آیت الله العظمی وحید خراسانی:

از آفاق تا انفس همه علم و حکمت و قدرت خدا است

پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید ـ حضرت آیت الله وحید خراسانی با اشاره به اینکه اولوالالباب به لب عالم متوجه هستند و اهل پوست به قشر عالم، تأکید کردند: خوش به حال آنها که هر طرف نگاه کردند خدا را دیدند و با او بستند و از دیگران بریدند.

 

به گزارش خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، حضرت آیت الله وحید خراسانی در ادامه درس تفسیر خود که در مسجد اعظم قم برگزار شد به تفسیر آیه 34 سوره یس پرداختند.

 

متن درس معظم له به این شرح است:

وَ جَعَلْنا فيها جَنَّاتٍ مِنْ نَخيلٍ وَ أَعْنابٍ وَ فَجَّرْنا فيها مِنَ الْعُيُونِ (یس34)

در این آیه چند جهت است؛ جعل کردیم در زمین جناتی، غایت این آیه «لیأکلوا من ثمره» است، و «أفلا یشکرون» برای بیدار کردن عقل است، گرچه همه این آیه میسر نیست اما کلمه اولی کافی است؛ «وَ جَعَلْنا فيها جَنَّاتٍ مِنْ نَخيلٍ وَ أَعْنابٍ»، یک نخل خرما یک اقیانوسی است که عمقش پیدا نیست، چه کرد خدا در این نخل؟ حیوان و انسان دست و پا دارند و هر حیوانی دنبال رزق می گردد ولی آن نخل بی دست و پا چه کند در دامن زمین؟ مثل دامن مادر ریشه می دواند در اعماق زمین، این مادر به فرزند غذا می دهد، آن ریشه عقل را مبهوت می کند، چه حکمتی چه قدرتی، در همان نقطه که درخت نخل است هر درختی کاشته شود میوه خاصی را می گیرد، مگر در این زمین چه خبر است؟

 

اگر درخت سیب بکاری ممکن نیست غیر از ماده سیب از زمین بگیرد و اگر خرما بکاری همینطور، حال در آن دهان ریشه چه کرده، چه می مکد؟ چطوری می مکد؟ در هر زمان چه نیاز دارد؟ دانه، پوست، شاخه، رطب و...

 

آن دانه و هسته رطب که خودش غوغایی است، همه این قوُت باید در خاک باشد، آنچه در پوست خرما است هرگز به مغز نمی رود و آنچه در مغز است به پوست نمی رود.

باز در همان عروق و رگها چه قدر رگ است، چه رگهایی! در این رگها رطب هم هست و هسته آن رطب هم هست، اما نه پوست و نه مغز درخت حق دخالت ندارد، امانتی است که باید به آنجا برود، همه سر سفره نشستند و هر جزئی قوت خودش را برمی دارد.

 

شاخه کجاست و ریشه کجا؟ زمین جاذبه دارد و هر چه وزن دارد مجذوب زمین است، چه قدرتی آنجا قرار داده که جاذبه زمین را خنثی می کند؟ فتبارک الله، هر جا خدا است به هر چه بنگری اوست، بلکه درخت خرما را ببین، آن نقطه هایی که آخر برگ است، چه قدرتی در این قرار داده که جاذبه زمین را خنثی می کند و قوت خود را بر می گیرد!

 

به برگها نگاه کن وسط هر برگی یک شاهرگ است و از هر شاهرگی رگها جدا می شود تا می رسد به باریک تر از مو که غذای آن نقطه از برگ هم داده شود، "إن الله هو الرزاق"،

افسوس که عمر گذشت و کسی را که باید بشناسیم و به او دل ببندیم از دست دادیم!

 

وَ أَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِيَ الْأَمْرُ وَ هُمْ في‏ غَفْلَةٍ وَ هُمْ لا يُؤْمِنُونَ (مريم39)

خوش به حال آنها که هر طرف نگاه کردند او را دیدند و با او بستند و از همه بریدند، در این نقطه هم قوت حیوان و هم قوت انسان است، به هر نقطه بنگری الرحمان را می بینی.

 

در یک خرما هر دو مراعات شده، اولا هسته خرما را وسط گذاشته، بعد ماده رطب دور او جمع می شود، اگر آن هسته وسط نبود، کجا ممکن بود یک خرما به وجود بیاید، آن هسته همه اینها را نگه می دارد، دو کار می کند: هم سلسله نسل بعد را نگه می دارد و در خود حفظ می کند و هم خود رطب را از انتشار و پخش شدن حفظ می کند و سر سفره من و تو می گذارد.

 

مهم این است که آن ریشه پخش می شود در زمین، زیرا اگر پخش نشود این نخله به این سنگینی چطور ممکن است راست قامت استوار بماند، ریشه علاوه بر این، هم برای نخل غذا تهیه می کند و هم بقای نخل را ضمانت می کند.

 

یک خیمه می خواهی سر پا کنی از هر طرف طناب می کشی، اما این نخله به چه بسته است که در مقابل بادهای تند ماندگاری دارد؟ به وسیله آن ریشه هایی که در اعماق زمین در هر طرف منتشر است، آن وقت آن ریشه هم پستانی است که قوت نخل را می مکد و هم طنابی است که آنرا نگه می دارد.

 

حال مهم این است، خم رنگرزی کجاست؟ رنگ میوه سرخ است و رنگ برگ سبز. فتعالی الله!

 

پس همه چیز در این نخل مراعات شده، خم رنگرزی هم هست، برگها را سبز کرده تا چشم من و تو با دیدن آن برگ سبز بهره مند شود، اگر برگها هم سرخ بود بر سر چشم ما چه می آمد؟ پس به سبزی برگ چشم ما را هم مراعات کرده است.

 

غوغای مهم این است که همان درخت خرما نه تنها میوه من و تورا تأمین می کند، بلکه نخله خرما نفس من و تو را هم تأمین می کند، نباتات چه نقشی در کربن هوا دارند و تهیه اکسیژنی که برای ریه من و تو لازم است، هم قوت و هم نفس!

 

قرآن بخوان اما بفهم! ما تَرى‏ في‏ خَلْقِ الرَّحْمنِ مِنْ تَفاوُتٍ‏ فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرى‏ مِنْ فُطُورٍ (ملک3)

 

تمام آنچه در این نخل دیدی در بدن خودت ببین، چه کرده با این عروق؟ همه از قلب غذا می گیرند، از شاهرگها و تا می رسد به سلولها، همه را غذا می دهد، تنها یک مطلب است اما به هزار صورت، آن باید ریشه اش در زمین پراکنده شود اما این اول از پستان مادر بعد از اساس که آن رزق مقسوم است باید به یک کیفیت پخش شود.

 

إِنَّ في‏ خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ‏ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ لَآياتٍ لِأُولِي الْأَلْبابِ (آل عمران190)

 

از آسمان گرفته تا زمین از آفاق گرفته تا انفس همه علم و حکمت و قدرت اوست.

اولوالالباب به لب عالم متوجه هستند و اهل پوست به قشر عالم، همه پوچ هستیم پوچ! مغز دارها چه کسانی هستند؟ الَّذينَ يَذْكُرُونَ‏ اللَّهَ قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلى‏ جُنُوبِهِمْ وَ يَتَفَكَّرُونَ في‏ خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلاً سُبْحانَكَ فَقِنا عَذابَ النَّارِ (آل عمران191)

به نخل نگاه کنی او را می بینی، به گندم نگاه کنی او را می بینی./210/31/20

پ, 12/15/1392 - 06:38

دیدگاه جدیدی بگذارید