی را که حضرت به مالک اشتر می فرماید را توجه نمایند، ایران، به معنای واقعی آن «انقلاب اسلامی» می شود. و اسلام حقیقی در نظام ما شکل پیدا می کند. البته نمی خواهیم بگوییم به طور کلی اینچنین نیست؛ به هر حال هستند کسانی که به این نکات توجه نمایند.
این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: امیرالمؤمنین علیه السلام نسبت به مردم خیلی التفات داشتند؛ حتی اگر در 25 سال خلافت ظاهری را نداشتند، امامت را داشتند؛ در دوران خلافت ظاهری هم توجهشان به مردم بود؛ مردم احساس نمی کردند که بین خلیفه و بین مردم فاصله ای باشد؛ حضرت در بین مردم بود.
وی افزود: زندگی امیرالمؤمنین علیه السلام از متوسط هم پایین تر بوده است. اگر چه حضرت باغ و اموال داشتند، اما در راه مسلمین خرج می کردند. تأکیدشان بر عدالت بود و بر مراقبت از بیت المال تأکید داشتند؛ ولو بر طرد شدن برادرشان عقیل باشد؛ علی علیه السلام همان کسی است که به مسئول بیت المالشان نهیب می زنند که اگر دخترشان چیزی از بیت المال را خلاف قانون برداشته باشد، حتی بر دخترشان هم حدّ سرقت اجرا می کردند.
استاد نمازی خاطرنشان کرد: عدالت مولا علی علیه السلام بوده که مولود کعبه را در محراب کعبه به شهادت می رسانند. چرا که «قُتل علیّ فی المحراب لشدّة عدله» مساواتی که بین غنی و فقیر، سیاه و سفید، عرب و عجم اجرا می کرد، مرام علی بود.
وی اضافه نمود: قله فضایل علی دست نایافتنی است؛ اما اگر قطره ای از فضایل حضرت علیه السلام را در زندگانی خویش پیاده کنیم، و پیرو و شیعه ایشان باشیم، بهره ها خواهیم برد. باید از مرحله محبّ بودن بگذریم و به مقام پیرو بودن گام بگذاریم و به فرامین حضرت علیه السلام اطاعت کنیم و نواهی حضرت را ترک نماییم. چرا که قرآن کریم می فرماید: «اطیعوا الله و اطیعوا الرسول و اولی الامر منکم»
/270/260/21/