استاد هادی محبی فردوئي از اساتید حوزه  علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «دو روایت در باب زیارت امام حسین علیه السلام» پرداخت.

/270/260/22/

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: در روایت از امام صادق علیه السلام آمده است:

«يَا حُسَيْنُ إِنَّهُ مَنْ خَرَجَ مِنْ مَنْزِلِهِ يُرِيدُ زِيَارَةَ قَبْرِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ ع إِنْ كَانَ مَاشِياً كُتِبَ لَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ حَسَنَةٌ وَ مُحِيَ عَنْهُ سَيِّئَةٌ فَإِنْ كَانَ رَاكِباً كَتَبَ اَللَّهُ لَهُ بِكُلِّ حَافِرٍ حَسَنَةً وَ حَطَّ بِهَا عَنْهُ سَيِّئَةً حَتَّى إِذَا صَارَ فِي اَلْحَائِرِ كَتَبَهُ اَللَّهُ مِنَ اَلْمُفْلِحِينَ اَلْمُنْجِحِينَ حَتَّى إِذَا قَضَى مَنَاسِكَهُ كَتَبَهُ اَللَّهُ مِنَ اَلْفَائِزِينَ حَتَّى إِذَا أَرَادَ اَلاِنْصِرَافَ أَتَاهُ مَلَكٌ فَقَالَ لَهُ إِنَّ رَسُولَ اَللَّهِ ص يُقْرِئُكَ اَلسَّلاَمَ وَ يَقُولُ لَكَ اِسْتَأْنِفِ اَلْعَمَلَ فَقَدْ غَفَرَ اَللَّهُ لَكَ مَا مَضَى.» حسين بن ثوير گويد: امام صادق عليه السلام فرمود: اي حسين به راستي، هر كه از خانه اش درآيد و آهنگ زيارت امام حسين عليه السلام كند، چون پياده ره سپارد، خداوند به هر گامي كه نهد حسنه اي بر او نويسد و گناهي از او پاك سازد و اگر سواره باشد، خداوند بر هر گامي كه مركبش بر مي دارد، حسنه اي براي او نويسد و گناهي از او پاك نمايد تا آنگاه كه به كربلا رسد كه در اين صورت خداوند او را در زمره رستگاران كامياب نويسد و آن هنگام كه اعمال زيارت را به جا آورد، خداوند او را در زمره پيروزمندان نويسد و چون بر آن شود كه باز گردد، فرشته اي به نزد او آيد و گويد: به راستي، پيامبر صلي الله عليه و آله تو را سلام رسانيده و فرموده است: كردارت را از سر گير كه بي گمان خداوند گناهان پيشين تو را بخشيد.

وی افزود: کسی که از منزل خودش خارج می شود و قصدش زیارت امام حسین علیه السلام است، اگر پیاده می رود، به ازای هر قدم او ثواب درج می شود و گناهی از او پاک می شود. یعنی اثر توجه به امام معصوم آن است که انسان را به خوبی ها نزدیک می کند و نسبت به گناهان بیزار می نماید. به انسان احساس توبه دست می دهد و تحولی برای انسان به وجود می آید که آینده اش با گذشته اش متفاوت است. از این رو است که در روایت آمده، وقتی زائر امام حسین علیه السلام می خواهد برگردد، به او گفته می شود که تو مانند روزی هستی که از مادر متولد شده ای؛ گناهان گذشته تو آمرزیده شده است و از این به بعد، زندگی جدیدی آغاز خواهی کرد. این امر، مشروط به آن است که انسان توجه داشته باشد تا از روی غفلت و بی حالی و بدون توجه به زیارت نپردازد و با درک مقام امام علیه السلام و وظایفی که بر عهده زائر است، به زیارت بپردازد.

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: در روایتی دیگر از امام صادق علیه السلام می خوانیم: هر کس که به امامت حسین بن علی علیه ‌السّلام از ناحیۀ خداوند متعال معتقد است، زیارت آن حضرت بر او واجب است. «زیارة الحسین بن علیٌ واجبهَ علی کُلّ مَن یَقِرُّ للحسین بالإمامة من الله عزَّوجَلَّ» (وسائل الشیعه، ج10، ص 346)؛ به این ترتیب نباید کسی بدون عذر، این زیارت را ترک کند. شاید بر اساس همین روایت باشد که بعضی از علمای اخباری ما فتوای به وجوب دادند نسبت به اینکه شیعه باید لااقل در طول عمرش یک بار هم شده، به زیارت امام حسین علیه السلام نائل آید. همانند حج که بر مستطیع واجب است تا در عمرش یک بار هم شد، به حج مشرف شود؛ اگر چه مشهور فقها بر وجوب، فتوا نداده اند و قائل به استحباب اکید هستند؛ پس سزاوار نیست بر شیعه و دوستدار آن حضرت که زیارت آن امام همام را ترک کند. و می دانیم که این زیارت تا چه حد می تواند آثار مادی و معرفتی و تربیتی و معرفتی بر شخص داشته باشند و چه برکتی در زندگی او رخ می دهد.