استاد احمد قاسمی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «با قرآن بودن، حتی در خواب و بعد از مرگ» پرداخت.

/270/260/23/

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: آیا می شود در خواب و بیداری، در حیات و مرگ، همیشه با قرآن باشد؟  کسانی که با قرآن مأنوس هستند، همان طور که در حیات و بیداری با قرآن هستند و آیات قرآن را زمزمه می کنند؛ در خواب و بعد از مرگ خود هم اینچنین هستند؛ مرگ و خوابشان همانند دیگران نیست؛ بلکه نوعی بیداری و توجه و نورانیتی برای آنها به دست می آید.

وی افزود: مرحوم آیت الله العظمی گلپایگانی اعلی الله مقامه درباره مرحوم آقا سید اسماعیل صدر رضوان الله تعالی علیه که یکی از مراجع بزرگ قرن بودند، می گفت: زمانی که ایشان از دنیا رفتند، من در اراک درس می خواندم. با اینکه ایشان را اصلا ندیده بودم، همان روز وفاتشان،  ایشان را در خواب دیدم که بالای منبر هستند و این آیه شریفه را می خوانند: «یا لیت قومی یعلمون بما غفر لی ربی و جعلنی من المکرمین» (یس: 26 و 27) ای کاش قوم من و آشنایان و بستگان من می دانستند که خداوند من را مشمول غفران خود قرار داده است و از گرامی داشته شدگان قرارم داده است.

استاد قاسمی در ادامه بیان کرد: آیت الله العظمی گلپایگانی اعلی الله مقامه درباره پدر بزرگوار خودشان سید محمدباقر گلپایگانی  که در شهر گوگد در بخش مرکزی گلپایگان در استان اصفهان مدفون هستند، بیان می داشتند که ایشان همواره به ذکر سوره مبارکه «قل هو الله احد» مداومت داشتند. مدام این سوره را به صورت مداوم می خواندند. حتی در خواب. ایشان بیان می کردند خودم دیدم که پدرم در خواب نیز این سوره با قرائت می کرد؛ با اینکه خواب بود.

وی خاطرنشان کرد: مرحوم آیت الله سید رضا رضوی لاهیجانی رحمت الله علیه که چند سال قبل در مشهد از دنیا رفتند و جنازه ایشان را به نجف منتقل کردند؛ ایشان از علمای بزرگ مشهد بودند که بعد از درگذشت آیت الله شیخ بهاء الدین محلاتی خواب دیدند که در منزل ما روی تخت خوابیدند و من عهده دار پرستاری ایشان بودم و دیدم قرآن و مفاتیح و تربت روی سینه ایشان است. خداوند همه ما را همیشه در خواب و بیداری، در حیات و ممات با قرآن همنشین کند.