استاد جوادی گیلانی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «لزوم توجه به ظرفیت های طلبه ها در عرصه های مختلف» پرداخت.
/270/260/22/
این استاد درس خارج فلسفه در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: وقتی محتوای نرم افزاری حوزه محدود به بخشی از علوم بشود، و به نیازهای جامعه در بخش های جامعه توجه نشود، اگر به عرصه تبلیغ هم توجه بشود، از همان محتوا و نرم افزارهای موجود است که می توانیم استفاده بکنیم. از این رو بقیه نیازهای جامعه بی پاسخ می ماند. این کلام، در بخش محتوایی تبلیغ است. البته غنای منابع اسلامی، جای بحث نیست؛ اما اینکه به حسب نیازهای روز، از آنها بهره برداری بشود، اهتمام بیشتری می طلبد. اگر آن ظرفیتی که در فقه صرف می شود، در سایر مواردی که نیاز جامعه است هم مورد توجه قرار بگیرد، قطعا ثمرات بیشتری خواهد داشت.
وی افزود: یکی از معضلات جامعه امروز ما بحث حجاب است. آنچه مهم است این نکته است که مگر تعقل جوان امروز را زیاد کردیم که توقع تعبد از او داریم. زمانی که در اصل دین، در مبدأ و در معاد، ذهن خالی شده ای دارد و یا به تعبیر مقام معظم رهبری استحاله فرهنگی در حال شکل گرفتن است، در این حالت از جوان امروزی چه انتظاری داریم. نمی خواهم بحث حجاب را، بلکه رویکرد خودمان را به چالش بکشم. در عرصه تبلیغ در بیان عقاید، کوتاهی کردیم که امروز در اهتمام به مباحث شریعت، کم کاری و سستی را مشاهده می کنیم. اگر نوجوان ما که در دبستان و دبیرستان درس می خواند، درس قرآن و دینی او فرمالیته نباشد و واقعا با روح و عقل جوان کار شده باشد، این جوان، به راحتی نمی لغزد.
استاد جوادی گیلانی خاطرنشان کرد: در عرصه تبلیغ کارهای روی زمین مانده بسیار است. اولین نکته ای که باید به یاد داشته باشیم، تعدد متولیان عرصه تبلیغ در حوزه یا نهادهای مرتبط دیگر است. امور مساجد در کشور، 18 متولی دارد؛ و می بینیم که وضعیت مساجد در کشور چگونه است و بسیاری از مساجد، آنگونه است که حتی نماز جماعت در آنجا تشکیل نمی شود؛ با اینکه مسجد باید کانون فکری و فرهنگی منطقه خود باشد. حوزه هم متولیان متعدد دارد و تمرکز باید صورت بگیرد. همین تعدد متولیان آسیب هایی دارد؛ چه بسا طلبه ای قدرت بیان و محتوای غنی در اختیار دارد؛ ولی زمینه تبلیغ مناسب در جامعه ندارد؛ و چه بسا کسانی که تریبون دارند؛ اما فاقد شرایط لازم هستند و محتوا ندارند. اینها را حوزه باید سامان بدهد و «وضع الشیء فی محله» را اعمال کند. اگر چه طلبه مبلغ کم داریم؛ اما از آن طلبه های موجود، چرا به خوبی بهره نبریم.آن این مطلب آسیبی است که هنوز در حوزه ظرفیت تبلیغی به درستی سنجیده نشده است.
وی در ادامه بیان کرد: نکته دیگر هم به ساختار محتوایی حوزه برمی گردد. در سطوح، بسیاری از طلبه های جوان، فعال و پر توان و پر تلاش هستند؛ اما احساس رخوت می کنند. خیلی از طلبه ها در عرصه اجتهاد شاید توانایی نداشته باشند؛ اما در عرصه های دیگر شاید استعداد و توانایی داشته باشند و می توانند برای دین، مفید باشند. قشر زیادی از جوانان و نوجوانان ما اصلا ارتباطی با مبلغین ندارند. بسیاری از مباحث ساده تبلیغی نیازی به بحث های عمیق اجتهادی ندارد که به واسطه قبول نشدن در امتحان به خاطر سؤالات اصل مثبت و استصحاب و ... دچار سرخوردگی بشوند و احساس کنند به درد هیچ نمی خورند؛ در حالی که ظرفیت های دیگری دارند که اگر استفاده نشود، به هدر می رود. باید ظرفیت سنجی کرد و همه کتاب ها را همه طلبه ها نباید بخوانند. اینها در حالی است که برای کودکان دوران ابتدایی و نوجوانان، باید مبلغان مخصوص به خود را داشته باشیم. بسیاری از طلبه های جوان که در حوزه هستند، استعداد کار با کودکان و جوانان و نوجوانان را دارند؛ ولی آنها را با کتبی مشغول کردیم که آن کتب برای اجتهاد مسلم لازم است؛ و برای عرصه تبلیغ آنها، (مخصوصا برای تبلیغ برای سنین پایین تر) اصلا لازم نیست.