به گزارش پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، استاد محمد عالم زاده نوری معاون تهذیب و تربیت حوزه های علمیه در سلسله مباحثی با عنوان «الگوی اهتمام جمعی در مدیریت تربیتی» به تبیین مسئله تزکیه و تعلیم انسان پرداخته است که بخش پنجم آن تقدیم خوانندگان گرامی شد و در بخش ششم به «موضوعات گفتگو در شورای تهذیب» می پردازیم.
هزار مسأله برای بحث و بررسی در شورای تهذیب وجود دارد اگر شورای تهذیب در مدارس علمیه روزانه برگزار شود تا سالها برای بحث و گفتگو، موضوع وجود دارد. هزار گره ناگشوده و هزار بحث بهسرانجام نرسیده برای مباحثه میتوان یافت. برای کشف این سوژه ها چند روش وجود دارد:
الف) مراجعه به پرسشهای طلاب: ابهامهایی که طلاب در مشاورهها مطرح میکنند و از استاد و مدیر و مشاور میپرسند موضوع گفتگوی شورای تهذیب قرار میگیرد. اعضای شورای تهذیب پیش یا پس از پاسخ دادن به طلبه میتوانند این سؤالها را به شکل جامع و همهجانیه بررسی کنند و در ارایة رهنمود به طلبه، مسلط، همنوا و هماهنگ شوند.
ب) طلبه و ...: راه دیگر برای کشف موضوع این شورا فرمول «طلبه و...» است. پس از «واو» و به جای آن سه نقطه، هزار کلمه میتوان گذاشت. بخشی از این عناوین در نمودار حیات طلبگی آمده است:

هر یک از این عناوین میتواند موضوع چند جلسة شورای تهذیب باشد. در بسیاری از این موضوعات منابع و مقالاتی هم میتوان یافت که مطالعة آنها پیش از جلسة شورا سودمند است.[1]
ج) کتابها و متون مرتبط با طلبگی: فهرستی از این کتابها در پیوست یکم همین متن آمده است. مطالعة جمعی و مباحثة برخی از مهمترین این آثار برای دستاندرکاران تربیت طلبه ضروری است. شورای تهذیب بستر مناسبی برای این منظور است.
د) کتابها و متون مرتبط با تعلیم و تربیت اسلامی و شناخت ویژگیهای جوان و نوجوان: مرور جمعی و مباحثة این کتابها سطح فکر و عمق نگاه اعضای شورا و دستاندرکاران امر تربیت طلبه را بالا میبرد. برخی از این کتابها به شرح زیر است:
د) علاوه بر مباحث کلی میتوان برنامههای جاری مدرسه را موضوع بحث و گفتگوی شورای تهذیب قرار داد. به این ترتیب، شورای تهذیب به منزلة ستاد طرح و برنامه در موضوعات تهذیبی و تربیتی است: برنامههای قرآنی و حدیثی، برنامههای مشاورهای، برنامه برای خانواده طلاب، برنامههای اخلاقی و فرهنگی، برنامههای مطالعاتی و معرفتی و مانند آن.
به بیان دیگر این شورا هم میتواند اتاق فکر باشد و هم اتاق فرمان. هم معرفتافزایی و انتقال تجارب باشد و هم تصمیمسازی و تصمیمگیری. برخی از نمونههای این موضوعات عبارت است از برنامهریزی برای:

پس از تأسیس شورای تهذیب و در اولین جلسات آن باید به تبیین ماهیت خود شورا پرداخت و مباحثی از قبیل همین نوشتة پیشرو را در آن به بحث و بررسی گذارد. بهرهها و برکات این شورا باید به تفصیل تبیین شود و با مباحثه و گفتگو برای اعضای شورا معلوم گردد. پس از یکی دو جلسه که این گفتگو به سرانجام رسید «شناسایی آسیبهای اخلاقی و تربیتی» محور بحث و بررسی قرار گیرد و فهرستی از مسایل مورد ابتلای طلاب تهیه شود. سپس این مسایل بر حسب اهمیت، اولویتبندی گردد و در جلسات بعد بر اساس اولویت به آن پرداخته شود؛ یعنی ریشههای آن تحلیل و راهکارهای آن کشف شود.
[1] در جزوة «مبانی طلبگی» که توسط مدرسة علمیة آیتالله حقشناس تهران (فیلسوف الدوله) تهیه شده، از همین روش «طلبه و...» استفاده شده است. این موضوعات، گرچه موضوع بررسیهای شورای تهذیب و تربیت نبوده ولی از آنها میتوان برای این شورا الهام گرفت.