با توجه به ارتحال آیت الله العظمی علوی گرگانی رحمت الله علیه، استاد علی احمدپور از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به بیان گوشه هایی از فضایل این عالم ربانی پرداخت.

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: در قرآن کریم می خوانیم: «هُوَ الَّذي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى‏ وَ دينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُون‏» (توبه: 33 و صف: 9)

وی افزود: رحلت شخصیت ارزشمند، سلالة السادات، مرجع عظیم الشأن، حضرت آیت الله العظمی علوی گرگانی را به همه دوست داران آن حضرت، و مقلدین ایشان، بالأخص به حوزه های علمیه، به مراجع معظم تقلید و مقام معظم رهبری، و در رأس همه آنها، به ساحت قدسی امام زمان علیه السلام تسلیت عرض می کنم.

استاد احمدپور خاطرنشان کرد: بعد شخصیتی هر انسان، از دو جهت قابل بررسی است؛ آن گونه که در رابطه با این شخصیت هم همین قضیه صادق است؛ یک جهت، دانستنِ از تاریخ ولادت و اطلاعاتی از این امور است. آیت ‌الله سید محمدعلی علوی حسینی گرگانی در خرداد ۱۳۱۸ش (بیستم جمادی الثانی ۱۳۵۹ق)، در نجف اشرف‌ به دنیا آمد. پدر بزرگوارشان، مرحوم آیت ‌الله حاج سید سجاد علوی گرگانی بزرگترین شخصیت علمی منطقه «گرگان و دشت» و از مشهورترین علمای استان مازندران به شمار می ‌رفت. وی از شاگردان آیت الله حاج شیخ عبدالکریم حائری (موسس حوزه قم)، حاج شیخ ابوالقاسم قمی، حاج شیخ محمد علی حائری قمی، حاج میرزا محمد فیض قمی و حاج شیخ محمدعلی حائری قمی بود. والده آیت ‌الله علوی گرگانی هم، صبیه مرحوم حجت الاسلام شیخ علی اصغر مؤید الشریعه بود.

وی افزود: آیت ‌الله علوی در خلال تحصیل خویش، در حوزه علمیه قم توفیق یافت از محضر بزرگانی چون آیت‌الله العظمی بروجردی، آیت‌ الله العظمی امام خمینی، آیت ‌‌الله سید محمد محقق داماد، آیت ‌الله حاج آقا مرتضی حائری یزدی، آیت ‌الله العظمی سید محمد رضا موسوی گلپایگانی، آیت ‌الله العظمی حاج شیخ محمد علی اراکی، آیت ‌الله حاج شیخ عباسعلی شاهرودی نیز کسب فیض نماید.

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: آیت الله علوی گرگانی شخصیتی بودند که در سایه عمل، و تقیّد به احکام دین، به مقامات عالیه ای دست یافتند و شاگردی آیات عظام را داشتند تا از رهبران دینی و رهنمایان دینی برای بشریت بوده باشند.

وی اضافه نمود: هدایت بر دو نوع تکوینی و تشریعی است؛ در عالم هستی همه موجودات به سوی کمال هدایت می شوند؛ چه اینکه آیه شریفه می فرماید: «الذی خلق فسوّی و الذی قدّر فهدی» و هیچ موجودی از این هدایت سر باز نمی زند؛ چرا که اگر از مسیر تکوینی خود خارج شود، به عدم گرفتار می شود؛ در میان اینها تنها انسان است که این اختیار را دارد و از نظر تشریع می تواند خویش را گمراه کند و یا به هدایت برسد و دیگران را هم هدایت کند.

