به گزارش پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، کانال اطلاع رسانی دفتر حضرت آیت الله العظمی وحید خراسانی، سخنان این مرجع تقلید در مورد یکی از آیات جزء بیست و هشتم قرآن کریم را منتشر کرد.
حضرت آیت الله وحید خراسانی درباره تفسیر آیه اول سوره حشر از جزء ۲۸ قرآن کریم بیان کردند:
﴿سَبَّحَ لِله مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۖ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ﴾ [الحشر۱]
سوَری در قرآن است که اسم آن مسبحات است¹؛ همه ی اين سُوَر با تسبيح شروع میشود. آن وقت چه حقايقی در اين سور است!
تعبيرات سه قسم است:
▫️ يک قسم به صيغهی ماضی است، مثل سورهی حديد: ﴿سَبَّحَ لِله مَا فِي السَّمَاوَاتِ.﴾
▫️ يک قسم صيغهی مضارع است، مثل سورهی جمعه: ﴿يُسَبِّحُ لِله مَا فِي السَّمَاوَاتِ.﴾
▫️ يک قسم به صورت امر است: ﴿سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى.﴾
هيئات سه قسم است: ماضی، مضارع، امر؛ اين ماده به هر سه هيئت آمده است و در هر يک ابوابی از حكمت است که اهلش میفهمند…
اوج معرفة الله «تسبيح» است، اين است كه در ركوع، در سجود، آنچه مقرر است، تسبيح است.
⁉️ حالا خود تسبيح چه حقيقتی است؟!
خوب دقت كنيد؛ در تسبيحات اربعه: «سُبْحَانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِله وَ لَا إِلَهَ إِلَّا الله وَ الله أَكْبَر»، با اينكه اهم تمام كلمات، كلمهی توحيد است و طهارت و اسلام وابسته به كلمهی توحيد است، آیا فكر كردهايد چرا تسبيح، اول است؟ چرا سبحان الله اول است؟
افسوس كه ما به اين حقائق، آن چنان كه بايد اقبال نكرديم و نفهميديم در اين كلمات چه جواهری است.
وقتی اینها رو متوجه شدید بگذارید کنار کلام رسول الله که دربارهی ماه مبارک رمضان فرمود: «انْفَاسُكُمْ فِيهِ تَسْبِيحٌ وَ نَوْمُكُمْ فِيهِ عِبَادَة..²»
⁉️ در اين ماه چه قدرتی است كه امر غير اختياری را به اختياری مبدل ميكند؟! امر جبری را منقلب میكند، آن هم به انقلابی كه عقل را متحير میسازد؟!
خاصیت ماه رمضان این چنین است که نَفَسها را تسبيح میكند؛ تسبيح نگفته اما نَفَس تسبيح میشود؛ نفس میشود «لَا اِلَهَ إلَّا الله».
تسبيح دو قسم است: يک وقت خود آدم تسبيح میگويد، یک وقت خدا نَفَس را تسبيح میكند.
‼️ اين را خوب درک كنيد؛ خود آدم كه تسبيح میكند، كار خودش میشود و مناسب با خود اوست، اما خداوند كه به قلب و انقلاب نَفَس را به تسبيح منقلب كرد، آن تسبيح، عقل در درک عظمتش مات میشود…
۱. سُورَةُ الْحَدِيدِ وَ الْحَشْرِ وَ الصَّفِّ وَ الْجُمُعَةِ وَ التَّغَابُن.
۲. در آن ماه نفسهاى شما در آن تسبيح است و خواب شما در آن عبادتست… (امالی، الشیخ الصدوق، ص۱۵۳؛ عیون اخبار الرضا، ج ۱، ص۲۶۵)
برگرفته از بیانات آیت الله العظمی وحید خراسانی
۱۹/ مهر/ ۱۳۸۳