به مناسبت سالگرد ارتحال علامه ذو الفنون، نجم الدین آیت الله العظمی حسن حسن زاده آملی اعلی الله مقامه الشریف، استاد روح الله نمازی از اساتید حوزه علمیه قم به گوشه هایی از شخصیت والای ایشان پرداخت.
/270/260/23/
این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: رحلت ایشان، ثلمه ای بر اسلام بود؛ ایشان عالمی جامع الاطراف بود. مردی که هم در فقه، هم در اصول، منطق و مخصوصا ریاضیات، در درجه بالایی قرار داشت؛ حتی کسانی که از اساتید بزرگ ریاضی بودند، زمانی که با ایشان برخورد می کردند و از علم و آگاهی ایشان آگاه می شدند، به وجد می آمدند؛ که چنین شخصیتی در حوزه علمیه در چنین جایگاهی است.
وی افزود: ایشان از بزرگانی همچون علامه طباطبایی و استاد الهی قمشه ای بهره بردند؛ ایشان با این همه علم و دانشی که داشتند، اما در مقابل مردم متواضع بودند؛ ما در قم با ایشان برخورد داشتیم و برخورد متواضعانه آیشان با مردم را به چشم می دیدیم. علمیت بالای ایشان باعث نشد که غرور، تکبر و خودخواهی در ایشان بروز کند.
استاد نمازی خاطرنشان کرد: از ایشان برای کنفرانسی در خارج از کشور، همراه با اساتید دانشگاه دعوت می کنند؛ بعضی از اساتید که ایشان را نمی شناختند، در هواپیما به ایشان گفتند حاج آقا این هواپیما به مکه نمی رود. آقا گفتند «بله می دانم.» برای آنکه آقا را تمسخر کنند، سؤالی ریاضی به ایشان دادند تا آقا را پیش دانشجویان کوچک کنند. آقا مشغول به کار شدند؛ بعد از مدتی به ایشان گفتند وقت زیاد است؛ عجله نکنید؛ فرصت برای حل دارید. آقا گفتند «این سؤال چهار جواب دارد که سه جواب آن را نوشتم و جواب چهارم را خود شما می دانید.» بعد از آن، یک سؤال ریاضی را به استاد دانشگاه می دهند و می گویند: «عجله نکنید؛ فرصت برای حلّ آن زیاد دارید.»
وی اضافه نمود: علامه شخصیت با عظمتی بودند؛ اما متأسفانه ناشناخته ماندند؛ آنگونه که باید، از ایشان در حوزه استفاده نشده بود. برخی آن ظرفیت قابل و کامل را نداشتند که بتوانند از ایشان استفاده کنند. برخی آن ظرفیت لازم و کافی را برای آنکه بتوانند از ایشان بهره مند بشوند، نداشتند. به هر حال، باید بیشتر از محضر ایشان استفاده می شد. اساتیدی مانند ایشان، اندک و بلکه ناشناخته هستند.
این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: ان شاء الله خداوند روح ایشان را که قطعا در اعلی علییین است، با پیغمبر و اولیای الهی محشور کند.