استاد حسین عبداللهی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، به موضوع «معرفی کتاب شهید صدر، به نام «بحث حول المهدی علیه السلام» پرداخت.

/270/260/22/

این استاد درس خارج حوزه در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: کتاب «بحث حول المهدی علیه السلام»، تألیف شهید سید محمد باقر صدر رضوان الله علیه، که در اواخر عمر شریف ایشان نگارش شده است، از جمله کتاب هایی است که دارای نظم و نظام فکری هست و می تواند ما را به یک نظام فکری مرتبط بکند. شهید صدر آنگونه که خودش در آخر کتاب بیان فرموده، در 4 روز، از 14 جمادی الثانی 1397 تا عصر 17 همان ماه نگاشته شده است. و می دانید که شهید صدر در 1400 هجری قمری به شهادت رسید؛ از این رو این کتاب در اوج پختگی شهید صدر به نگارش در آمده، و حائز اهمیت است؛ چه اینکه کلمات این کتاب هم فریاد می زنند از یک فکر و قلم پخته بیرون آمده است.

استاد عبداللهی در ادامه بیان کرد: مرحوم شهید صدر می فرماید: اندیشه مهدویت را اگر در بستر تاریخ مرور کنیم، باید بگوییم مهدی تجسم تنها باور اسلامی نیست؛ بلکه این باور، ماهیت دینی صرف، ندارد؛ عنوانی است که انسان ها با هر رنگ و شکل و فکر و چهره ای، آرمانی انسانی بوده، علاوه بر انسانی، فطرت انسان ها هم مهدویت را فریاد می زند. و انسانیت، روزی موعود را در انتظار نشسته است؛ و نه یک تفکر اسلامی و دینی و مذهبی صرف.

وی افزود: شهید صدر می فرماید: علاوه بر تجسم انسانی و فطری و دینی،  حتی اندیشه هایی که سرسختانه مخالفت با عالم غیب دارند، همانند ماتریالیسم دیالکتیک، آنها هم به همین باور رسیده اند؛ اما از مسیر کنشگری علمی خودشان. شخصی مانند هگل هم باور دارد روزی بر اساس تز و سنتز و آنتیتز، دنیا به یک چیزی خواهد رسید که بهتر از آن هست. هر چقدر هم که ظلم و فساد، بیشتر بشود، این تضاد و آن تناقضی که مکتب دیالکتیک باور دارد، باعث می شود که انسان، حرکت کند و رشد بنماید و از کمّیت به کیفیت برسد و جهان، روی صلح و آرامش را ببیند. چیزی است که نفی در نفی، اثبات،آن را می رساند. اگر چه ممکن است بسیاری از معارف مهدوی را تنها با تعبدات دینی قبول کنیم؛ اما اصل مهدویت را آنها که غیب محور هم نیستند، طبق اندیشه ها و مباحث علمی خودشان، به آن رسیده اند.

این استاد حوزه علمیه قم خاطرنشان کرد: ممکن است تجربه روانی که انسان دارد، گسترده ترین و فراگیرترین تجربه های بشری است. یعنی به یک نحوی، انسان، به باور مهدویت، روح و روانش گره  خورده است؛ دین داران، با دینشان، آنها که گرایش فطری دارند، با آن گرایش، آنها که علم محور هستند، با گرایشات علمیشان به مهدویت گره خورده اند؛ از این رو شهید صدر در خط اول کتابشان می نگارند: «مهدی فقط تجسم باوری اسلامی با ماهیتی دینی نیست.» به عبارتی دیگر، شهید صدر کاملا در فضای آکادمیک و علمی قلم می زند.