استاد میرزا احسان زاهری کاشانی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، به موضوع «ناکامی دشمنان در صد عن سبیل الله، بر اساس آیه 114 سوره بقره» پرداخت.

/270/260/21/

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: در سوره مبارکه بقره می خوانیم: «وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّن مَّنَعَ مَسَاجِدَ اللَّهِ أَن يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ وَ سَعَى‏ فىِ خَرَابِهَا  أُوْلَئكَ مَا كاَنَ لَهُمْ أَن يَدْخُلُوهَا إِلَّا خَائفِينَ لَهُمْ فىِ الدُّنْيَا خِزْىٌ وَ لَهُمْ فىِ الاَخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ» (114) كيست ستمكارتر از آنكه نگذاشت كه نام خدا در مسجدهاى خدا برده شود، و در ويران ساختن آنها كوشيد؟ روا نيست در آن مسجدها جز بيمناك و ترسان داخل شوند و نصيبشان در دنيا خوارى و در آخرت عذابى بزرگ است.

وی افزود: در این آیه، نخست، صحبت از ظالم ترین افراد است؛ آنها که مانع می شوند از اینکه کسی وارد مساجد بشود و خدا را پرستش کند. بلکه بالاتر، تلاش می کنند مساجد را چه از حیث جایگاه و چه از حیث ساختمان تخریب نمایند. با این وجود چیزی دست این افراد را نخواهد گرفت و به منافع و اهداف خود نخواهند رسید و نخواهند توانست مسجد و مسجدی را نابود کنند. در تاریخ تلاش ها کردند که مسجدالحرام و مسجدالاقصی را نابود کنند؛ چه اینکه یزیدیان به امام حسین و حسینی ها حمله کردند؛ یا شوروی 70 سال به مساجد و مسجدی ها حمله کردند؛ اما سرانجامی نداشت و به نتیجه نرسیدند و نخواهند رسید و صدّ عن سبیل الله به فرجام نخواهد رسید.

استاد زاهری کاشانی خاطرنشان کرد: در قرآن کریم به آیات بسیاری برخورد می کنیم که به این موضوع اشاره دارد؛ از جمله:

«يَسْلُونَكَ عَنِ الشهَّرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِيهِ  قُلْ قِتَالٌ فِيهِ كَبِيرٌ  وَ صَدٌّ عَن سَبِيلِ اللَّهِ وَ كُفْرُ  بِهِ وَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَ إِخْرَاجُ أَهْلِهِ مِنْهُ أَكْبرَ عِندَ اللَّهِ  وَ الْفِتْنَةُ أَكْبرَ مِنَ الْقَتْلِ  وَ لَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتىَ‏ يَرُدُّوكُمْ عَن دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُواْ  وَ مَن يَرْتَدِدْ مِنكُمْ عَن دِينِهِ فَيَمُتْ وَ هُوَ كَافِرٌ فَأُوْلَئكَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فىِ الدُّنْيَا وَ الاَخِرَةِ  وَ أُوْلَئكَ أَصْحَابُ النَّارِ  هُمْ فِيهَا خَلِدُونَ» (بقره: 217)

«يَأَيهُّا الَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تحُِلُّواْ شَعَئرِ اللَّهِ وَ لَا الشهَّرَ الحْرَامَ وَ لَا الهْدْىَ وَ لَا الْقَلَئدَ وَ لَا ءَامِّينَ الْبَيْتَ الحْرَامَ يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِّن رَّبهِّمْ وَ رِضْوَانًا  وَ إِذَا حَلَلْتُمْ فَاصْطَادُواْ  وَ لَا يجَرِمَنَّكُمْ شَنَانُ قَوْمٍ أَن صَدُّوكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الحْرَامِ أَن تَعْتَدُواْ  وَ تَعَاوَنُواْ عَلىَ الْبرِّ وَ التَّقْوَى‏  وَ لَا تَعَاوَنُواْ عَلىَ الْاثْمِ وَ الْعُدْوَانِ  وَ اتَّقُواْ اللَّهَ  إِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ» (مائده: 2)

«مَا كاَنَ لِلْمُشْرِكِينَ أَن يَعْمُرُواْ مَسَاجِدَ اللَّهِ شَاهِدِينَ عَلىَ أَنفُسِهِم بِالْكُفْرِ  أُوْلَئكَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ وَ فىِ النَّارِ هُمْ خَلِدُونَ (17) إِنَّمَا يَعْمُرُ مَسَاجِدَ اللَّهِ مَنْ ءَامَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الاَْخِرِ وَ أَقَامَ الصَّلَوةَ وَ ءَاتىَ الزَّكَوةَ وَ لَمْ يخَشَ إِلَّا اللَّهَ  فَعَسىَ أُوْلَئكَ أَن يَكُونُواْ مِنَ الْمُهْتَدِينَ» (18) (سوره توبه)

