استاد نجم الهدی گفت: معروف است که امام راحل در ورودشان به نجف و زیارت امیر المؤمنین علیه السلام یک حال معنوی خاصی داشتند و این حال تا سالیان سالی که قریب پانزده سال در نجف مشرف بودند دوام داشته است، این برگشتش به خود شخص است، بحث ممارست دروس حوزه هم به قوت روحی و ایمان و باور قلبی فرد برمی‌گردد.

استاد سید مسعود نجم الهدی در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره‌ای اساتید، در رابطه با سامانه جستجوی اساتید گفت: آن مقداری که نگاه کردم خوب و مطلوب بود، در مجموع قدم خیلی خوبی برداشته شده است به خصوص در بحث ارائه دروس و آن هم به صورت اینکه امکان جستجو برای طلبه‌ها هم با عنوان درس و هم با عنوان استاد وجود دارد، قدم بسیار خوبی است، اخبار و مجموعه سایت هم خوب بود، بنده چند باری که ملاحظه کردم خوب و بروز بود.

استاد نجم الهدی اظهار داشت: بهتر می‌بینم که توصیه به طلاب را از زبان اساتید خودم نقل کنم؛ دو سال پیش جلسه‌ اساتید سطوح عالی حوزه بود، در آن جلسه آیت الله العظمی جوادی آملی مهمان ویژه جلسه بودند؛ نکته‌ای را گفتند که برای طلاب خیلی مفید است؛ گفتند انسان هر درسی را که می‌خواند باید به گونه‌ای بخواند که بتواند آن را ارائه و تدریس کند، اگر چنین توانی را در هر درسی به هر میزانی که دارد پیشرفت می‌کند پیدا کند این شخص از وقتی که گذاشته و زحمتی که کشیده بهره برده است ولی غیر از این باشد خسارت است.

استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم اضافه کرد: توصیه بنده نیز به طلاب همین است که دروس را با دقت بخوانند، با توجه کامل به تمامی جوانب موضوع بخوانند، به یاد دارم در قدیم و سال‌های ابتدای حوزه به عنوان اولین درس اصول فقه معالم می‌خواندیم، در آن زمان بزرگی می‌گفت: اگر کسی معالم را درست و دقیق بخواند، بنده اجازه اجتهاد به او می‌دهم. معالم اولین کتاب اصولی بود که طلاب می‌خواندند. این مطلب چیز عجیبی بود که اگر کسی معالم را خوب بخواند اجازه اجتهاد دریافت کند، معلوم می‌شود که اگر کسی حتی همان کتاب معالم را با تمامی جوانبش به صورت دقیق و کامل بخواند در حد اجتهاد علمیت پیدا می‌کند.

وی یادآور شد: اگر طلبه هر درسی را به همین نحوی که گفته شد بخواند آینده خوبی خواهد داشت ولی اگر غیر این باشد وقت گذرانی است و احیاناً نمره‌ای و مدرکی و عنوانی نیز کسب کند ولی سودی به حالش نخواهد داشت. قدیم این گونه بوده و الان هم این طور است، کسی که مایه علمی داشته باشد حرفی برای گفتن خواهد داشت ولی اگر مایه علمی نداشته باشد عناوین ظاهری به هر حال گذرا و سطحی است و اثرگذار نخواهد بود.

استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در مورد چگونگی خوب درس خواندن و علل بی‌انگیزگی و مبارزه با سستی، بیان کرد: اینکه طلبه چطور درس خوب بخواند، به انگیزه ابتدایی طلبه و حس مسئولیت او برمی‌گردد؛ اینکه انگیزه او برای طلبه شدن چه چیزی بوده است. از قدیم تا به امروز هم به همین نحو بوده است. طلبه‌ها اوایل که وارد حوزه می‌شوند انگیزه خیلی خوبی دارند. شخص ذهنیتی از دور برای خود ترسیم کرده است بعد که شروع می‌کند و جلوتر می‌آید عوامل مختلفی در دلسرد و سست کردن او اثرگذار است که در درجه اول باید خود طلبه جلوی آن را بگیرد. مسئولین و بزرگان حوزه هم نقش خودشان را دارند.

وی ادامه داد: مسائل مختلفی دخیل است، طلبه وقتی می‌آید از نزدیک وضع برخی از طلبه‌ها و روحانیت را می‌بیند و با آن ذهنیت قبلی خودش می‌سنجد، می‌بیند مطابقت ندارد و از جهت روحی آسیب می‌بیند. عوامل دیگری هم از جمله مسائل معیشتی طلاب هست که بزرگان حوزه تا حدودی دارند کار می‌کنند، در هر حال برگشت این مطلب به آن قوت انگیزه اولیه طلبه برمی‌گردد و بیشتر جنبه شخصی و فردی دارد.

این استاد حوزه بیان کرد: انسان اولین مرتبه که به زیارت اماکن متبرکه می‌رود یک حال دیگری دارد؛ مدتی که می‌گذرد حالش کم می‌شود و آن حس و حال اولیه را ندارد. عوامل مختلفی اثر می‌گذارد، طلبه هم وقتی که ابتدا وارد حوزه می‌شود یک حال خاصی دارد مدتی که می‌گذرد عواملی تأثیر می‌گذارد و روحیاتش را متفاوت می‌سازد ولی طلبه خودش باید به گونه‌ای با خودش عمل کند که تحت تأثیر قرار نگیرد.

استاد سید مسعود نجم الهدی در پایان با اشاره به برخی از احوالات امام خمینی رحمة الله علیه، متذکر شد: معروف است که امام راحل ـ آن طور که از شاگردانشان نقل شده است ـ وقتی ایشان را به نجف تبعید کردند، در ورودشان به نجف و زیارت امیر المؤمنین علیه السلام یک حال معنوی خاصی داشتند و این حال تا سالیان سالی که قریب پانزده سال در نجف مشرف بودند دوام داشته است، هر روز هم که به حرم مشرف می‌شدند حالشان همان حال اول بوده است، این برگشتش به خود شخص است. در بحث حوزه و ممارست دروس حوزه هم به قوت روحی و ایمان و باور قلبی فرد برمی‌گردد. به هر حال راه، راه مقدسی است، در این راه انسان رهروانی را می‌بیند که کوتاهی کرده و می‌کنند؛ این‌ها نباید در اصل راه تردید ایجاد کند. طبیعی هم هست که راه دشواری است البته هر چه دشوارتر باشد ارزشمندتر خواهد بود. راه حوزوی راه سختی است؛ انصافاً سخت است، همیشه دشوار بوده الان نیز دشواری آن اگر نگوییم بیشتر شده کمتر نشده است. طلبه باید با توکل به خداوند از پس آن بربیاید و موفقیت در این راه هم آینده، هم دنیا و هم آخرت را به دنبال دارد ان شاء الله./220/22/20