به مناسبت فرا رسیدن رمضان الکریم، استاد صادق ابراهیمی از اساتید حوزه علمیه قم و از شاگردان علامه حسن زاده آملی رضوان الله تعالی علیه، در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «استغفار» پرداخت.

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: توفیقی است که بار دیگر خداوند متعال به ما اجازه داده است تا بار دیگر ماه رمضان الکریم را درک کنیم و به عبادت بپردازیم تا ذخیره سفر آخرت ما پربارتر باشد.

وی افزود: رسول مکرم اسلام صلی الله علیه و آله و سلم در خطبه معروف شعبانیه می فرماید: «قد اقبل الیکم شهر الله بالبرکة و الرحمة و المغفره» البته همه ماه ها ماه خدا است؛ اما ماه رمضان الکریم خصوصیتی دارد؛ «رمضان» نام پروردگار است و خداوند متعال نام شریف خود را بر این ماه مبارک قرار داده است؛ با اینکه غیر از این ماه شریف هم روزهای مهمی همانند روز عرفه و غیر آن در طی سال وجود دارد. اما «رمضان» نام خداوند است؛ از این رو در روایت داریم که شما نگویید «رمضان آمد» و «رمضان رفت» چون معنایش آن است که «خدا آمد و خدا رفت» در حالی که خدا رفت و آمد و قیام و قعود ندارد.

استاد صادق ابراهیمی در ادامه بیان کرد: خداوند نام خود را بر این ماه شریف گذاشته است؛ همان گونه که خداوند عالی اعلی نام خود را بر امیرالمؤمنین علیه السلام نهاد؛ شیعه و سنی روایت کرده اند که نام حضرت علی(علیه السلام) را خداوند تعیین فرموده است؛ چنان که در کتاب های مختلف نقل شده است: چون علی(علیه السلام) از مادرش فاطمه بنت اسد متولد شد، فاطمه نام پدرش «اسد» را بر او گذارد؛ اما جناب ابوطالب از آن اسم راضی نبود و فرمود: «فاطمه! بیا امشب به بالای کوه ابو قبیس، برویم و خدا را بخوانیم، شاید ما را خبر از اسمی برای این نوزاد بدهد. چون شب شد هر دو به کوه ابو قبیس رفتند و به دعا مشغول شدند. جناب ابوطالب دعای خود را در قالب شعری انشا نمود و گفت:

یا رَبِّ الغَسَقِ الدُّجی

و الفَلَقِ المُبتَلَجِ المَضی

بَیِّن لَنا عَن أَمرِکَ المُقضی

بِما نُسّمّی ذلکَ الصَّبی

ای پروردگار! ای صاحب شب ظلمانی و ماه درخشان! از خزانه اسرار غیب خود بر ما آشکار کن که نام این نوزاد را چه بگذاریم!

وی افزود: در آن هنگام صدایی از سوی آسمان برخاست، ابوطالب سر بلند کرد و لوحی سبز رنگ مانند زبرجد سبز دید که بر او چهار سطر نوشته اند. لوح را برگرفت و بر سینه خود چسبانید و با خود آورد؛ سپس در روشنایی به آن نگاه کرد و این اشعار را بر روی آن دید:

خَصَصتُما بِالوَلَدِ الزَکِیِّ

وَ الطّاهِرِ المُنتَجَبِ الرَضیِّ

وَ إِسمُهُ مِن قاهِرِ العَلِیِّ

عَلِیٌّ اَشتَقَّ مِنَ العَلِیِّ

شما را به فرزند پاک و پاکیزه ای اختصاص دادم که برگزیده من و مورد رضای من است و اسم او از جانب خدای قاهر «علی» گذارده شده که مشتق از علی اعلی است.

