به مانسبت فرا رسیدن ماه مبارک رمضان، استاد محمد اسماعیل نوری از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «فواید دنیوی روزه» پرداخت.
/270/260/20/
فواید دنیوی روزه
این استاد درس خارج حوزه در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: علاوه بر فواید اخروی که بر روزه گرفتن مترتب است، روزه آثار دنیوی نیز دارد؛ آثار و فواید دنیوی روزه، از نظر جسمی و روحی، و آثار تربیتی و اجتماعی آن بر کسی پوشیده نیست. این حقیقت، در سخنان پیشوایان معصوم (ع) نیز به وضوح مشاهده می شود. همچنان که در روایتی از رسول خدا (ص) آمده: «صُومُوا تَصِحُّوا» روزه بگیرید تا سالم شوید. (بحار الانوار، ج59، ص267، ح45 و ج 93، ص 255.)
وی افزود: امیرمؤمنان (ع) فرموده: «لِکُلِّ شَیءٍ زَکَاةٌ وَزَکَاةُ البَدَنِ الصِّیَامُ» برای هر چیز زکاتی است و زکات بدن روزه است. (نهج البلاغه، حکمت 136) زکات، به دو معنی آمده: یکی رشد و نموّ و دیگری طهارت و پاکی. (مفردات الفاظ القرآن، راغب اصفهانی، ص380) و هر دو معنی در مورد روزه صادق است؛ زیرا روزه، هم موجب طهارت و پاکی بدن از آلودگیها و امراض گوناگون، و هم وسیلۀ رشد و تکامل مادّی و معنوی انسان است.
نقش روزه در حلّ مشکلات
استاد نوری خاطرنشان کرد: آیة الله جوادی آملی (مدّ ظلّه) در بارۀ نقش روزه در حل مشکلات می نویسد: «از آنجا که در مسیر زندگی دشواری و مشکلات وجود دارد، دستور داده اند: در شداید و مشکلات روزه بگیرید. یعنی اگر ما، در هر نمازی چند بار از خدای سبحان استعانت می کنیم و می گوییم: ﴿إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ﴾ راه کمکرسانی را هم خدا بیان فرموده است. ولی این چنین نیست که بگوید: کمک کن! ما رایگان کمک برسانیم. اگر سخن از ﴿إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ﴾ است، راهش را هم قرآن به ما آموخته که: ﴿وَاسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاة﴾ و این صبر به «صوم» تفسیر و تطبیق شده. و در حدیث آمده است که: «إِذَا نَزَلَتْ بِالرَّجُلِ النَّازِلَةُ وَ الشَّدِيدَةُ فَلْيَصُمْ» (. الكافي، ج4، ص63،ح7)
مجموع حدیث چنین است: (عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ: ﴿وَ اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ﴾ قَالَ: اَلصَّبْرُ الصِّيَامُ، وَ قَالَ: إِذَا نَزَلَتْ بِالرَّجُلِ النَّازِلَةُ وَ الشَّدِيدَةُ فَلْيَصُمْ؛ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ: وَ اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ، يَعْنِي الصِّيَامَ.)
هرگاه برای کسی مشکل یا حادثۀ خاصی پیش آمد، باید برای دفع یا رفع آن روزه بگیرد ... این روزه چه نقشی دارد که مشکل را حل میکند؟ انسان را به کجا میرساند که بر مشکل پیروز میشود؟! تازه این امساک ظاهری است؛ امّا روزه، حکمتهایی دارد که روح را به مقام بالا میرساند و روح بلند بر طبیعت فائق است. اگر کسی برای خدا روزه گرفت، چون کارها به دست اوست مشکل را حل میکند ... باطن روزه به قدری نیرومند است که انسان را بر جهان طبیعت - به اذن خدا- پیروز می کند ... تا چه اندازه ما به باطن روزه میپردازیم که نه تنها ظاهرمان روزه بگیرد و چیزی نخوریم و نیاشامیم؛ بلکه سرّ و درون ما هم روزه بگیرد؟ نگذاریم خاطرهای در دل خطور کند که خدا نمیپسندد.» (ر. ک: حکمت عبادات، ص137- 141)
فواید طبی روزه
