استاد حسین پژوهنده از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «اهمیت تبلیغ و آسیب شناسی آن» پرداخت.

/270/260/23/

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: یکی از چالش های تبلیغ، مسأله چند صدایی شدن آن است. این امر باعث می شود که اعتماد مخاطب، در درازمدت و یا حتی کوتاه مدت از بین برود. برخورد با سلیقه شخصی عامل بلند شدن چند صدایی از نهاد دین می شود؛ امری که خود، باعث مشکلات دیگر می شود. این امر با بانک جامع اطلاعاتی یا سامانه جامع اطلاعاتی یا نقشه جامع اطلاعاتی باید مرتفع بشود. 

وی افزود: موازی کاری های در عرصه تبلیغ، چالش دیگر در این امر است. سازمان تبلیغات، دفتر تبلیغات، اوقاف و ... هر نهادی مبلغانی برای خودش اعزام می کند؛ این امر در همان سامانه جامع باید دیده و تدقیق بشود. همین چند صدایی در عرصه تبلیغ و ساختارهای مختلف و موازی کاری ها باعث می شود همان بودجه کمی که وجود دارد را بهینه استفاده نکنیم و منجر به آن می شود که آن اتفاقی که باید در نقاط کانونی اتفاق بیفتد، رقم نخورد و غالب بودجه ها در ساختارهای عریض وطویل ستادی صرف بشود. نفری که در خط مقدم جهاد فرهنگی اقدام و کار می کند، همیشه بی بهره است و نفراتی که در کارهای ستادی هستند، بیشتر بهره مند هستند.

استاد پژوهنده تأکید کرد: چندین سالی که در تبلیغ حضور داشتم، هیچ گاه در عرصه های تبلیغ، ندیدم صف کشی های درستی از سوی مسئولین شهرستانی برای انجام کارهای تبلیغی صورت بگیرد؛ اما به هر حال گزارش های خود را ارائه می کنند. یکی دیگر از آسیب های عرصه تبلیغ، گزارش محور و آمار محور بودن مسئولین است و عدم ورود آقایان در عرصه میدان و اقدامات میدانی مشکلاتی را به وجود می آورد. اینکه در دفتر خودمان به گزارش بسنده کنیم، از دل آن تبلیغ منسجم و بهینه ای به دست نمی آید و حاصل نمی شود.

وی خاطرنشان کرد: نکته دیگر، استفاده از ظرفیت های بومی تبلیغی برای تدوین نقشه جامع است؛ با استفاده از همان دانش بایستی از همان نیروهای بومی برای کار تبلیغی استفاده کنیم. آیات قرآن هم گویای همین نکته است. در سوره مبارکه توبه، آیه نفر، نکته ظریفی را می بینیم که هر کسی به محیط خودش و زادگاه و محل رشد و نموّ خودش برگردد. شاید آسیب ها و مشکلات و دغدغه هایی که احصاء و گرداوری کرده است و در وجودش جمع شده، همان را مرتفع بکند. یکی از مسائلی که گرفتارش هستیم، آن است که بسیاری از مبلغان ما از محل بومی خودشان گریزان هستند و به چالش های خاصّ آن نمی پردازند. اینها خلأهایی است که باقی خواهد ماند. در حالی که یک مبلغ ناآگاه و ناشناس اگر وارد یک محیط بشود، باید زمان طولانی برای آشنایی با آن محیط و آداب آن محیط بگذراند، مشکلی که طبیعتا مبلغ همان منطقه از آن برخوردار نیست.

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: یکی از چالش هایی که با آن روبرو هستیم، آن است که بسیاری از فضلای ما که در مراکز علمی حوزوی مشغول فعالیت علمی هستند، از آنها در عرصه تبلیغ در محیط های خودشان در محل رشد نمو خودشان استفاده نمی شود؛ این امر، یکی از مصائبی است که در عرصه تبلیغ وجود دارد. ممکن است به خاطر نبود چنین نیروهایی، دیگرانی که از نظر بهره علمی و دانشی و آشنایی با معارف دینی کمتر برخوردار هستند، اقدام به فعالیت بکنند و آسیب هایی را به وجود بیاورند.

استاد پژوهنده خاطرنشان کرد: کار تبلیغ، کار دقیق و ظریف و حساسی است که می طلبد با سعه صدر و عنایت ویژه به آن پرداخت و برای آن برنامه ریزی کرد. البته اینگونه نباید باشد آن وقتی که برای برنامه ریزی و آمارگیری صرف می کنیم، بیش از خود تبلیغ باشد. مقدمات را باید به سرعت سامان داد و به سرعت وارد اصل عرصه شد و معارف ناب اسلام را به مخاطب خاص خود رساند.