استاد مهدی احدی از شاگردان برجسته علامه حسن زاده آملی رضوان الله تعالی علیه و از اساتید برجسته حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار نشست دوره ای اساتید به موضوع «قطره ای از دریای فضایل مولا علیه السلام در کتب عامه» پرداخت.

این شاگرد برجسته علامه حسن زاده آملی رضوان الله تعالی علیه در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: روایات صحیح در مورد امامت حضرت علی (علیه السلام) در کتب روایی اهل سنت و شیعه زیاد است. اما ما در اینجا چند مورد از احادیثی را که علمای اهل سنت نقل کردند، بیان می کنیم.

وی افزود: در کتاب الکامل که از مصادر رجالی اهل سنت در قرن چهارم است و همچنین ابن عساکر در کتاب تاریخ مدینه دمشق که از مهمترین مصادر رجالی در قرن ششم است و در مناقب (البته طریق آن فرق دارد) روایتی را نقل می کنند که رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) نقل می کند که فرمود: حضرت علی (علیه السلام) سیّد مسلمین و امام متقین است:

«اخبرنا ابو یعلی ثنا عمو بن حصین ثنا یحیی بن العلاء ثنا هلال بن ابی حمید عن عبدالله بن اسعد بن زراره عن ابیه قال رسول الله صلی الله علیه و اله و سلم: اوحی الیَّ فی علي قلنا إِنَّه سید المسلمین و امام المتقین قائد الغر المحجلین» (عبدالله بن عدی الجرجانی-الکامل ج7 ص199- چاپ 1409 قمری-چاپ سوم – دارالفکر للطباعه والنشر و التوزیع بیروت لبنان؛ ابن عساكر-تاريخ مدينة دمشق-ج42ص302،303-تحقیق:علي شيري-چاپ:دار الفكر للطباعة والنشر والتوزيع- بيروت– لبنان)

استاد احدی در ادامه بیان کرد: خوارزمی هم از كتاب معجم طبرانى، اين حديث را با سلسله سندش از عبد اللَّه بن عليم جهنى از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله نقل كرده كه حضرت فرمود: خداوند بر من در باره علىّ سه چيز وحى كرد: اين كه او آقاى مؤمنان و امام متقين و رهبر پيشانى سفيدان است.

وی افزود: اين حديث نص صريح بر اين است كه على عليه السلام از همه صحابه رسول خدا (صلى اللَّه عليه و آله و سلم) افضل بوده است؛ بلكه از همه مؤمنان هم افضل بوده است. زيرا خداوند مى‏ فرمايد: او سيّد مؤمنان است و همين جمله به امامت على عليه السلام هم دلالت دارد. زيرا سيّد و امام و قائد، همه يك معنا دارند و اين فضيلتى كه خداوند به آن اشاره كرده، دلالت بر امامت على (عليه السلام) دارد.

حديث قدسى كه از طريق عامه در مورد نص به امامت آمده است:

استاد مهدی احدی خاطرنشان کرد: خوارزمی در کتاب مناقب و بهذا الاسناد عن الإمام محمد بن أحمد بن شاذان، حدثني أبو محمد هارون بن موسى التلعكبري، عن عبد العزيز بن عبد الله، عن جعفر بن محمد، عن عبد الكريم قال: حدثني فيحان العطار أبو نصر، عن أحمد بن محمد بن الوليد، عن ربيع بن الجراح، عن الأعمش، عن أبي وائل، عن عبد الله بن مسعود قال: قال رسول الله (صلى الله عليه و آله و سلم): لما انّ خلق الله آدم و نفخ فيه من روحه، عطس آدم فقال: الحمد لله، فأوحى الله تعالى إليه: حمدني عبدي، و عزتي و جلالي، لولا عبدان أريد ان أخلقهما في دار الدنيا ما خلقتك، قال: إلهي فيكونان منى؟ قال نعم يا آدم ارفع رأسك وانظر؛ فرفع رأسه فإذا هو مكتوب على العرش: لا إله إلا الله محمد [رسول الله] نبي الرحمة، علي مقيم الحجة، و من عرف حق علي زكى و طاب، و من أنكر حقه لعن و خاب، أقسمت بعزتي ان ادخل الجنة من اطاعه، و ان عصاني و أقسمت بعزتي ان ادخل النار من عصاه و ان أطاعني»

 رسول خدا (صلى اللَّه عليه و آله) فرمود: وقتى خداوند آدم (عليه السلام) را خلق كرد و از روحش به وى دميد، آدم عطسه كرد و گفت: الحمد للَّه، خداوند فرمود: بنده ‏ام مرا حمد كرد. قسم به عزت و جلالم، اگر من اراده به خلق دو بنده‏ام نداشتم كه آنها را در دار دنيا خلق كنم. اى آدم، تو را نمى ‏آفريدم. آدم (عليه السلام) گفت: خداوندا، آن دو نفر از نسل من هستند؟ خداوند فرمود: بلى اى آدم، سرت را بلند كن و نگاه كن. آدم (عليه السلام) سرش را بلند كرده ديد در ساق عرش نوشته شده: لا اله الا اللَّه، محمد نبى الرحمه، و على مقيم الحجه، هر كس حق على (علیه السلام) را بشناسد، پاك و طاهر است و هر كس حق او را انكار كند، ملعون و زيان كار مى‏باشد. من به عزت خود سوگند خورده‏ ام كه هر كس به على اطاعت كند، او را داخل بهشت نمايم و هر كس به او عصيان كند او را داخل جهنم كنم، اگر چه به من اطاعت كرده باشد. (الموفق الخوارزمی – المناقب – ص 318)