استاد نوری خاطرنشان کرد: در طب امروز و در طب قدیم، اثر معجزآسای «امساک» در درمان انواع بیماریها به ثبوت رسیده و قابل انکار نیست. کمتر طبیبی پیدا میشود که در نوشتههای خود به این حقیقت اشاره نکرده باشد؛ زیرا عامل بسیاری از بیماریها زیادهروی در خوردن غذاهای مختلف است، چون مواد اضافى جذب نشده به صورت چربيهاى مزاحم در نقاط مختلف بدن، يا چربى و قند اضافى در خون باقى مىماند، اين مواد اضافى، در لابلاى عضلات بدن در واقع لجنزارهاى متعفنى براى پرورش انواع ميكروبهاى بيمارىهاى عفونى است، و در اين حال، بهترين راه براى مبارزه با اين بيماریها نابود كردن اين لجنزارها از طريق امساک و روزه است. روزه، زبالهها و مواد اضافى و جذب نشدۀ بدن را مىسوزاند، و در واقع بدن را «خانه تكانى» مىكند. (ر. ک: تفسیر نمونه، ج 1، ص 711 و 712)
وی اضافه نمود: یک دانشمند روسی به نام «الكسى سوفورين» مى نويسد: درمان از طريق روزه فائدۀ ويژهاى براى درمان كمخونى، ضعف رودهها التهاب بسيط و مزمن، دملهاى خارجى و داخلى، سلّ، اسكليروز، روماتيسم، نقرس، استسقاء، نوراستنى، عِرق النّساء، خراز (ريختگى پوست)، بيماریهاى چشم، مرض قند، بيماریهاى جلدى، بيماریهاى كليه، كبد و بيماریهاى ديگر دارد.
معالجه از طريق امساك اختصاص به بيماریهاى فوق ندارد، بلكه بيماریهايى كه مربوط به اصول جسم انسان است و با سلولهاى جسم آميخته شده، همانند: سرطان سفليس، سلّ و طاعون را نيز شفا مى بخشد. (روزه روش نوین برای درمان بیماری¬ها، الکسی سوفورین، ص65، طبق نقل تفسیر نمونه، ج1، ص712و713.)
وی افزود: شهید دکتر پاکنژاد نقل کرده: در سال 1961میلادی یک جوان فیزیکدان از اهالی مسکو به نام «ولادیمیر بشکنتسو» پس از آنکه «فلج» شده بود، مدت چهل وپنج روز روزه گرفت بهبودی یافت. و جریان توسط یکی از جراید مسکو منتشر و در مطبوعات جهان نیز منعکس گردید. (اولین دانشگاه و آخرین پیامبر، ،دکتر رضا پاك نژاد، کتابفروشی اسلامیه، تهران،1360ش، ج3، ص104)
این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: بعضی از مردم خیال میکنند: روزه، باعث زخم معده میشود، در حالی این سخن فقط یک توهّم بی اساس است.
وی اضافه نمود: شهید پاکنژاد در این باره میگوید: مراکز درمانی جهان که مبنای درمان خود را بر روزهداری نهاده اند چنین مطلبی را که روزه ایجاد زخم کند تأیید نکرده اند... عوامل ایجاد کنندۀ زخم معده بسیارند و روزه از آنها نیست. (همان، ج11، ص193.)
و نیز می گوید: در حال روزه، ابتدا گرسنگی وگاهی نوعی تحریک عصبی و بعد ضعفی احساس میشود، قند کبد به خون میریزد و چربیهای ذخیره و پروتئینهای عضلات و غدد و سلولهای کبدی آزاد و به مصرف میرسند، یعنی: روزه تمام بافتها را شستشو میدهد، چهار پنجم بیماریها که تخمیر غذا در روده است، با روزه اصلاح میشود. و نیز در ماه روزه، عواطف رقیقتر، هوش و حواس بیدارتر، ذوقیات لطیفتر و حالات روحی نورانی تر و حضور قلب بیشتر میشود. (همان، ص196.)
البته، پرخوری در شبهای ماه رمضان هم مضر است و کمترین ضررش این است که فواید درمانی روزه را کم میکند.
استاد محمد اسماعیل نوری خاطرنشان کرد: از آیة الله محمدتقی بهجت (ره) نقل شده است: اگر انسان طعم گرسنگی را بچشد، در این صورت است که غذا برای او بسیار لذیذ خواهد بود و قدر این نعمت های الهی را بهتر خواهد دانست، از جمله شخص روزهدار که افطار برایش بسیار لذتبخش است، هم از نظر لذت جسمی و هم معنوی؛ البته، این در صورتی است که در افطار و سحری، نخوردن روز را تدارک نکند و آن قدر شکمش را پُر نکند که اصلاً گرسنگی را احساس نکند. (ر. ک: توصیه¬های پزشکی عارفان، محمد بستان، عطر یاس، قم،1395ش، ج2، ص46.)
