به مناسبت فرا رسیدن ۲۲ مهرماه، سالگرد ارتحال فقیه اهل بیت آیت الله العظمی شیخ ابوالفضل نجفی خوانساری رحمت الله علیه، استاد احمد خوانساری از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، به موضوع «مختصری از زندگانی این عالم ربانی» پرداخت.

/270/260/22/

این استاد حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: مرحوم آیت الله العظمی شیخ ابوالفضل نجفی خوانساری (1296-1380) قدّس سرّه الشریف از مراجع عظام تقلید، نماینده امام در استان مرکزی و نماینده دوره دوم مجلس خبرگان رهبری در سال 1296 شمسی  مطابق با 1335 قمری در خاندان علم و تقوی در شهر اصفهان محله بیدآیاد متولد گردید؛ پدر و عمو و اجداد ایشان همگی از علما و خطبا و شاعر و صاحب تألیفاتند. پدر ایشان مرحوم علامه شیخ احمد خوانساری تحصیل کرده نجف و از شاگردان مرحوم آخوند خراسانی و مرحوم ملا محمد حسن مامقانی است که پس از تحصیلات به اصفهان آمده و از مدرسین و خطبای مشهور آن سامان می گردد و در نهج البلاغه تسلّط خاص داشته و صاحب کتاب لسان الصدق و بیان الحق در مجالس وعظ است؛ وی در سال 1305 شمسی از دنیا می رود که قبر ایشان در محله بابا سلطان خوانسار می باشد. جد ایشان نیز مرحوم علامه شیخ محمد حسین خوانساری است که کتابی به نام جواهر الأخبار دارد.

وی افزود: مرحوم آیت الله شیخ ابوالفضل نجفی خوانساری دروس مقدماتی را در اصفهان گذرانده و به جهت فشارهای شدید دوره رضاخان در اوایل سال 1315 هجری شمسی برای ادامه تحصیل به نجف اشرف رفته  از دروس سطح و خارج آیات عظام سید ابوالحسن اصفهانی، غروی اصفهانی، سید جمال گلپایگانی، خوئی، سید محسن حکیم، صدرا بادکوبه ای ... استفاده و از آیت الله سید علی قاضی طباطبائی بهره ها می برد و پس از کسب اجتهاد از آیات سید ابوالحسن اصفهانی و آقا ضیاء عراقی به جهت کسالت ریوی مدتی در تهران بستری و سال 1330 شمسی در قم رحل اقامت افکنده و ضمن تدریس دروس سطح و خارج فقه و اصول و در درس فقه آیت الله العظمی بروجردی زعیم حوزه شرکت و مورد عنایت خاص ایشان واقع می گردد. در همین دوران با مرحوم امام خمینی قدس سره آشنا می گردد و ارتباطاتی دوستانه بین آن دو بزرگوار شکل می گیرد.

استاد خوانساری در ادامه بیان کرد: ایشان از پیشگامان نهضت اسلامی بود و اولین امضای بسیاری از اعلامیه های جامعه مدرسین به مربوط به ایشان است و از امضاء کنندگان بیانیه معروف خلع شاه از سلطنت می باشند. و در بهمن 57 نیز از جمله علمای متحصّن در دانشگاه تهران جهت بازگشت امام خمینی قدس سره به وطن بوده اند. 

وی خاطرنشان کرد: ایشان از سال 58 الی 71 در اراک علاوه بر نمایندگی مرحوم امام و امامت جمعه و نمایندگی مجلس خبرگان و تدریس و ارشاد و افتاء و احیای مجالس عزاداری اهل بیت علیهم السلام، مدرسة الامام المهدی را تأسیس و مصلای نمازجمعه، بیمارستان، مسجد قدس را احداث نمودند که هم اکنون به فعالیت خود ادامه می دهند. در دوران دفاع مقدس نیز با همه کسالت های جسمانی چندین مرتبه در جبهه ها حاضر و رزمندگان اسلام را مورد عنایت خویش قرار می دادند و در تشجیع و ارسال کمک های مردمی نقش به سزایی داشتند. ایشان پس از رحلت امام خمینی قدس سره و کسالت قلبی، مدتی در اراک بوده و به در خواست خویش از مقام معظم رهبری در مرداد 71 به قم مراجعت نموده و پس از مراجعت به قم و رحلت آیت الله العظمی گلپایگانی، عده ای از مؤمنین در تقلید به ایشان که بسیار با ورع و تقوی بودند رجوع نمودند. در این ایام تابستان ها به خوانسار رفته و ملجأ مردم مؤمن و مسؤولین آن دیار بودند و در ایّام تحصیلی در قم به تدریس خارج فقه و اصول در مدرسه آیت الله گلپایگانی و بعد دارالشفاء و بعد در بیت معظّم له مشغول بودند.

وی افزود: برخی تألیفات ایشان کتاب النضید فی شرح فروع التقلید، البیان المسؤول فی تقریرات الأصول، حاشیة العروة الوثقی، توضیح المسائل، مناسک و آداب حج می باشد. ایشان پس از سال ها مجاهدت و تربیت علماء و تدوین کتب علمی در22/7/ 1380شمسی، مطابق با 26 رجب 1422، شام شهادت حضرت امام موسی بن جعفر علیه السلام دعوت حق را لبیک و به ملکوت اعلا شتافت و در روز 27 رجب تشییع و پس از نماز توسط آیت الله العظمی بهجت رحمت الله علیه در قسمت بالاسر مرقد حضرت فاطمه معصومه سلام الله علیها آرمید.