استاد احمدپور خاطرنشان کرد: به هدایت رسیدن و غرق نشدن، آنقدر امر مهمی است که خداوند متعال در آن رابطه گفتگویی عبد و خودش، یعنی در نماز به آن پرداخته است. در روایات تعبیر شده است؛ «الصلوة عمود الدین» و آنقدر از نماز به عظمت تعبیر شده است که در قرآن کریم در آیه 103 از سوره مبارکه نساء می فرماید: «نماز خوان دن برای مؤمنین نوشته شده است» «فَإِذا قَضَيْتُمُ الصَّلاةَ فَاذْكُرُوا اللَّهَ قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلى‏ جُنُوبِكُمْ فَإِذَا اطْمَأْنَنْتُمْ فَأَقيمُوا الصَّلاةَ إِنَّ الصَّلاةَ كانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنينَ كِتاباً مَوْقُوتاً» (نساء: 103)

وی افزود: خداوند در نماز به ما می آموزد که دو چیز از خداوند متعال التماس و درخواست کنیم؛ «اهدنا الصراط المستقیم» و دوم آنکه کاری کنید گمراه نشوید؛ «غیر المغضوب علیهم و لا الضالین» چون انسان که گمراه شد، ابزار شیطان می شود؛ ما که شیطان را نمی بینیم؛ اما انسان می شود از همزات شیطان و به این صورت، ابزار گمراهی انسان ها می شود. وقتی کبک را می خواهند شکار کنند، پای یک کبک را می بندند و در محل شکار قرار می دهند؛ با سر و صدای این کبک، بقیه کبک ها هم می آیند و به این ترتیب شکارچیان باقی کبک ها را شکار می کنند. اگر انسان گمراه شد، مانند کبکی خواهد شد که شیطان، بال و پر پروازی او را می بندد و ابزار گمراهی دیگران خواهد شد.

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: در اینجا خداوند متعال برای عظمت این امر، انبیای الهی را فرستاده است. چون  آنها هادی و هدایتگر هستند؛ و فرمود: «وَ يَقُولُ الَّذينَ كَفَرُوا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّه‏ إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هاد» (رعد: 7) پیامبران هم بشیر و هم نذیر و هم هدایتگر است.

وی اضافه نمود: از این رو خداوند متعال می فرماید: «هُوَ الَّذي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى‏ وَ دينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُون‏» (توبه 33 و صف: 9) خداوند انبیاء را آورد تا هدایت کنند. بشر از نظر تقیّد الهی گمراه نشود؛ و بتوانند خویش را به سوی کمال حرکت دهند؛ در اینجا نقش مراجع و علما برای هدایت مردم، نقش بالایی است؛ چه اینکه در روایت می خوانیم: «العلماء ورثة الأنبیاء» عالمان، وارثان انبیاء هستند؛ انبیاء «تبشیر، انذار و هدایت» داشتند.

استاد علی احمدپور خاطرنشان کرد: انبیای الهی برای هدایت مردم دل می سوزاندند؛ خداوند متعال در مورد حریص بودن رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم برای هدایت مردم می فرماید: فَلَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ عَلى‏ آثارِهِمْ إِنْ لَمْ يُؤْمِنُوا بِهذَا الْحَديثِ أَسَفاً (6) إِنَّا جَعَلْنا ما عَلَى الْأَرْضِ زينَةً لَها لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً (7) وَ إِنَّا لَجاعِلُونَ ما عَلَيْها صَعيداً جُرُزاً (8)»

وی افزود: در آیات نخستین سوره شعراء نیز همین مطلب اشاره می شود: «طسم (1) تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْمُبينِ (2) لَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ أَلاَّ يَكُونُوا مُؤْمِنينَ (3) إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْناقُهُمْ لَها خاضِعينَ (4) وَ ما يَأْتيهِمْ مِنْ ذِكْرٍ مِنَ الرَّحْمنِ مُحْدَثٍ إِلاَّ كانُوا عَنْهُ مُعْرِضينَ (5) فَقَدْ كَذَّبُوا فَسَيَأْتيهِمْ أَنْبؤُا ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ (6)»

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: همه اینها برای این است که نگذارند انسان ها گمراه بشوند؛ گمراه نشدن انسان ها از نظر طبیب عالم هستی و از نظر هدایتگر عالم هستی، رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم مهم بود که در زمان رهسپار کردن علی علیه السلام به یمن به ایشان می فرماید: علی جان! اگر در این سفر، یک نفر هم به دست تو هدایت بپذیرد، ارزشش از هر چه خورشید به آن بتابد، بیشتر است.  