وی افزود: دکتر جزایری می گوید: یکی از فواید روزه، تصفیۀ بدن و لاغر شدن است، ولی خوردن سحری زیاد از غذاهای چرب سبب می شود که از این عمل مفید، نتیجۀ معکوس بگیریم. اگر میخواهید از روزه استفاده کنید؛ سحری جز میوه چیزی نخورید و شب هنگام افطار هرچه میخواهید بخورید و بعد نتایج معجز آسای این عمل را ببینید. (اسرار خوراکی ها، دکتر غیاث الدین جزایری، انتشارات امیر کبیر، تهران، چاپ چهلم،1391 ش، ص 139.)
وی اضافه نمود: لازم به یاد آوری است که: انسان نباید روزه یا عبادتهای دیگر را برای فواید آن انجام دهد، بلکه باید با اخلاص و فقط برای اطاعت از فرمان الهی و به نیت تقرّب به خدا انجام دهد تا مورد قبول خدا واقع شود و فواید دیگر نیز در ضمن آن خواهد بود.
حکمت گردش ماه روزه
استاد محمد اسماعیل نوری خاطرنشان کرد: ممکن است بعضی از مردم گمان کنند: اگر ماه روزه به ماه شمسی قرار داده میشد، بهتر بود، مردم هرسال در یک فصل معین روزه می گرفتند. در پاسخ باید گفت: روزۀ هر فصل، فواید خاص خودش را دارد، برای رسیدن به فواید روزۀ تمام فصول سال باید زمان روزه به تدریج تغییر کند، تا یک مسلمان در عمر خود از فواید روزۀ تمام فصول سال بهره مند شود.
وی افزود: شهید دکتر پاکنژاد، می گوید: در گردش بودن روزۀ ماه رمضان همانند در گردش بودن آسمانها ارزشمند است. و پس از بررسی فواید آن، نتیجۀ بررسی خود را در هشت ماده بیان کرده که با توصیه به مطالعۀ کتاب او،به سه مورد از آنها اشاره می کنیم. (ر. ک: اولین دانشگاه و آخرین پیامبر، ج3، صص41-62.)
1. در زمستان، میوه و سبزیجات یا نیست یا اگر هست مواد مفید آن در اثر کهنگی کاسته شده؛ و لذا هر سال بدنِ محرومیت کشیده را به گرسنگی واداشتن یک نوع انتحار نامطبوع تدریجی است.
2. در تابستان بسیاری از مواد از راه عرق و غیره دفع می شود، اگر هر سال روزه، در این فصل باشد، دفع مواد از یک طرف و وارد نشدن عناصر لازم به علت روزه از طرف دیگر، بدن را با صدمات فیزیولژیکی مواجه خواهد ساخت.
3. به دلیل اثرات گوناگون و متغیر زمان و مکان بر بدن که هر دو در گردشند، لازم است روزه نیز در گردش باشد، و توقف بدن روزه دار برای همیشه در یک ماه ثابت، باعث تشدید اثر متقابل آفاق و انفس بر یکدیگر است. (ر. ک: همان، ص61 و62.)
سحری خوردن
این استاد درس خارج حوزه در ادامه بیان کرد: برای روزه دار توصیه شده که سحری خوردن را ترک نکند، همچنان که به استغفار و قرائت برخی از سورههای قرآن نیز در وقت سحر توصیه شده است. (ر. ک: زادالمعاد، علامه مجلسی، مؤسسه أعلمی، بيروت،1423 ق، ص 84.)
وی افزود: از رسول اكرم (ص) روایت شده: «لَا تَتْرُكُ أُمَّتِی السَّحُورَ وَ لَوْ بِتَمْرَةٍ» امت من سحری خوردن را ترک نمیکنند اگرچه با یک خرما باشد. (زاد المعاد، ص84.)