استاد ابراهیمی خاطرنشان کرد: جناب ابوطالب که به درک چنین سعادتی توفیق یافت از شدت خوشحالی و سرور به سجده افتاد و خداوند تبارک و تعالی را سپاس گفت. به شکرانه این امر عظیم ابوطالب ده شتر قربانی کرد. بنی هاشم آن لوح مقدس را در مسجدالحرام آویختند و به آن لوح بر قریش افتخار می کردند. آن لوح تا زمان جنگ حجاج با عبدالله بن زبیر بر جای بود؛ اما بعد از آن جنگ مفقود شد.

استاد صادق ابراهیمی در ادامه گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید خاطرنشان کرد: همان طور که نام علی علیه السلام از نام پروردگار مشتق شد و دلیل بر عظمت شخصیت امیرالمؤمنین علیه السلام است، رمضان الکریم هم از عظمت برخوردار است.

وی افزود: این ماه ماه استغفار است؛ از امام صادق علیه السلام روایت شده است: هر کس در این ماه مورد مغفرت پروردگار قرار نگیرد، منتظر نماند، مگر آنکه در روز عرفه به غفران الهی برسد. از خداوند طلب توبه و استغفار کنیم و نگوییم ما گناه نداریم و معصیتی انجام نداده ایم؛ بلکه همه ما لغزش ها و اشتباهاتی انجام داده ایم. بهترین امتیاز آن است که خداوند دعا را مستجاب می کند و رحمت واسعه خود را شامل بندگان و بالاخص شیعیان خواهد کرد.

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: همه مشکلات ما از بابت گناه ها است؛ اگر گناه نباشد، مصائبی همانند کرونا نیز نخواهد بود؛ همان گونه که قرآن کریم می فرماید: «ان الله لا یغبر ما بقوم حتی یغیروا ما بأنفسهم»

وی اضافه نمود: در خانه خدا تنها شبی است که هر زمانی باز است؛ چه اینکه سایر درها اینگونه نیست. اما درِ رحمت الهی همیشه باز است. از این رو باید از فرصت سحرها که بهار رحمت الهی است، بهترین بهره ها را ببریم؛ و بهترین بهره ها، مورد آمرزش واقع شدن است؛ ان شاء الله .

استاد صادق ابراهیمی از شاگردان علامه حسن زاده آملی رضوان الله تعالی علیه در ادامه بیان کرد: حضرت آقا رحمت الله علیه خاطره ای تعریف می کردند: بعضی از بزرگان آمل و پیرمردها و ریش سفیدهای آمل برای دیدنشان به منزل ما در قم می آمدند. ما هم برای ایشان تدارک شام دیدیم؛ بعد از آن، در اتاقمان مشغول تحقیقاتمان شدیم؛ ایشان هم خوابید.

مقداری گذشت و دید چراغ اتاقم روشن است و من مشغول درس و تحقیق و مطالعه هستم.

باز مقداری گذشت و باز دید چراغ اتاقم روشن است و من مشغول درس و تحقیق و مطالعه هستم؛

برای بار سوم که نزدیک اذان صبح بود، باز دید چراغ اتاق روشن است و من مشغول درس و مطالعه هستم؛ ناراحت شد و گفت: آقای حسن زاده آملی مگر شغل دیگری در این جامعه نیست که شب تا صبح تحقیقات داری و می نویسی.

حضرت آقا در کلاس درس می فرماید: ایشان عوام بودند و درک درستی ندارند؛ من لذتی که در تحقیقات و نوشتن ها و نماز شب و راز و نیاز می برم، این لذت ما را این آقای عامی، بلکه شاهان عالم هم نمی برند.

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: اگر خانه پاکیزه بود، هم صاحب خانه و هم میهمان از آن خانه لذت می برد؛ اگر کسی دل را از غیر زدود و با استغفار آن دل را پاک کرد و صیقل داد، در آن ظرف است که طعام گوارا بر آن می نشیند و انسان بهترین لذت ها را می برد. ما هم با استغفار است که می توانیم بهترین لذت ها را از بهترین ماه خدا یعنی رمضان الکریم ببریم.

/270/260/21/