به مناسبت شهادت امام زین العابدین علی بن الحسین علیهما السلام استاد روح الله حریزاوی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار نشست دوره ای اساتید به این موضوع پرداخت: «امام سجاد سلام الله علیه در تثبیت قیام امام حسین سلام الله علیه چه ‌نقشی داشت؟»

/270/260/23/

قائم مقام سازمان تبلیغات اسلامی در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: سخنرانی امام سجاد در دروازه کوفه باعث شد مردم کوفه به گریه بیفتند و اظهار پشیمانی کنند و نطفه قیام توابین از همین جا بسته شد که چند سال بعد توابین قیام کردند؛ و این قیام در سال ۶۵ قمری در مقابله با لشکر شام به فرماندهی عبیدالله بن زیاد در منطقه عین الوردة رخ داد؛ پس از جنگی چهار روزه و کشته شدن بسیاری از توابین خاتمه یافت و باقیمانده سپاه به رهبری رفاعة بن شداد عقب‌ نشینی کردند.

وی افزود: ایجاد یک تشکل منسجم از شیعیان بر پایه تفکر شیعی و تحت تأثیر شهادت امام حسین سلام الله علیه از نتایج این قیام برشمرده شده است. سخنرانی امام سجاد در مسجد شام که باعث شد در همان جا مردم حاضر در جلسه همه به گریه افتادند و یزید را لعن کردند و کار به جایی کشید که یزید گفت: «خدا لعنت کند ابن زیاد را! من دستور کشتن امام حسین را ندادم و تمامی تبلیغات دروغین یزیدیان نقش بر آب شد و اهداف قیام حسینی بر مردم روشن گردید.

استاد حریزاوی در ادامه بیان کرد: امام سجاد علیه السلام تا اخر عمر بر مصیبت پدرش گریه می‌ کردند واین هم در روشن‌ سازی افکار مردم که سؤال می ‌کردند چرا امام سجاد سلام الله علیه دائم گریه می ‌کند، بسیار مؤثر بود. امام سجاد علیه ‌السلام که تا ۳۴ سال پس از واقعه کربلا زنده ماند، همواره تلاش می ‌کرد یاد و خاطره شهدای کربلا را زنده نگه دارد. هرگاه آب می ‌نوشید به یاد پدر بود و بر مصایب امام حسین علیه السلام گریه می‌ کرد و اشک می‌ ریخت. در روایتی از امام صادق علیه ‌السلام آمده است: «امام زین العابدین علیه السلام چهل سال بر پدر بزرگوارش گریه کرد، در حالی که روزها روزه بود و شب‌ ها به نماز می ‌ایستاد، هنگام افطار که غلام حضرت برای ایشان آب و غذا می‌ برد و عرض می ‌کرد بفرمایید، حضرت می ‌فرمود: «قُتِلَ ابْنُ رَسُولِ اللَّهِ جَائِعاً، قُتِلَ ابْنُ رَسُولِ اللَّهِ عَطْشَاناً» فرزند رسول خدا گرسنه کشته شد! فرزند رسول خدا تشنه کشته شد! و پیوسته این سخن را تکرار می‌ کرد و گریه می ‌کرد؛ به گونه ‌ای که اشک ‌های آن حضرت با آب و غذایش مخلوط می ‌شد. پیوسته این گونه بود تا رحلت کرد.»