و در حدیث دیگر از آن حضرت آمده: «اِنَّ اللَّهَ تَعَالَى وَ مَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى الْمُسْتَغْفِرِينَ بِالْأَسْحَارِ وَ الْمُتَسَحِّرِينَ، فَتَسَحَّرُوا وَ لَوْ بِشَرْبَةٍ مَاءٍ، وَ أَحْسَنُ السَّحُورِ التَّمْرُ وَ الْقَوُوتُ» خدا و فرشتگانش بر استغفار کنندگان در سحرها و سحری خورندگان درود می فرستند، پس سحری بخورید اگرچه با یک جرعه آب باشد، و بهترین سحری خرما و قاووت است» (همان، ص 84 و 85)
به سند موثق از امام صادق (ع) روایت شده: «أَفْضَلُ سَحُورِكُمُ السَّوِيقُ وَ التَّمْرُ» بهترین سحری شما سویق و خرماست. (وسائل الشيعة، ج10، ص146، ح13066. سویق و قاووت، نوعی آردی است که از حبوبات بو داده شدۀ مثل گندم و جو و...، تهیه می¬شود. (ر. ک: تاج العروس من جواهر القاموس، محمد مرتضی حسينی زبيدی، دارالفكر، بيروت،1414ق)
دعای وقت افطار
این استاد درس خارج حوزه در ادامه بیان کرد: در وقت افطار نیز مثل وقت سحر، به دعا و استغفار توصیه شده است. از رسول خدا (ص) روایت شده: «هر بندهای که روزه بگیرد و موقع افطار بگوید: «يَا عَظِيمُ يَا عَظِيمُ، أَنْتَ إِلَهِي لَا إِلَهَ لِي غَيْرُكَ، اِغْفِرْ لِيَ الذَّنْبَ الْعَظِيمَ، إِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذَّنْبَ الْعَظِيمَ إِلَّا الْعَظِيمُ» از گناه پاک میشود، مثل روزی که از مادر متولد شد». (زادالمعاد، ص85.)
روایت شده که: اميرمؤمنان (ع) هنگام افطار به زانو مینشست، وقتی که سفره باز میشد میگفت: «بِسْمِ اللَّهِ، اَللَّهُمَّ لَكَ صُمْنَا، وَ عَلَى رِزْقِكَ أَفْطَرْنَا، فَتَقَبَّلْهُ مِنَّا، إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ» (زاد المعاد، ص 85.)
از امام حسن مجتبی (ع) روایت شده: «هر روزهدار به هنگام افطار یک دعای مستجاب دارد، پس در اولین لقمه بگو: «بِسْمِاللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ، يَا وَاسِعَ الْمَغْفِرَةِ! اِغْفِرْ لِي» هر کس آن را هنگام افطار بگوید، آمرزیده می شود»
از امام موسى کاظم (ع) روایت شده: «هنگام افطار بگو: «اَللَّهُمَّ لَكَ صُمْتُ وَ عَلَى رِزْقِكَ أَفْطَرْتُ وَ عَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ» به اندازۀ ثواب تمام روزهداران آن روز، برای تو نیز ثواب نوشته میشود» (إقبال الأعمال، ابن طاووس، (على بن موسى)، دار الكتب الإسلاميه، تهران، 1409 قج1، ص116، همین مضمون از امام رضا (ع) نیز روایت شده، (زادالمعاد، ص 85)
افطار با شیرینی طبیعی
استاد محمد اسماعیل نوری خاطرنشان کرد: توصیه شده که شروع افطار روزهدار با خرما یا کشمش یا با شیرینی طبیعی دیگر، با شیر و یا با آب نیم گرم باشد. جابربن یزید جعفی می گوید: از امام باقر (ع) شنیدم میفرمود: رسول خدا (ص) با «أَسْوَدَيْن = دو مادّۀ سیاه» افطار میکرد. عرض کردم: منظور تان از دومادۀ سیاه چیست؟ فرمود: «اَلتَّمْرُ وَ الْمَاءُ، وَ الزَّبِيبُ وَ الْمَاءُ، وَ يَتَسَحَّرُ بِهِمَا» منظورم خرما با آب، و مویز با آب است؛ و با آنها سحری هم میخورد. (وسائل الشيعة، ج10، ص146، ح13067.)
