به گزارش پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، حضرت آیت الله مکارم شیرازی گفتند: فعالیت و اقدامات مرحوم آیت الله العظمی سید عبدالله شیرازی در عرصه سیاسی از وی فقیهی آگاه به زمانه، حساس نسبت به انحرافات و مصلح نسبت به نابسامانی ها معرفی نمود.

حضرت آیت الله مکارم شیرازی در پیامی به پیش همایش «مرجع مجاهد» ویژه نکوداشت مرحوم آیت الله العظمی سید عبدالله شیرازی بیان کردند: خطّه شیراز از دیرباز تاکنون مهد زندگی، رشد و فعالیت علمای بزرگی بوده و حوزه های علمی کوچک و بزرگ در این منطقه پهناور در علوم مختلف از جمله فقه، فلسفه و ادبیات دایر بوده است و فقیهان نامداری از این سرزمین ظهور کرده اند که مرحوم آیت الله العظمی سید عبدالله شیرازی بی تردید از جمله آنان است.

او زاده شیراز و از دودمان افتخار مردم شیراز حضرت احمد بن موسی الکاظم (ع) بود که پس از طی دروس مقدمات در شیراز به نجف هجرت نمود و در آنجا در محضر بزرگان بی نظیری همچون آیات عظام مرحوم محمدحسین نائینی، آقاضیاء الدین عراقی و سید ابوالحسن اصفهانی مراتب علمی را طی نمود و سپس به زادگاهش شیراز بازگشت و سالها نیز به فعالیتهای علمی و اجتماعی در شیراز پرداخت.

مرحوم شیرازی در عرصه فقه، فقیهی به روز و آگاه به مسائل و مشکلات جامعه بود که عناوین برخی رساله هایشان گویای این مطلب است.ایشان در ایام تحصیل در نجف نیز از طلاب مبرز و سپس از اساتید برجسته آن حوزه به شمار می آمده است.

معنویت، تقوا و مراتب عرفانی به همراه زندگی بی آلایش و زاهدانه آن مرحوم را بسیاری از نزدیک دیده بودند؛ خانه ای ساده، منشی متواضعانه و همراهی با طلاب و فضلای مشهد در حل مشکلات و رفع گرفتاری ها از سجایای اخلاقی بارز آن مردم بزرگ بود. با این حال،  ایشان زندگی پرفراز و نشیبی داشت زیرا خود را منزوی از جامعه و اتفاقات پیرامون و بی توجه به مشکلات و نابسامانی های مردم و کشور نمی دانست.

فعالیت و اقدامات در عرصه سیاسی از وی وی فقیهی آگاه به زمانه، حساس نسبت به انحرافات و مصلح نسبت به نابسامانی ها معرفی نمود که نمونه های آن را در دعوت مردم به تحصن در مسجد گوهرشاد، حمایت از آیت الله کاشانی و مخالفت با لایحه انجمن های ایالتی و ولایتی و محکومیت واقعه مدرسه فیضیه می توان مشاهده کرد.

آیت الله شیرازی از موثران در نهضت انقلاب اسلامی و پس از آن از مدافعان و مشوقان حضور رزمندگان در جبه های دفاع از میهن اسلامی بود. چنین فعالیت های گسترده و تاثیرگذار را در کمتر دانشمندی می توان یافت. بخش زیادی از عمر طولانی و بابرکت ایشان در مجاورت بارگاه نورانی حضرت امام رضا (ع) سپری گشت و هنوز عطر حضور این مرد الهی در این شهر مقدس همچون نسیمی روح افزا درک می شود.

اینجانب نیز مراتب تجلیل خود را نسبت به روح پاک و مطهر آن فقیه وارسته ابراز می دارم. امیدوارم این نکوداشت در راستای شناخت بزرگان دین و فقهای عظام و به خصوص شخصیت این مرد بزرگ گام های بزرگی بردارد و نسل جوان را با افکار و آثار ایشان آشنا نماید و سپاسگذاری خود را از همه کسانی که در این جهت تلاش می کنند، ابراز می دارم و از خداوند متعال علو درجات آن فقیه بزرگوار و حفظ عالمان و اندیشمندان و حوزه های علمیه و همه مراکز علمی را خواستارم.