استاد احمد فربهی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، به موضوع «ملاک همراهی با یک پدیده» پرداخت.

/270/260/23/

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: یکی از آموزه‌ های دینی، نقش رضایت یا کراهت، در مشارکت با پدیده ‌ای است که در کنار ما اتفاق می ‌افتد یا از آن مطلع می‌ شویم.

استاد فربهی در ادامه تأکید کرد: گاه رفتاری در حضور ما انجام می ‌‌گیرد؛ ولی ما به آن راضی نیستیم؛ در این ‌صورت، ما با آن رفتار همراه «نیستیم»؛ اگرچه در کنار آن حاضریم؛ و گاه رفتاری در غیاب ما انجام می‌ ‌گیرد و ما به آن راضی هستیم در این ‌صورت ما با آن رفتار همراه «هستیم» اگرچه در کنار آن حاضر نیستیم.

این استاد حوزه علمیه قم خاطرنشان کرد: پس یک فرد نباید نسبت به پدیده ‌های ناشایستی که در حضور او،  و یا حتی در طول تاریخ اتفاق می ‌افتد، راضی باشد؛ هم ‌چنان‌ که نسبت به پدیده‌ های خوبی که در طول تاریخ و یا در حضور او اتفاق می ‌افتد، نباید ناراضی باشد و البته به هر اندازه این رضایت و کراهت ظهور اجتماعی پیدا کند، نقش آن پررنگ‌ تر و اهمیت‌ آن بیشتر می ‌شود.

استاد احمد فربهی در بخش پایانی گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید افزود: از امام محمد تقی الجواد علیه السلام روایت شده است: كسى كه شاهد كارى باشد و آن را ناخوش بدارد، مانند كسى است كه شاهد آن نبوده است؛ و كسى كه شاهد كارى نباشد اما به آن راضى باشد، مانند كسى است كه شاهد آن بوده است. «مَنْ شَهِدَ أَمْراً فَكَرِهَهُ كَانَ كَمَنْ غَابَ عَنْهُ وَ مَنْ غَابَ عَنْ أَمْرٍ فَرَضِيَهُ كَانَ كَمَنْ شَهِدَهُ» (تحف العقول ص456)