به مناسبت ارتحال عالم ربانی آیت الله محمد علی ناصری رضوان الله علیه، استاد علی احمدپور از اساتید حوزه علمیه قم با خبرنگار نشست دوره ای اساتید به گفتگو پرداخت.

/270/260/20/

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: حضرت آیت الله ناصری یکی از شخصیت ها و دلسوخته ها و دلباخته های اهل بیت علیهم السلام بوده است. خداوند آسمان ها و زمین را بر اساس حق خلق کرده است؛ چنانکه می فرماید: «مَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ وَأَجَلٍ مُسَمًّى ۚ وَالَّذِينَ كَفَرُوا عَمَّا أُنْذِرُوا مُعْرِضُونَ» (احقاف: 3)

وی افزود: انسان قبل از آنکه به دنیا بیاید، در مسیر حق بوده است؛ وقتی هم که از دنیا می رود، در مسیر حق است. کسانی که در مسیر حق قرار نمی گیرند، انسانیت خودشان را ضایع کرده اند. خلقت انسان بر حق است. اگر انسان بخواهد در این دنیا مجلای حق قرار بگیرد و از آن نور حق متجلی گردد، باید خُلق خود را در مدار حق قرار بدهد. می دانید که خَلق ما اختیاری نیست؛ اما خُلق ما اختیاری است. هر انسانی در عالم هستی، خالی از حرکت و سکنات نیست. نشست و برخاست و حرکاتی که از او صادر می شود، یا از مدار حق و یا مدار باطل است. اگر حق شد، انسان مجلای حق می شود؛ و اگر باطل شد، انسان در گروه حزب شیطان قرار می گیرد.

استاد احمدپور در ادامه بیان کرد: خداوند متعال که خود حقّ است؛ «هو الله الملک الحق المبین»؛ عالم هستی هم بر مدار حق خلق شده است؛ هیچ موجودی هم از حقّ خود تعدی نمی کند. «الذی خلق فسوی و الذی قدر فهدی»؛ تنها موجودی که می تواند بر حق لباس باطل بپوشاند و بر باطل لباس حق بپوشاند، انسان است. اگر انسان در مدار حق قدم گذاشت، عالم، جلوه الهی می شود؛ اگر در آن مدار قدم برندارد، خلقت انسان مورد تأسف قرار می گیرد و انسان جز آتش و جز فساد چیزی از او صادر نمی شود.

وی اضافه نمود: برای اینکه انسان این حق را در وجود خود متجلی کند، خدا انبیائی را برگزیده است:« إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَىٰ آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إِبْرَاهِيمَ وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ» (آل عمران: 33)

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: بنا نیست که انبیای الهی همیشه در دنیا باقی بمانند؛ ولی برای رساندن انسان در مسیر حق، کتابی را آورده است. همه انبیای الهی آمدند تا به خاتم الأنبیاء صلی الله علیه و آله و سلم رسید که فرمود: «انا يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا وَمُبَشِّرًا وَنَذِيرًا» (احزاب: 45) و با این پیامبر کتابی را هم نازل کرده است: « إِنَّا أَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَا أَرَاكَ اللَّهُ ۚ وَلَا تَكُنْ لِلْخَائِنِينَ خَصِيمًا» (نساء 105) مجموعه گفته پیامبر و مجموعه کتاب دین می شود. «هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَىٰ وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ» (توبه: 33)

وی افزود: پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم بنا است مانند سایر انبیاء از دنیا برود؛ آنجا که می فرماید: «أ فإن مات او قتل انقلبتم علی أعقابکم»؛ کتاب همیشه ماندگار است؛ در کنار کتاب، آنچه که ماندگار است، باید چیزی باشد که بیانگر حق باشد؛ آن چیزی که حقیقت قرآن را تبیین می کند، وجود مقدس اوصیای الهی است. ما انسان ها اگر بخواهیم از حقیقت نور قرآن بهره مند بشویم، اول باید طهارت درونی بالحق را در خودمان ایجاد کنیم. «لا یمسّه إلا المطهرون» قرآن را کسی نمی تواند مس کند، الا کسی که پاک باشد. و این پاکی تنها با پاکی ظاهری و یا با ایمان به قرآن محقق نمی شود؛ باید در جایگاهی قرار بگیرد که مطیع محض کلام پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم باشیم. چون او حق است. و این قرآن که به حق نطق می کند.

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم به ما فرمود: «انی تارک فیکم الثقلین کتاب الله و عترتی» و عترت یکی یکی به ما معرفی شده است. کسانی که در این عالم مجلای حق هستند، مانند وجود مقدس یاران انبیاء و کسانی که در رکاب انبیاء شهید شده اند، و کسانی که در رکاب پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم ایمان آوردند و شهید شدند و تا آخرین لحظه بر ایمان خودشان ماندند، و بعد از پیامبر اکرم کسانی که در مسیر ائمه علیه السلام بودند. اکنون که عصر غیبت است، اگر کسی می خواهد از حقیقت قرآن بهره مند بشود و جلوه گاه حق باشد و بتواند نورانیت الهی را در جامعه بتابانند، اول باید به آن طهارت برسند. «انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا»؛ تا اهل بیت علیهم السلام را نپذیریم، طهارت برای ما معنا ندارد و با قرآن سنخیت پیدا نمی کنیم. وقتی سنخیت پیدا نکنیم، نمی توانیم مجلای حق باشیم؛ مانند لامپی است که برق ندارد.