وی افزود: باز هم خوارزمى در همان كتاب از ابو العلاء حسن بن احمد عطار مقرى از حسن بن احمد مقرى از احمد بن عبد اللَّه حافظ از محمد بن عمر بن سلام حافظ از محمد بن حسن بن مرداس از احمد بن حسن كوفى از اسماعيل بن عليّه از يونس بن عبد از سعيد بن جبير از ابو الحمراء (يكى از صحابه رسول خدا (صلى اللَّه عليه و آله و سلم) از رسول خدا (صلى اللَّه عليه و آله و سلم)نقل كرده كه حضرت فرمود: در شب معراج وقتى كه من به آسمانها رفتم، ديدم در ساق عرش نوشته شده: من جنت عدن را بوجود آوردم، محمد برگزيده من مى‏باشد كه او را با وجود على تائيد و يارى كردم.

«قال الخوارزميّ: و أنبأني أبو العلاء الحسن بن أحمد العطّار المقرئ حدّثني الحسن بن أحمد المقرئ أخبرني أحمد بن عبد اللَّه الحافظ حدّثني محمّد ابن عمر بن سلام الحافظ و ما كتبته إلّا عنه حدّثني محمّد بن الحسن بن مرداس من أصل كتابه أخبرني أحمد بن الحسن الكوفيّ حدّثني إسماعيل بن عليّة عن يونس بن عبد عن سعيد بن جبير عن أبي الحمراء صاحب رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله قال: قال رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله‏: رأيت ليلة أسري بي مثبتا على ساق العرش: أنا غرست جنّة عدن محمّد صفوتي من خلقي أيّدته بعليّ» (همان، ص321)

استاد احدی خاطرنشان کرد: همچنین خوارزمى از شهردار بن شيرويه بن شهردار ديلمى از ابو الفتح عبدوس بن عبداللَّه بن عبدوس همدانى از ابو طاهر حسين بن على بن سلمه از ابو الفرج صامت بن محمد بن احمد از حسن بن على بن عاصم قرشى از صهيب بن عباد از پدرش از جعفر بن محمد از پدرش از پدرانش از حضرت على عليهم السلام از رسول خدا (صلى اللَّه عليه و آله)نقل كرده كه حضرت فرمود: جبرئيل بر من نازل شد در حالى كه دو بالهايش را باز كرده بود، ديدم در بالهاى او نوشته شده: (لا اله الا اللَّه، محمد النبى) و در بال ديگرش نوشته شده: (لا اله الا اللَّه، على الوصى).

 قال: أخبرني شهردار بن شيرويه بن شهردار الديلميّ أخبرني أبو الفتح عبدوس بن عبد اللَّه بن عبدوس الهمدانيّ حدّثني أبو طاهر الحسين بن عليّ بن سلمة حدّثني أبو الفرج الصامت بن محمّد بن أحمد حدّثني الحسن بن عليّ بن عاصم القرشيّ حدّثني صهيب بن عباد حدّثني أبي عن جعفر بن محمّد عن أبيه عن عليّ بن الحسين عن أبيه عن عليّ بن أبي طالب (عليهم السلام) قال: قال رسول اللَّه (صلى اللَّه عليه و آله)‏: أتاني جبرئيل و قد نشر جناحيه فإذا في احدهما مكتوب: لا إله إلّا اللَّه {محمّد النبيّ}، و مكتوب على الآخر: لا إله إلّا اللَّه عليّ الوصيّ» (همان - ص 148)

وی افزود: اين حديث دلالتش بر امامت حضرت على عليه السلام روشن‏ تر و واضح‏ تر از حديث هاى قبلى مى‏باشد و مسلما اين كلام الهى است، چه كسى مى ‏تواند آن را بر بال هاى جبرئيل بنويسد؟

این شاگرد برجسته علامه حسن حسن زاده آملی رضوان الله تعالی علیه خاطرنشان کرد: در روایتی از کتب اهل عامه آمده است: «عن ابن عباس قال : قال رسول الله صلى الله عليه وآله: لو اجتمع الناس على حب علي بن أبي طالب لما خلق الله النار: ابن عباس گفت: رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: اگر همۀ مردم بر دوستی علی بن ابی طالب (علیه السلام) اجتماع می کردن خداوند هرگز جهنم را خلق نمی کرد. (المناقب - الموفق الخوارزمي - ص 67 بشارة المصطفى - محمد بن أبي القاسم الطبري - ص 126 – 127)

وی افزود: اكنون بايد از همۀ افرادی که در حق امیرالمؤمنین (علیه السلام) کوتاهی کردند و آنهایی که ایشان را کنار گذاشتند؛ پرسيد با وجود اين همه آيات كه دلالت بر ولايت و برترى على عليه السلام دارد و روایات معتبری که در مصادر شیعه و سنی وجود دارد و آثاری مثل نهج البلاغه و دعای عرفه و صحیفه سجادیه و.. که از امیرالمؤمنین و ائمه (علیهم السلام) باقی است. چرا بیراهه رفته ‌اند و چه جوابی در قیامت برای رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) دارند. و الحمدلله رب العالمین. «رَبَّنا تَقَبَّلْ‏ مِنَّا»