به مناسبت فرا رسیدن ایام عزای سید و سالار شهیدان، اباعبدالله الحسین علیه السلام و یاران باوفایش استاد سید علی تقوی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «محرم، فصل ماتم و اندیشه» پرداخت.

/270/260/22/

این استاد درس خارج حوزه در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: ثمره گرانسنگ هر محرم در هر سنه محصول ماتم و اندیشه است. عزا گرفتن و در ماتم فرو رفتن، بدون تفکر و اندیشه، محصولش فرسودگی و کاهش نیرو و ضعف و تسلیم و ناتوانی است. جنس عزاداری برای امام حسین علیه السلام و اهل بیت سلام الله علیهم ترکیبی از غم، ماتم و اندیشه و تفکر است؛ و محصولش نفی ظلم و تحسین ظلم ستیزی و ظلم ناپذیری است؛ و عزادار حسینی نمی تواند ظلم پذیر بوده یا ظالم ستیز نباشد. از این رو چنین عزاداری، قدرت بخش است و به تعبیر امام راحل ما رضوان الله تعالی علیه «محرم و صفر است که اسلام را زنده نگاه داشته است»

وی افزود: مخالفت با مراسم حسینی و برپایی مجالس سیدالشهداء علیه السلام سابقه ای دیرینه، از زمان خلفاء غاصب و جائر تا سلاطین خودکامه و دین ستیز داشته است. و طبیعی است که قدرت آفرینی این جریان مقدس آنها را به احساس خطر و مقابله وا داشته است. در عصر حاضر و موقعیت کنونی نیز مخالفان اسلام در نقاط مختلف دنیا اجازه برپایی مجالس سوگواری را نداده، یا به تخریب حسینیه ها و تکایا اقدام می کنند.

استاد سید علی تقوی در ادامه بیان کرد: از آنجا که دشمنان اسلام و تشیع، قادر به جمع کردن و خاموش کردن این مشعل، به طور کامل نیستند؛ مرموزانه دست به جداسازی ماتم و تفکر و اندیشه زده اند؛ بلکه بتوانند مجالس حسینی را خالی از ثمر مطلوب، و برای خود و اهداف شوم خود، بی خطر کنند. 

وی خاطرنشان کرد: اولین منزلگاه در عزاداری توأم با فکر و تأمل آن است که بدانیم هر حادثه تاریخی و هر نهضت و انقلابی در تاریخ و تاریخ اسلام، عللی دارد؛ و این علت ها را می توان به علل بعیده و علل قریبه تقسیم کرد. در انقلاب اسلامی ما و آغاز نهضت اگر چه توهین به مرجعیّت در پانزده خرداد 1342 و 11 دی 1356 و اعتراض به کاپیتولاسیون ننگین سبب و علت، ذکر می شود؛ اما این علل قریبه هستند؛ و علل بعیده، ظلم ها و ستم ها و غارت ها و تحقیرها و حکومت های نالایق و جائری هستند که قرن ها بر اوضاع مردم فشار و سختی و نابسامانی فراهم کردند و مردم، تنها تحمل می کردند؛ و عقده های فرو رفته، روزگاری را برای رهایی، طلب و رصد می کرد تا در دهه چهل و پنجاه قرن 13 هجری شمسی به رهبری امام روح الله خمینی رضوان الله تعالی علیه توانست خود را رها و پیروز گرداند.

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: قیام سالار شهیدان اباعبدالله الحسین علیه السلام هم علت پیدایش آن، اگر چه مرگ معاویه و طلب بیعت یزید و امتناع از بیعت از طرف امام علیه السلام بوده است؛ اما چند نگاهی دورتر، علت اصلی آن انحرافی بود که در صدر اسلام و بعد رحلت رسول گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم در سقیفه رقم خورد؛ و ده ها سال، اسلامی منهای اسلام محمدی صلی الله علیه و آله و سلم را به مسلمان ها تحمیل کرد؛ و کمر این انحراف عمیق و پرسرعت را امام حسین علیه السلام شکست و ورق را به نفع اسلام ناب محمدی صلی الله علیه و آله و سلم برگرداند. با جان و مال و همه هستی خود و اصحاب با وفا، پیروزی خون بر شمشیر، رقم خورد.

وی افزود: محرم، ماه عزا و ماتم، ماه تفکر و اندیشه، ماه غرور و قدرت در مقابل خط باطل و اسلام اموی است. اینچنین مراسمی لازم، مفید، ضروری و البته پر مخالف است؛ اما «انّ الحسین مصباح الهدی و سفینة النجاة» چشم بسته، چراغ را نمی بیند و پای بی حرکت، سفینه را نمی یابد؛ عقل و فکر است که می گوید چراغ را ببین و مرکب نجات را سوار شو.