استاد فاضل چنانی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «درس هایی از کلام امیر علیه السلام» پرداخت.

/270/260/22/

این استاد حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: سخت ترین گناهان، گناهانی است که شخص، آن را دست کم بگیرد و بگوید چیزی نیست. در بعضی روایاتی آمده است. در حکمت 422 از حکمت های نهج البلاغه می خوانیم:

«وَ قَالَ (عليه السلام): افْعَلُوا الْخَيْرَ وَ لَا تَحْقِرُوا مِنْهُ شَيْئاً، فَإِنَّ صَغِيرَهُ كَبِيرٌ وَ قَلِيلَهُ كَثِيرٌ. وَ لَا يَقُولَنَّ أَحَدُكُمْ إِنَّ أَحَداً أَوْلَى بِفِعْلِ الْخَيْرِ مِنِّي، فَيَكُونَ وَ اللَّهِ كَذَلِكَ؛ إِنَّ لِلْخَيْرِ وَ الشَّرِّ أَهْلًا، فَمَهْمَا تَرَكْتُمُوهُ مِنْهُمَا، كَفَاكُمُوهُ أَهْلُهُ» به كار خير اقدام كنيد و چيزى از آن را اندك ندانيد، كه كوچكش بزرگ، و كمش بسيار است، و احدى از شما نگويد: ديگرى در كار خير از من سزاوارتر است، كه سوگند به خدا چنين خواهد شد. براى خير و شر، اهلى است، كه هرگاه شما يكى از آن دو را ترك كنيد، اهلش آن را به جاى شما انجام مى دهند.

وی افزود: حضرت می فرماید: کار خوب انجام دهید و مبادا هیچ کار خوبی را دست کم بگیرید؛ فإنّ صغیره کبیر و قلیله کثیر؛ در مورد گناه هم اینگونه است؛ که نباید هیچ گناهی را دست کم گرفت؛ چه اینکه یک چوب کبریت، ارزشی ندارد؛ اما اتاق پر از گاز را منفجر خواهد کرد؛ و گناه چنین ویژگی دارد.«أشَدُّ الذُّنوبِ ما استَخَفَّ بهِ صاحِبُهُ». همچنین هیچ توبه واستغفار و هیچ توبه ای را نباید دست کم گرفت؛ شاید همین امر، موجب مغفرت بشود.

استاد فاضل چنانی در ادامه بیان کرد: در حکمت 474 از حکمت های نهج البلاغه می خوانیم: «[482] 474_ وَ قَالَ ع: مَا الْمُجَاهِدُ الشَّهِيدُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَعْظَمَ أَجْراً مِمَّنْ قَدَرَ فَعَفَّ لَكَادَ الْعَفِيفُ أَنْ يَكُونَ مَلَكاً مِنَ الْمَلَائِكَة» شهید در راه خدا در آموزه های دین مبین اسلام جایگاه بسیار بالایی دارد؛ به گونه ای که در روایت آمده است: «فوق کل ذی برّ بر حتی یقتل الرجل فی سبیل الله فلیس فوقه برّ»؛ ولی یک ویژگی همسان با مقام شهید است؛ و آن کسی است که بتواند معصیت کند، اما عفت پیشه نماید؛ ثواب و مقام این شخص، درجه اش مانند مقام شهید فی سبیل الله است. از این رو اگر دست رد به سینه شیطان زده شد و گناه را با وجود فراهم بودن صحنه های گناه، ترک کردیم، ثواب شهید دارد. انسانی که گناه را ترک می کند، هم ردیف ملائکه است. «لکاد العفیف ان یکون ملکا من الملائکه». از این کلام می فهمیم تا چه حد، چشم پوشی از گناه و دست رد زدن به سینه گناه در اسلام اهمیت دارد.

این خطیب توانمند در ادامه بیان کرد: در حکمت 121 از حکمت های نهج البلاغه از حضرت امیر علیه السلام می آموزیم: «شَتَّانَ مَا بَيْنَ عَمَلَيْنِ عَمَلٍ تَذْهَبُ لَذَّتُهُ وَ تَبْقَى تَبِعَتُهُ وَ عَمَلٍ تَذْهَبُ مَئُونَتُهُ وَ يَبْقَى أَجْرُهُ .» چقدر فاصله بين دو عمل دور است: عملى كه لذّتش مى رود و كيفر آن مى ماند، و عملى كه رنج آن مى گذرد و پاداش آن ماندگار است. چقدر فاصله است بین این دو عمل، عمل خوب و عمل بد؛ بندگی خدا و گناه کردن؛ چون گناه اگر چه ممکن است لذت داشته باشد، ولی موقتی است و ناپایدار است؛ اگر چه ممکن است ساعتی لذت داشته باشد، اما آثارش ماندگار است. چه اینکه در آیه شریفه می خوانیم: «نکتب ما قدموا و آثارهم» ولی بندگی خدا، جهاد در راه خدا، جهاد با نفس سختی هم داشته باشد؛ اما سختی آن رفتنی است و اجر و ثوابش می ماند.