«قَالَ الصَّادِقُ ع‏ الدَّعْوَى بِالْحَقِيقَةِ لِلْأَنْبِيَاءِ وَ الْأَئِمَّةِ وَ الصِّدِّيقِينَ وَ أَمَّا الْمُدَّعِي بِغَيْرِ وَاجِبٍ فَهُوَ كَإِبْلِيسَ اللَّعِينِ ادَّعَى النُّسُكَ وَ هُوَ عَلَى الْحَقِيقَةِ مُنَازِعٌ لِرَبِّهِ مُخَالِفٌ لِأَمْرِهِ فَمَنِ ادَّعَى أَظْهَرَ الْكَذِبَ وَ الْكَاذِبُ لَا يَكُونُ أَمِيناً وَ مَنِ ادَّعَى فِيمَا لَا يَحِلُّ لَهُ فُتِحَ عَلَيْهِ أَبْوَابُ الْبَلْوَى وَ الْمُدَّعِي يُطَالَبُ بِالْبَيِّنَةِ لَا مَحَالَةَ وَ هُوَ مُفْلِسٌ فَيَفْتَضِحُ وَ الصَّادِقُ لَا يُقَالُ لَهُ لِمَ قَالَ عَلِيٌّ ع الصَّادِقُ لَا يَرَاهُ أَحَدٌ إِلَّا هَابَه» (مصباح الشريعة؛ ص200)

استاد احمدپور خاطرنشان کرد: آیت الله علوی گرگانی در مسیر هدایت بشر، از هستی خود می گذرد تا انسان ها را به سوی کمال برسانند و تا انسان ها را نگذارند گمراه بشود؛ اگر انسان گمراه نشد، حیاتش ارزشمند است و مماتش هم ارزشمند است؛ از این رو علماء هادیان بشر به سوی کمال هستند.

وی افزود: ارزش عالم را مانند منِ انسان معمولی را درک نمی کنند. ارزش عالم را پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم باید بیان کنند؛ در عالم چیزی ارزشمندتر از خونِ شهید نیست؛ اما پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم می فرماید: «مداد العلماء افضل من دماء الشهداء» چرا که شهید، یک بار در راه خدا کشته می شود و می میرد و هستی خود را تقدیم می دارد، اما قلم عالم، ماندگار است و چراغ است؛ قلم عالم، عَلم هدایت است.

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: برای ساخت سدها این مهندسین هستند که تلاش بسیار می کنند و با ابزارهای خودشان سد را می سازند؛ شهدا همانند مهندسان هستند که سد را می سازند؛ اما آنچه ماندگار است، سدها هستند؛ که هم در جنبه اثباتی، آب را که مایه حیات است، نگاه می دارند و منفعت به مردم می رسانند؛ هم مانع هجوم ایجاد سیل می گردند. مراجع عظام، اینچنین نقش مهمی را ایفا کرده اند.  ان شاء الله در ابتدا در جهت هدایت خودمان و در جهت بعدی برای هدایت جامعه به سوی کمال موفق باشیم.

 یکی از ارزشمندترین خصوصیات بارز آیت الله العظمی علوی گرگانی یار و یاور انقلاب و پشتیبان عمود خیمه ولایت بود. ایشان عاشق سیدالشهداء علیه السلام بود و هر کجا که می رفتند، مقداری از تربت سیدالشهداء علیه السلام را با خود به همراه داشتند؛ یادآور این نکته که حسین کشتی نجات است و حسین چراغ هدایت است. اگر می خواهید، جامعه را هدایت کنید، حسین وار حرکت کنید.

/270/260/20/