استاد سید محمد حسین عزیزی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار نشست دوره ای اساتید به موضوع «لزوم نگاهی جامع، به پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم» پرداخت.
/270/260/22/
این استاد سطوح عالی حوزه در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: یکی از تعابیری که معمولا در رابطه با پیامبر اعظم صلوات الله علیه و آله به کار می برند، «رحمة للعالمین» است؛ از آن حضرت روایت است که فرمود: «انّی بعثت لأتمّم مکارم الأخلاق» آن چیزی که کمتر دیدم که مورد توجه قرار بگیرد، آن است که ما یک چهره ناقصی از آن بزرگوار به تصویر می کشیم. صورت انسان کامل را از ایشان نداریم و طبیعتا آن را هم به دیگران انتقال نمی دهیم. اگر از آن حضرت صلی الله علیه و آله و سلم روایت است که من برای اتمام مکارم اخلاق مبعوث شده ام، به معنای همه صفاتی است که خدا یمتعال برای رشد و کمال انسان در نظر گرفته است. اگر در یک فردی فقط قوای رحمانی را ببینید؛ به گونه ای که با دوستان در نهایت عطوفت و مهربانی باشد؛ اما نسبت به دشمنان خدا دافعه ای نداشته باشد، عقلای جامعه روی این شخص، حسابی باز نمی کنند. گویی که انسان خنثایی است که اثری ندارد و فقط به دنبال مهربانی با دیگران است. مهربانی یکی از صفات بارز حضرت است؛ اما مبعوث شدن برای مکارم اخلاق، یعنی جامع همه صفات کمال و جلال الهی است.
وی افزود: این نگاه باعث می شود که اگر پیامبر را به این صورت معرفی کردیم و مرتب، به تعبیر «رحمة للعالمین» توجه کردیم، چهره ای معرفی شده است که موافق با «تبشیر در مسیحیت» است. اما اگر جایی لازم باشد تا در مقابل دشمنان و کفار، شدت عمل نشان داده شود، برای دیگران قابل پذیرش نبوده باشد و بگویند چگونه پیروان پیامبری که رحمة للعالمین است، خشونت را روا می دارند.
استاد عزیزی در ادامه بیان کرد: در آیه شریفه می خوانیم: «محمد رسول الله و الذین معه اشدّاء علی الکفار رحماء بینهم» در تفسیر این آیه ممکن است وجوه ادبی مختلفی را در نظر بگیریم؛ اما قدر متیقن از این آیه این است که پیامبر و اصحابشان، دو صفت وجود دارد. یک صفت، «رحماء بینهم» است که باید مورد توجه قرار بگیرد؛ اما صفت دیگر، «أشدّاء علی الکفار» است. جامع نگاه کردن به پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم، جامع نگاه کردن به دین است؛ و ناقص معرفی کردن پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم، ناقص معرفی کردن دین خدا است.
وی اضافه نمود: چالش های اجتماعی چه درون جامعه و چه در تعامل با خارج از جامعه الهی باید این نکته را در نظر قرار بدهیم که دین اسلام را ناقص یاد نگیریم. دین اسلام با تبشیر مسیحیت یکسان نیست. البته آن دین مسیحیت هم به تبشیر ختم نمی شود؛ اینگونه معرفی کردن مسیحیت هم توطئه دشمنان حضرت مسیح علیه السلام است؛ اما اسلام، دین جامعی است؛ همان طور که در بسیاری از موارد، رحمت، عطوفت و مهربانی و گذشت را بیان می کند و به عفو و رحمت و احترام به دیگران و عطوفت نسبت به پدر و مادر و اطرافیان سفارش می کند، از آن طرف حدود الهی را هم بیان می کند؛ شلاق زدن، قطع انگشتان، اعدام و سایر حدودی که در اسلام قرار داده شده هم از اموری است که غیر قابل انکار است.
این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم خاطرنشان کرد: دین اسلام، یک دین جامع است که مهربانی را به جای خود، و قاطعیت و مجازات را هم به جای خود دارد. اگر دین اسلام را کامل به جامعه معرفی کنیم، در چالش های اجتماعی که پیش می آید، مردم به خوبی به شبهه افکنی های شبکه ها و رسانه های خارجی پاسخ می دهند. اینگونه نیست که صرفا محبت و نصیحت باشد. البته برای مؤمنین، محبت و عطوفت است؛ اما برای کسانی که می خواهند مقابل احکام و قرآن بایستند و اموری را مرتکب بشوند که با هیچ منطق و عقل و دینی سازگار نیست، در اینجا انتظار عطوفت از دین اسلام جایز نیست. بهائیت و نگاه تبشیری به مسیحیت است که اینگونه نگاه را به مردم القاء می کنند. اما جامعیت اسلام هم قاطعیت در مقابل دشمنان و هم مهربانی را به دنبال دارد.