به مناسبت سالگرد شهادت امام اباجعفر محمد بن علی الباقر علیهما السلام، استاد سید محمد موسوی حجازی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار نشست دوره ای اساتید به موضوع «دستان کوچک و گره های بزرگ» پرداخت.

/270/260/22/

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: زندگی امروزمان ‌پر شده از گره های سخت و کو؛ مملو از غم و غصه و لبریز از "صبرِ لبریز شده"! مشکلات اقتصادی، گره های اجتماعی و خانوادگی، دیدن غم و غصه هم نوعان، تاب و توان از روح مان گرفته است و شادیِ حقیقی و عمیق را از روان مان ستانده است. چه کنیم که اولا غم و اندوه مان التیام یابد و ثانیا گره های زندگی مان باز شود؟

وی افزود: امام ‌صادق علیه السلام می فرماید: "هر گاه پدرم امام باقر علیه السلام از چیزی محزون می شد و چیزی باعث اندوه او می شد، کودکان و بانوان را جمع می کرد، دعا می نمود و آنان آمین می گفتند". این رفتار امام پنجم سلام الله علیه دو نکته را به ما می آموزد.

۱. فقیر مطلق، غنی مطلق؛

استاد موسوی حجازی خاطرنشان کرد: ما همه موظفیم که تمام تلاش مان را برای زندگی مادی و معنوی بهتر به کار ببندیم، اما گاهی گره ها و مشکلاتی در زندگی پیش می آید که به راحتی قابل حل نیست، گره هایی که به آسانی گشوده نمی شود و از تاب تدبیر و توان تلاش ما خارج است. باید همیشه به درگاه ربوبی سرسایید و به خصوص در گره ها و مشکلات بیشتر متوجه خداوند شد و از ذات غنیِ او کمک طلبید تا فقر و نیاز همیشگی ما را با بی نیازیِ ذاتی ش درمان کند که "یا ایها النّاس انتم الفقراء الی الله و الله هو الغنیّ الحمید". حضرتش به ما یاد دادند که در هجوم غم ها و طوفان غصه ها، به پیشگاه خداوند پناه ببریم و او را بخوانیم و از او بخواهیم و بدین ترتیب هم آرامش و آسایش روحی پیدا کنیم و هم امیدوار به فضلش باشیم تا به مصلحتش گره از کارمان بازکند و در رحمتش را به روی مان بگشاید.

۲. این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: دعا کردن اضلاعی دارد: آن چیزی که می خواهیم؛ آن کسی که از او می خواهیم؛ آن کسانی که زبان به دعا بازمی کنند؛ حضرت باقر سلام الله علیه به ما آموختند که دستان کوچک  و دل های پاک کودکان و قلب های مهربان و پرعطوفت مادران در یک خانه می تواند اکسیری قوی برای استجابت دعا فراهم کند. آری، خداوند با دیده ترحم و مرحمت و لطف و شفقت بر آن کودکان و مادران می نگرد و به برکت آمین آنان، دعای ما را مستجاب می کند و غم و اندوه از  دل مان می زداید.

سفره مهربانی، دعای نیکو، آمین های قشنگ

استاد سید محمد موسوی حجازی خاطرنشان کرد: شاید بهترین فرصت برای دعا کردن و آمین گفتن های کودکانه و مادرانه، سر سفره غذا باشد. بیایید به برکت نام و کلام امام باقر و حضرت صادق سلام الله علیهما، بعد از این چند رفتار را در هنگام غذا خوردن خانواده مان، به یک فرهنگ و اخلاق نهادینه شده، تبدیل کنیم.

رفتار نخست: با وضو غذا بخوریم

وی افزود: امام صادق سلام الله علیه فرمودند: "کسی که می خواهد بر خیر و برکت منزلش بیفزاید، هنگام غذاخوردن با وضو باشد". (فروع کافی۶/۲۹۰)

رفتار دوم: با نام خدا شروع کنیم؛

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: چه خوب است همه خانواده عادت کنیم که غذا را با نام خدا آن هم با صدای بلند آغاز کنیم. این رفتار به ظاهر ساده، اثرات و برکات عجیبی دارد؛ مخصوصا آن که کودکان مان را به این کار عادت دهیم.

رفتار سوم: دعا کنیم و آمین بگوییم

وی اضافه نمود: چه خوب است که بعد از غذا خوردن، پدر یا مادرِ خانواده دعا کند و کودکان با دل های پاک و دست های کوچک شان، آمین بگویند. این همان رفتاری است که امام باقر علیه السلام به ما آموختند؛ و چه زمانی بهتر از سفره برکت الهی. چه موقعی مناسب تر از زمانه شکرگذاری.

این استاد حوزه علمیه قم افزود: از همه نیکوتر آن است که برای وجود پربرکت امام ‌زمان علیه السلام که واسطه فیض خداوند است، دعا کنیم و چنان که به ما آموخته اند بگوییم "اللهم بارِک لمولانا صاحب الزمان"، خدایا برکاتت را بر حجتت نازل فرما. اگر پدر و مادر و فرزندان برای ولی نعمت شان دعا کنند، آن پدر مهربان و امام رئوف نیز ظرف محبت آنان را لبریز کرده و هدیه ناچیز خانواده را با هدایای فراوان جبران می کند و دعای آنان را با دعاهای مستجاب و پرخیرش بدرقه می کند.

وی افزود: از خداوند می خواهیم به برکت امام باقر سلام الله علیه و به حرمت شب و روزِ شهادتش کمک مان کند تا بر سرسفره رزق مادی و معنوی لایتناهی ش بنشینیم و از توفیقِ دعا کردن برای حجت غائبش و دعا شدن توسط او بهره مند باشیم.