به مناسبت ارتحال آیت الله ناصری رحمت الله علیه، استاد روح الله نمازی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار نشست دوره ای اساتید به موضوع «شخصیت والای اخلاقی آیت الله ناصری رضوان الله علیه» پرداخت.

/270/260/22/

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: «اذا مات العالم ثلم فی الاسلام ثلمة لا یسدّها شیء» ضایعه عظیمی که برای حوزه های علمیه کشور، خصوصا حوزه علمیه اصفهان وارد شد را تسلیت عرض می کنم. واقعا این فاجعه که برای حوزه های علمیه به وجود آمد، از جهاتی قابل توجه است. ایشان عالمی بود که به حقیقت، جامع الاطراف بود؛ هم از لحاظ علمی، اخلاقی و همچنین از لحاظ معنوی و مسائل اجتماعی مردم در درجه بالایی قرار داشت. از لحاظ علمی ایشان استاد برجسته فقه بودند و شاگردان زیادی را تربیت کردند. درس اخلاق این استاد بزرگوار در حوزه علمیه اصفهان و برای مردم اصفهان و برای مردم کشور، درس اخلاق شایسته، ارزنده و مردمی پسند بود. ایشان از عالمان برجسته ای بود که اگر درس اخلاق می دادند، خودشان هم متخلق به آن بودند. و این، نکته ای بسیار مهم است.

وی افزود: ایشان عالمی با عمل بود؛ هر چه برای مردم در بالای منبر می گفت، خودش در ابتدا عامل به آن مباحث بود. بیان ایشان شیرین بود. کلام ایشان جذاب بود و ملالت آور برای مردم نبود. برای همه افراد دوست داشتنی و شیرین بود. رفتار ایشان با مردم زیبا بود؛ به مردم احترام می گذاشت؛ در مقابل آنها کوچک نفسی داشت؛ بالاتر از آن، ارزش و احترامی بود که برای اهل بیت علیهم السلام، خصوصا حضرت زهرا سلام الله علیها و اباعبدالله الحسین علیه السلام داشتند. روزهای قبل از ارتحال ایشان به عتبات عالیات رفتند و زیارت کردند؛ تواضع و خضوع ایشان و خشوع ایشان دیدنی بود.

استاد نمازی خاطرنشان کرد: کارهای اجتماعی ایشان شاید کمتر شناخته شده باشد؛ درمانگاه هایی که ساختند؛ مراکز خیریه ای که در استان اصفهان بنا کرده بودند؛ با اینکه خودشان زندگی بسیار محقرانه ای داشتند؛ اما پول و وجوهاتی که به ایشان می رسید، صرف کارهای عام المنفعه می شد؛ که باعث می شود نام ایشان ماندگار بماند و با شنیدن نام ایشان برای ایشان طلب غفران خواهند نمود.

وی اضافه نمود: اگر چه در آیه شریفه می خوانیم: «ما نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنْسِها نَأْتِ بِخَيْرٍ مِنْها أَوْ مِثْلِها أَ لَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَلى‏ كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدير» (بقره: 106)؛ اما ثلمه ای که با فقدان این عالم بزرگ ایجاد شده است، در این برهه زمانی شاید بتوان گفت شخصیت ایشان کم نظیر و بلکه بی نظیر بود؛ سالیان سال شاید طول بکشد که اینچنین شخصیتی ایجاد بشود. شخصیت های بزرگی در عرصه های فقه و اصول و اخلاق و دیگر امور از دست داده ایم. حوزه های علمیه از نظر اخلاقی دارند یتیم می شوند.

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: ان شاء الله خدای متعال روح ایشان را با اهل بیت علیهم السلام محشور کند. قطعا ایشان در جایگاه بالایی هستند و ان شاء الله جایگاه ایشان در بهشت در کنار پیامبر اکرم و اهل بیت علیهم السلام باشند؛ و ان شاء الله از کسانی باشند که ما شفاعت کنند.