کانال اطلاع رسانی دفتر حضرت آیت الله العظمی وحید خراسانی، سخنان این مرجع تقلید در مورد یکی از آیات جزء دوازدهم قرآن کریم را منتشر کرد.

حضرت آیت الله وحید خراسانی بیان کردند:

وَ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنا وَ وَحْيِنا وَ لا تُخاطِبْني‏ فِي الَّذينَ ظَلَمُوا إِنَّهُمْ مُغْرَقُونَ. (هود۷۳)

«و زير نظر ما و [به] وحى ما كِشتى را بساز و درباره‌ی كسانى كه ستم كرده‌اند با من سخن مگوى، چرا كه آنان غرق شدگان هستند.»

پیامبر اسلام(ص) فرمودند: اهل بیت(ع) من در میان شما همانند کشتی نوح هستند، کسی‌ که سوار بر این کشتی شود نجات می‌یابد و هرکس از ایشان تخلّف ورزد هلاک می‌شود.¹

در این روایت اهل بیت به «سفینه‌ی نوح»، تمثیل شده‌اند؛ تمثیل از پیامبر اکرم است و آن حضرت حکیمی است که به نصّ قرآن به غرض تعلیم کتاب و حکمت مبعوث شده است.²

وقتی چنین حکیمی سخن می گوید، باید دانشمندان عالم تأمل کنند که در سفینه‌ی نوح چه خصوصیتی بوده، بعد که همه‌ی خصوصیات جمع شد، باید تمام آنها را در مورد این مَثَل، منطبق کنند…

این روایت دلالت بر عصمت مطلقه دارد و هر چه هست در اینجاست که باید دید سفینه‌ی نوح چیست؟

آن سفینه مبدئی دارد، منتهائی دارد، وسطی دارد؛ قهراً در «مَثَل» باید همه‌ی آنچه در مورد مُمَثَّل‌ٌ بِه³ است، به دقت درآورد، بعد آن وقت فقهِ حدیث روشن می‌شود که چه نسبتی بین «اهل بیت» او و «سفینه‌ی نوح» است.

حدیث سفینه از چهار جهت بر عصمت اهل بیت(ع) دلالت دارد:

از جهت آنکه صُنع سفینه‌ی نوح به اشراف عین اللّٰه و وحی الهی بوده است: ﴿بِأَعْيُنِنا وَ وَحْيِنا﴾ و قاعده‌ی مماثلت چنین اقتضاء می‌نماید که اهل بیت نیز دارای مقام عصمت باشند.

از جهت مبرّا بودن صنع نوح از نقص و خلل به تناسب مصنوع با صانع معصوم.

از جهت آنکه حرکت و سکون سفینه‌ی نوح با «بسم اللّٰه» به قاعده‌ی مماثلت دلیل بر آن است که حرکت و سکون اهل بیت علیهم‌السلام نیز به امر الهی بوده و به اسم خدا حرکت و به اسم خدا توقف می‌نمایند: ﴿بِسْمِ اللَّهِ مَجْرَاهَا وَ مُرْسَاهَا.⁴﴾

از جهت ذیل حدیث سفینه که فرمودند: «مَنْ رَكِبَهَا نَجَا وَ مَنْ تَخَلَّفَ عَنْهَا غَرِقَ» که دلالت دارد بر اینکه اهل بیت در تمام امور مدار #نجات بشریت بوده و تخلّف از ایشان سبب هلاکت است و لازمه‌ی این امر عصمت اهل بیت علیهم‌السلام است…

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱. معجم الأوسط، طبرانی، ج۲، ص۲۲.

۲. اشاره به آیه ۱۶۴ سوره‌ی آل عمران.

۳. آنچه که پیرامون او مَثَل آورده شده، ممثلٌ به است.

۴. ﴿وَ قَالَ ارْكَبُوا فِيهَا بِسْمِ اللَّهِ مَجْرَاهَا وَ مُرْسَاهَا﴾؛ «و [نوح] گفت: در آن سوار شويد. روان شدن و لنگر انداختنش به اسم خداست، بى‌گمان پروردگار من آمرزنده‌ی مهربان است.» (هود: ۴۱)

*برای مطالعه‌ی دقیق این مطلب به کتاب «فدک نحله‌ی خاتم»، بخش دوم، فصل سوم مراجعه شود.