به مناسبت فرا رسیدن سوم رجب و سالگرد شهادت امام هادی علیه السلام، استاد ناصر ابراهیمی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، به موضوع «دو آموزه از امام هادی علیه السلام» پرداخت.

/270/260/22/

همنشینی با گناهکاران!

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: در روایتی از ابوهاشم جعفری می خوانیم که می گوید: از امام هادی (علیه السلام) شنیدم که به من فرمود: «مَا لِي رَأَيْتُكَ عِنْدَ عَبْدِ اَلرَّحْمَنِ بْنِ يَعْقُوبَ؟» چرا تو را می‌بینم که با عبدالرحمن بن یعقوب همنشینی می‌ کنی؟

گفتم: او دایی من است!

حضرت (علیه السلام) فرمود: «إِنَّهُ يَقُولُ فِي اَللَّهِ قَوْلاً عَظِيماً يَصِفُ اَللَّهَ لاَ يُوصَفُ فَإمَّا جَلَسْتَ مَعَهُ وَ تَرَكْتَنَا وَ فَإِمَّا جَلَسْتَ مَعَنَا وَ تَرَكْتَهُ» او درباره ذات پاک خدا مطالب نامناسبی می‌گوید که ساحت پاک خدا از آن منزه است. خدا را (به صورت اجسام و اوصاف آن وصف می‌ کند) در حالی که خدا قابل توصیف نیست. پس یا با او همنشین باش و ما را ترک کن و یا با ما همنشین باش و از او دوری کند.

عرض کردم: او هر عقیده ‌ای دارد و هر چه می ‌گوید، بر من چه زیانی دارد؛ با اینکه من بر عقیده حق خود استوار هستم و از عقیده او دوری می ‌کنم.

حضرت (علیه السلام) فرمود: «أَ مَا تَخَافُأَنْ تَنْزِلَ بِهِ نَقِمَةٌ فَتُصِيبَكُمْ؟» آیا نمی‌ترسی که بلایی به او برسد و تو نیز به بلای او بسوزی؟!

«أَ مَا عَلِمْتَ بِالَّذِي كَانَ مِنْ أَصْحَابِ مُوسَى (علیه السلام) وَ كَانَ أَبُوهُ مِنْ أَصْحَابِ فِرْعَوْنَ فَلَمَّا لَحِقَتْ خَيْلُ فِرْعَوْنَ مُوسَى (علیه السلام) تَخَلَّفَ عَنْهُ لِيَعِظَهُ وَ أَدْرَكَهُ مُوسَى (علیه السلام) وَ أَبُوهُ يُرَاغِمُهُ حَتَّى بَلَغَا طَرَفَ اَلْبَحْرِ فَغَرِقَا جَمِيعاً فَأَتَىَ مُوسَى (علیه السلام) اَلْخَبَرُ فَسَأَلَ جَبْرَئِيلَ عَنْ حَالِهِ فَقَالَ: غَرِقَ رَحِمَهُ اَللَّهُ وَ لَمْ يَكُنْ عَلَى رَأْيِ أَبِيهِ لَكِنَّ اَلنِّقْمَةَ إِذَا نَزَلَتْ لَمْ يَكُنْ لَهَا عَمَّنْ قَارَبَ اَلْمُذْنِبَ دِفَاعٌ» آیا به این داستان آگاهی نداری که شخصی از یاران حضرت موسی (علیه السلام) بود، ولی پدرش از یاران فرعون بود، هنگامی که با سپاه موسی (علیه السلام) خواست پدرش را به خود ملحق سازد، ولی پدر سخن او را رد می ‌کرد و همچنان با هم ستیز می ‌کردند تا اینکه هر دو به کناری از دریا رسیدند، ناگاه بلای غرق شدن فرعونیان فرا رسید و آن پسر نیز همراه پدر غرق شد، وقتی که این خبر به موسی(علیه السلام) رسید، موسی(علیه السلام) فرمود: او در رحمت خداست؛ ولی چون عذاب فرود آید، از آن کس که نزدیک گنهکار است، دفاعی نمی شود. (الکافی، ج ۲، ص ۳۷۴)

اعتراف دشمن به عظمت امام هادی (علیه السلام)

استاد ناصر ابراهیمی در بخش دیگری از گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، که به مناسبت سوم رجب و سالگرد شهادت امام هادی علیه السلام برگزار گردید، خاطرنشان کرد: متوکل دهمین خلیفه عباسی کوشش فراوان داشت که امام هادی علیه السلام را جزء اطرافیان خود قرار دهد و از این راه شخصیت امام هادی علیه السلام را از نظرها پایین آورد.  متوکل در این مورد، سعی بسیار نمود و ترفندهای زیاد به کار برد؛ ولی مقاومت امام نگذاشت او به هدف شومش برسد. او چنان درمانده شد که یک روز به اطرافیان خود گفت:

«ویحکم قد آعیانی آمر إبن الرضا، آبی آن یشرب معی أو ینادمنی أو أجد فیه فرصة فی هذا» وای بر شما! این پسر رضا (منظور امام هادی است) مرا بیچاره و عاجز ساخت، هر چه کوشش کردم او با من به میگساری بپردازد و همدم و هم پیاله ی با من شود، قبول نکرد. و هر کاری می کنم قادر نیستم فرصتی پیدا کنم تا او را وارد بزم خود نمایم. (بحار الانوار : ج ۵۰، ص ۳. با کمی تفاوت در همان ص ۱۵۸)

این استاد حوزه علمیه قم در کلام پایانی خاطرنشان کرد: استقامت محکم امام هادی (علیه السلام) در برابر خواسته طاغوت مغرور و خونخوار همچون متوکل عباسی درس بزرگ ایستادگی در برابر هوس های نامشروع را به انسان هایی آزاده و پیروان خط ائمه اطهار می ‌آموزد که آنان هرگز تسلیم خواسته‌ های هوسبازان و زرق و برق زودگذر دنیاپرستان که دین به دنیا می‌ فروشند، نگردند.