به گزارش پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، حضرت آیت الله العظمی نوری همدانی در گفتاری پیرامون اهمیت شب قدر گفتند: خداوند متعال شب قدر را در این ماه قرار داده است و هنگامی که از ائمه اطهار(ع) در مورد این شب سؤال می­ شود به خاطر مناجات کردن مردم به طور مبهم به شب نوزدهم، بیست و یکم و بیست و سوم اشاره می­ کنند.

خداوند با تکریم و تجلیل می فرماید: «انا انزلناه فی لیله القدر» و برای این که عظمت این شب را مشخص کند می­ فرماید: «و ما ادراک ما لیله القدر» شب قدر آنقدر عظمت دارد که از هزار ماه برتر و بالاتر است و آنقدر رحمت پروردگار در این شب گسترده است که عبادت، دعا و استغفار مورد قبول پروردگار قرار می گیرد.

«تنزل الملائکه والروح»، روح از فرشتگان مقرب الهی است که مقامش از جبرئیل و اسرافیل بالاتر است و دیگر فرشتگان به صورت دسته جمعی در این شب به زمین می­ آیند.

جریان نازل شدن فرشتگان هر سال ادامه دارد ، اما سؤال اینجاست که هدف از نازل شدن ملائک چیست؟ و این موضوع بسیار مهم است که ائمه اطهار(ع) فرموده­ اند: اگر با کسی مناظره کردید سوره قدر را در نظر داشته باشید و بپرسید که ملائک شب قدر بر چه کسی نازل می­ شوند؟

در شب قدر سرنوشت موجودات عالم بر امام زمان(عج) عرضه می شود .ملائک الهی به همراه روح، فرشته مقرب خدا به زمین نازل می­ شوند و برنامه و مقدرات یک سال موجودات جهان را محضر حضرت ­ولی­عصر(عج) عرضه می کنند.

امام زمان(عج) واسطه فیض و ولی ­الله­ الاعظم هستند، باید در همه زمان­ها یک امام معصوم وجود داشته باشد تا همه موضوعات عالم توسط ملائک به ایشان ارائه شود و خداوند در سوره قدر می­ فرماید: «سلام هی حتی مطلع الفجر» سلام، رحمت و فیض پروردگار تا طلوع فجر ادامه دارد.

دنیا عالم تقدیر است. پیامبراکرم(ص) و اهل بیت(ع) به مسأله تقدیر در این جهان اشاره کرده ­اند، همانگونه که خداوند نیز فرموده است: «إِنَّا کُلَّ شَیْءٍ خَلَقْنَاهُ بِقَدَرٍ» ما موجودات دنیا را با اندازه و مقدار معینی آفریدیم بنابراین سرنوشت هر انسان و موجودی از سوی خداوند مقدر شده است.

امام سجاد عليه السلام در دعای چهل ­و دوم صحیفه سجادیه درباره ماه مبارک رمضان می ­فرماید: «شهر رمضان، شهر الصیام، و شهر الاسلام، و شهر الطهور، و شهر التمحیص و شهر القیام » ماه رمضان، ماه روزه گرفتن، ماه اسلام، ماه پاک کننده از گناهان، ماه امتحان الهی، ماه قیام به عبادت و ماهی که قرآن در آن نازل شده است.

امام علی(ع) در دعای کمیل می فرماید: «الهی قد اتیتک بعد تقصیری و اسرافی علی نفسی معتذراً نادماً» پروردگارا بعد از این که تقصیر کردم به بارگاه تو آمدم و در حالت پشیمانی از تو طلب استغفار می­ کنم که این به معنای توبه و برگشت به سوی خدا است.

خداوند می­ فرماید: «واذ سألک عبادی عنی فانی قریب أجیب دعوه الداع اذا دعان» ای پیامبر! اگر بندگان راجع به من از تو سؤال می­ پرسند که خداوند کجاست؟ به آنها بگو من به آنها نزدیکم و هنگامی که دعا کنند من دعایشان را مستجاب می­ کنم.