از رسول خدا(ص) روایت شده: «مَنْ أَفْطَرَ عَلَى تَمْرَةِ حَلَالٍ، تُضَاعَفُ ثَوَابُ صَلَاتِهِ أَرْبَعُمِائَةِ مَرَّةٍ» هرکس با خرمای حلال افطار کند، ثواب نمازش چهار صد برابر می شود. (زاد المعاد، ص86؛ اقبال الاعمال، ج1، ص114 (با تفاوت جزئی)
و در روایت دیگر آمده که رسول خدا (ص) افطارش را با شیرینی مثل خرما و حلوا و امثال آنها و با آب گرم شروع میکرد و میفرمود: «اَلْمَاءُ الْفَاتِرُ، يُنَظِّفُ الْمَعِدَةَ، وَ يُقَوِّي الْحَدَقَةَ وَ يَزِيدُ الْبَصَرَ، وَ يَغْسِلُ الذُّنُوبَ، وَ يُسَكِّنُ الْعُرُوقَ، وَ يُلَاشِي الصَّفْرَاءَ الْغَالِبَةَ، وَ يَدْفَعُ الْبَلْغَمَ، وَ يُطْفِئُ الْحَرَارَةَ، وَ يُزِيلُ الصُّدَاعَ» آب نیم گرم، معده را پاک می کند، حدقۀ چشم را تقویت کرده و نور آن را میافزاید، آلودگیها را میشوید، رگها را آرام سازد، غلبۀ صفرا را از بین میبرد، بلغم را دفع میکند، حرارت را خاموش و صداع (سردرد شدید) را زایل میکند. (زاد المعاد، ص86.)
و روایت شده که: امیرمؤمنان (ع)، افطار با شیر را دوست داشت. (همان.)
فواید افطار با خرما و کشمش
استاد محمد اسماعیل نوری خاطرنشان کرد: تمام چیزهایی که در اسلام برای افطاری توصیه شده، فوایدی دارند، ولی فواید خرما و کشمش، به خصوص خرما، بیشتر است. شهید دکتر پاکنژاد، بیست و چهار فایده برای افطار با خرما بیان کرده که برخی از آنها در کشمش هم وجود دارد. ضمن توصیه به مطالعۀ کتاب ایشان، به خلاصۀ چند فایده اشاره می کنیم:
1. افطار با خرما و کشمش، شروع با غذای خام است، و چون بدن انسان غذای خام را بهتر میپذیرد، باعث جلوگیری از زیاد شدن گلبولهای سفید و ورم امعاء میشود.
2. خرما و کشمش، سرشار از ویتامینها و بسیاری از مواد معدنی و عناصرمفیدند.
3. میوهها را باید تازه خورد، خرما در فصل خود تازه است و در غیر فصلش نیز کهنگی بر آن اثر نمیگذارد، و کشمش هر چه کهنه تر شود، اسید موجود در آن به شیرینی تبدیل میگردد؛ لذا افطار با این دو، در هر فصل یک نوع تازه خوری است.
4. چون قند خرما و کشمش، سریع جذب میشود، افطار باآنها، از پرخوری جلوگیری میکند.
5. در خرما، مواد معدنی کاتالیزور وجود دارد که برای عمل هضم و جذب کمک میکند.
6. خرما، قند خود را زودتر به بدن میرساند، و در آن گلوکز وجود دارد که سازگارترین نوع قند با بدن انسان محسوب میشود.
7. جبران کنندۀ از دست رفتهها هست؛ زیرا وقتی که پس از گرسنگی، قند خون پائین افتاد، آدرنالین ترشح میشود که ذخیرۀ قند را وارد عمل سازد، و ترشح مرتب آدرنالین مزاحم افراد مبتلا به فشار خون است و خرما آن را تنظیم میکند.
8. خرما، رساننده است، نه برداشت کننده یعنی: برای هضم و جذب، عناصر مفید را از بین نمیبرد.
9. خرما، قدرت دفاعی بدن را بالا میبرد؛ زیرا هم انرژی میرساند هم مانع از تجمع چربی میشود. و روده ها را پاك و سموم را دفع مینماید.
10. اصلاح کنندۀ مزاج است؛ تا کنون گمان میکردند مواد سلولزی به بدن جذب نمی شوند، اما امروز میگویند در محیط رودهها باکتریهائی هست که سلولزها را هم حل می کنند لذا مقداری از مواد سلولز به وسیلۀ رودهها جذب میشود و قسمت دیگر که قابل جذب نیست دو فایده دارد: یکی اینکه مدفوع را از حالت مایعی در میآورد و با حجم خود روده ها را پاك میکند، و فایدۀ دیگر آنکه مقدار زیادی از سموم رودهها را جذب و با خود به خارج دفع می کند.
11. خرما، با داشتن موادی چون انسولین، مساعد لوزالمعده است.
12. خرما، ضد سرطان است.
13. خرما، در افکارانسان، اثر فوق العاده دارد. (ر. ک: اولین دانشگاه و آخرین پیامبر، ج3، ص117-131و ج11، ص197- 199)