وی اضافه نمود: کسانی که در عصر غیبت به وجود امام زمان علیه السلام دلبستگی و ارتباط دارند، فکرشان هم چنین است، آنها خُلق و رفتار خود را مجلای حق می کنند؛ وقتی خُلقشان در مدار حق قرار گرفت، خَلقشان هم در مدار حق قرار می گیرد. وقتی که چنین شد، آنها خلیفة الله می شوند. اما هر کس به اندازه سعه وجودی خودش می تواند. کسی به اندازه سعه وجودی خودش مغازه دار می شود و به این اندازه می رسد؛ کسی به اندازه سعه وجودی خودش تاجر می شود، و به این مقام می رسد؛ تا آنجا که کسی عالم می شود؛ مقام عالم از همه بالاتر است؛ عالم چراغ راه است.

استاد علی احمدپور خاطرنشان کرد: آیت الله ناصری ها به خاطر وجود ذی جود امام زمان علیه السلام خُلق خود را در مدار حق قرار دادند و جلوه گاه الهی شدند. آنها مجلای حق گردیدند. آنها تلألؤی از نور حقانیت قرآن و اهل بیت شدند. در روایتی از امام هادی علیه السلام داریم:

«لَولا مَن يَبقى بَعدَ غَيبَةِ قائمِنا عليه ‏السلام مِنَ العُلَماءِ الدّاعينَ إلَيهِ ، و الدالّينَ عَلَيهِ ، و الذابّينَ عَن دينِهِ بِحُجَجِ اللّه‏ِ ، و المُنقِذينَ لِضُعَفاءِ عِبادِ اللّه‏ِ مِن شِباكِ إبليسَ و مَرَدَتِهِ ، و مِن فِخاخِ النَّواصِبِ ، لَما بَقِيَ أحَدٌ إلاّ ارتَدَّ عَن دينِ اللّه‏ِ و لکنهم الذين يمسکون ازمة قلوب ضعفآء الشيعة کما يمسک صاحب السفينة سکانها ، اولئک هم الأفضلون عند الله عزو جل» (احتجاج، 502/2؛ بحارالانوار، 6/52)

وی افزود: علما پرچم برای رسیدن مردم به امام زمان علیه السلام می شوند؛ نه تنها تابلو، بلکه دفاع کنندگان از امام زمان علیه السلام می شوند تا حقیقت روشن می شود. اگر آنها نباشند، شیطان همه را در مقام ارتداد قرار می داد. البته عالَم خالی از حجت نخواهد بود؛ حجت بن الحسن علیه السلام در روایت به خورشید پشت ابر تشبیه شدند؛ چنانچه خورشید پشت ابر می تابد و تمام موجودات عالم از آن بهره می برند، نور حقانیت حجت بن الحسن علیه السلام برای همه است؛ کسانی هستند که از این نور بیشتر بهره مند می شوند. هر چقدر صفای باطن بیشتر باشد و دلبستگی به آن حضرت بیشتر باشد، تلألؤ و نور، بیشتر خواهد شد و آنها به عنوان دلیل و راهنمای حق خواهند بود.

استاد علی احمدپور خاطرنشان کرد: بنا نیست که در این دنیا همیشه روشنایی باشد؛ بنا نیست در این دنیا همیشه تاریکی باشد. شب و روز که آیتی از آیات الهی هستند، اعتقادات و باورهای بشر هم همین است. یک عده خودشان را در تاریکی قرار می دهند، و یک عده در نور خواهند بود. نه با رفتن آیت الله ناصری ها حق تمام می شود، و نه با اضافه شدن آیت الله ناصری ها ظلمت به طور کامل از بین خواهد رفت؛ چون دنیا، دنیای نور و ظلمت و دنیای اختیار است. هر کس حزب خود را می تواند انتخاب کند؛ و البته «الا ان حزب الله هم الغالبون» این راه باز است؛ چه ما باشیم و چه نباشیم، این راه عوض نخواهد شد. حجت ابن الحسن علیه السلام صراط است؛ ما هستیم که وقتی در آن صراط قرار می گیریم، باارزش می شویم. طلا وقتی در بازار قرار می گیرد، برای آن پول می دهند و باارزش می شود.  اگر هزاران سال در زیر خاک بماند، ارزشی ندارد.

وی افزود: وقتی راه را انتخاب می کنیم، باارزش می شویم. وقتی در پی حجت بن الحسن باشیم، به ما عنایتی خواهد شد؛ دلسوختگان مولا، شیفتگان و عارفان نیستند؛ بلکه کسانی هستند که از خود بی خبر و به فکر رسیدن به وصال یار هستند. از این رو امام سجاد علیه السلام فرمود: افضل الناس کسانی هستند که انتظار داشته باشند. ما هم مانند آیت الله ناصری انتظار می کشیم. ما انتظار نمی کشیم که آقا بیاید. ما خودمان را آماده می کنیم؛ انتظار می کشیم که حضرت چه فرمانی به ما بدهد که نوکری کنیم. انتظار نمی کشیم که حضرت بیاید، و بعد دستور بدهند تا ما به دستور عمل کنیم؛ هم اکنون هم گوش به فرمان ایشان هستیم. از این رو خوش به سعادت کسانی که مانند آیت الله ناصری ها همیشه به یاد محبوب هستند؛ هر کس هر چیزی را دوست داشته باشد، زبانش گویای او خواهد شد. امیدوارم ان شاء الله تجلی گاه اتمّ حقّ ما را هم قابل بداند و از اشاعه نور حق در وجود ما هم ما را بهره مند کند تا بتوانیم در دنیا دلیل بر آنها و در آخرت هم در حضور آنها باشیم.