به گزارش پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، استاد خارج فقه و اصول حوزه علمیه قم گفت: در هر حوزه از حیات انسان، خواه فردى و خواه اجتماعى، توقع موضع‌‏گیرى دین و ارائه رهنمود وجود دارد.

آیت الله مهدی هادوی تهرانی در افتتاحیه همایش بین المللی «ظرفیت شناسی اصول فقه در حل مسائل نوپدید با رویکردی مقارن» که به همت پژوهشکده فقه و حقوق دفتر تبلیغات اسلامی در پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی برگزار شد، با بیان اینکه اسلام دین خاتم و کامل‌‏ترین دین مُرسَل است گفت: از این‌رو، در هر حوزه از حیات انسان، خواه فردى و خواه اجتماعى، توقع موضع‌‏گیرى دین و ارائه رهنمود وجود دارد.

وی افزود: این رهنمودها که در واقع عناصر تشکیل دهنده دین هستند، به دو دسته قابل تقسیم‌ هستند که دسته اول عناصر دینی‌ هستند که نُمُود جهان‌‏بینى اسلام در یک حوزه‌ی خاص، مانند سیاست یا اقتصاد است و نسبت بین آنها و جهان‌‏بینى اسلامى، همان نسبت جزئى به کلى، یا صغرا به کبرا است.

وی ادامه داد: این‌گونه عناصر از قبیل قضایاى «هست» می‌باشند و رنگ کلامى – فلسفى دارند، مانند سلطه‏‌ی تکوینى خداوند در حوزه‌ی مباحث سیاسى، یا رازقیّت او در زمینه‏‌ی اقتصاد و ما از این عناصر به عنوان «فلسفه» یاد می‌کنیم.

وی بیان داشت: پس «فلسفه‏‌ی سیاسى اسلام» مجموعه عناصرى از اسلام در حوزه‌ی سیاست است که نُمُود جهان‌‏بینى و از جزئیات آن محسوب می‌‏شود.

آقای هادوی تهرانی در تبیین دسته دوم گفت: دسته دوم عناصر دینی‌‏ هستند که نتایج جهان‌‏بینى اسلامى، بویژه فلسفه‌ی آن یعنى عناصر دسته اول هستند و این عناصر از قبیل قضایاى «باید» می‌باشند و جنبه‌ اعتبارى دارند و به نوبه‌ خود به دو گروه تقسیم می‌‏شوند.

وی ادامه داد: برخى از این عناصر جنبه‌ زیربنا براى بقیه دارند، و به نحوى آنها را تبیین و تعیین می‌ کنند و این عناصر یا به صورت اصول و امور مسلم در یک زمینه‌ هستند که از آن به «مبانى» یاد می‌‏کنیم و یا اغراض و مقاصد دین را در یک حوزه‌ی مشخص می‌نماید که به آن «اهداف» می‌‏گوییم.

استاد خارج فقه و اصول حوزه علمیه قم ادامه داد: مجموعه‏‌ این مبانى و اهداف، «مکتب» را تشکیل می‌‏دهند، پس «مکتب سیاسى اسلام» همان مجموعه‌ی مبانى و اهداف سیاسى اسلام می‌‏باشد.

وی در تبیین گروه دوم گفت: بر اساس مبانى موجود در یک زمینه، براى رسیدن به اهداف همان زمینه، مجموعه‌ عناصرى در دین ارائه شده است که از آن به عنوان «نظام» یاد می‌‏شود، که در واقع دستگاه نهادهاى جهان‌‏شمول است و بنابراین، ما در هر ساحت از حیات بشر با سه گروه از عناصر جهان‌‏شمول فلسفه، مکتب و نظام، مواجه هستیم که بین آنها ارتباط مستحکم و منطقى وجود دارد.