«وَ قَضَيْنَا إِلىَ‏ بَنىِ إِسْرَ ءِيلَ فىِ الْكِتَابِ لَتُفْسِدُنَّ فىِ الْأَرْضِ مَرَّتَينْ‏ِ وَ لَتَعْلُنَّ عُلُوًّا كَبِيرًا (4) فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ أُولَئهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا لَّنَا أُوْلىِ بَأْسٍ شَدِيدٍ فَجَاسُواْ خِلَلَ الدِّيَارِ  وَ كاَنَ وَعْدًا مَّفْعُولًا (5) ثُمَّ رَدَدْنَا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيهْمْ وَ أَمْدَدْنَاكُم بِأَمْوَالٍ وَ بَنِينَ وَ جَعَلْنَاكُمْ أَكْثرَ نَفِيرًا (6) (سوره اسراء)

«وَ مَا لَهُمْ أَلَّا يُعَذِّبهَمُ اللَّهُ وَ هُمْ يَصُدُّونَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَ مَا كَانُواْ أَوْلِيَاءَهُ  إِنْ أَوْلِيَاؤُهُ إِلَّا الْمُتَّقُونَ وَ لَاكِنَّ أَكْثرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ» (انفال: 34)

«إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ وَ يَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ وَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ الَّذِى جَعَلْنَاهُ لِلنَّاسِ سَوَاءً الْعَكِفُ فِيهِ وَ الْبَادِ  وَ مَن يُرِدْ فِيهِ بِإِلْحَادِ  بِظُلْمٍ نُّذِقْهُ مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ» (حج: 25)

«هُمُ الَّذِينَ كَفَرُواْ وَ صَدُّوكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَ الهَْدْىَ مَعْكُوفًا أَن يَبْلُغَ محَلَّهُ  وَ لَوْ لَا رِجَالٌ مُّؤْمِنُونَ وَ نِسَاءٌ مُّؤْمِنَاتٌ لَّمْ تَعْلَمُوهُمْ أَن تَطَوهُمْ فَتُصِيبَكُم مِّنْهُم مَّعَرَّةُ  بِغَيرْ عِلْمٍ  لِّيُدْخِلَ اللَّهُ فىِ رَحْمَتِهِ مَن يَشَاءُ  لَوْ تَزَيَّلُواْ لَعَذَّبْنَا الَّذِينَ كَفَرُواْ مِنْهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا» (فح: 25)

وی افزود: تلاش ظالمان بر این است؛ اما به نتیجه نخواهد رسید؛ «لَهُمْ فىِ الدُّنْيَا خِزْىٌ وَ لَهُمْ فىِ الاَخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ» چه اینکه در بالاترین نمونه، امام حسین علیه السلام و تفکر حسینی را خواستند تا تخریب کنند و نتوانستند مردم را از اینکه به سراغ حضرت بروند، منع کنند. با اینکه همه را کشتند و سرها را بریدند و بدن ها را قطعه قطعه کردند. اما هر چه گذشت، نام حسین روشنتر و عالی تر شد و جایگاه حضرت اباعبدالله الحسین والاتر و عاشورا و اربعین و حرم او با شکوه تر گردید. آیا حقیقتا یزیدیان ذلیل و خوار نیستند؟ آیا لشکر ابرهه و نمرودیان ذلیل و خوار نشدند؟ در آخرت هم برای آنها عذابی بزرگ است. یعنی خسر الدنیا و الآخره ذلک الخسران المبین. آنها نه دنیا دارند و نه آخرت؛ و به عبارتی دیگر، ذلیل و خوار در دنیا و آخرت شده اند و تحت عذاب الهی در دنیا و آخرت قرار دارند. چه کسی ظالمتر از آنکه هم تیشه به ریشه خود می زند و هم تیشه به ریشه خدا می زند. اما در زدن ضربه به دین خدا اگر هم ظاهرا در جایی موفق بشوند، در حقیقت، موفقیت از آن حقّ است. و از این رو مسجد و مسجدی نه تنها در طول تاریخ، با همه تلاش هایی که مشرکین و دشمنان داشتند، به این هدف نرسیدند. از این رو همه جا خسارت متوجه انسان های ظالم شده است.

وی افزود: محل سجده الهی و خانه ای که عبادتگاه خداست، باید بر اساس تقوا بنا شود. البته در مقابل چنین مساجدی، مسجد ضرار هم هست؛ مسجدی که «کلمة حق یراد بها الباطل» از این رو پیامبر مأمور به تخریب چنین مسجدی بشود. چرا که بر اساس ضرر زدن به دین، اختلاف بین مسلمان ها است و چنین مسجدی سنگر و کمینی است که با خدا و رسولش در جنگ است. از این رو تمام کسانی که این مسیر را می روند در «من اظلم ممن افتری علی الله کذبا» مصداق پیدا می کنند. آیه ای که بارها تکرار شده است. کسانی که خدا و مساجد را مورد اتهام قرار می دهند و صدّ عن سبیل الله می کنند. مردم را بدبین، و راه مسجد را می بندند. در طول تاریخ، در این راستا نقشه های زیادی کشیدند و همه نقش بر آب شد. بعد از فروپاشی شوروی، مساجد احیا شد. به ارمنستان رفتیم و دیدیم همان مساجدی که در زمان قاجاریه در ایران ساخته شده، همان گونه مساجد در ارمنستان هست. چرا که ارمنستان جزو ایران بود. آنها تلاش خود را کردند و به جایی نرسیدند و نخواهند رسید.