عالِم علم را انفاق می کند تا ریشه جهل کنده شود و ثروتمند انفاق می کند تا دیگر در جامعه فقیری باقی نباشد.

به گزارش خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره‌ای اساتید، حضرت آیت الله وحید خراسانی امروز چهارشنبه در مسجد اعظم قم به ادامه درس تفسیر خود پیرامون آیه ۴۱ سوره مبارکه یس پرداختند.

متن درس تفسیر این مرجع تقلید به این شرح است:

بسم الله الرحمن الرحیم

بحث در این آیه شریفه بود وَ إِذا قيلَ لَهُمُ اتَّقُوا ما بَيْنَ أَيْديكُمْ وَ ما خَلْفَكُمْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ (45)

مراد از خلف چیست؟ آنچه که از کتاب و سنت استفاده می شود معتبر است.

بعضی از مفسرین با همه هیمنه شان معنایی کرده اند که قرآن آن معنا را نفی می کند لذا مبدأ سخن را باید از خود کتاب و کلام اهل بیت علیهم السلام اخذ کرد قرآن می فرماید:

وَ مِنْ وَرائِهِمْ بَرْزَخٌ إِلى‏ يَوْمِ يُبْعَثُونَ‏ (مؤمنون100) إ ِنَّ هؤُلاءِ يُحِبُّونَ الْعاجِلَةَ وَ يَذَرُونَ وَراءَهُمْ يَوْماً ثَقيلاً (اسراء27)

این آیات مؤید روایت حلبی است که در جلسه قبل اشاره شد.

نتیجه اینکه آنچه در مقابل ما است گناهان ما است و آنچه که پشت سر است سزا و جزای اعمال ماست.

مهم درک این حقایق است اما ابتدا خلف از وقتی که قابض ارواح برای قبض روح می آید باز هم از قرآن باید استفاده کرد فَكَيْفَ إِذا تَوَفَّتْهُمُ‏ الْمَلائِكَةُ يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَ أَدْبارَهُمْ (محمد27)

این چه مبدأی است تا برسد به منتهی إِنَّ الَّذينَ تَوَفَّاهُمُ‏ الْمَلائِكَةُ ظالِمي‏ أَنْفُسِهِمْ قالُوا فيمَ كُنْتُمْ قالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفينَ فِي الْأَرْضِ قالُوا أَ لَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ واسِعَةً فَتُهاجِرُوا فيها فَأُولئِكَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ ساءَتْ مَصيراً (نساء97)

عذر آورده می شود که ما مستضعف بودیم و توان مقاومت در قبال هجمه ها و انحرافات نداشتیم این آیات بهت انگیز است از جهت وظائفی که برای ما است أَ لَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ واسِعَةً فَتُهاجِرُوا فيها

یعنی چرا به جای دیگر نرفتید تا بتوانید دینتان را حفظ کنید.

این اول کار است فَلَوْ لا (کلمه لولا آن هم از خدای متعال) إِذا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ (83)

وَ أَنْتُمْ حينَئِذٍ تَنْظُرُونَ (84)

وَ نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْكُمْ وَ لكِنْ لا تُبْصِرُونَ (واقعه85)

کسانی که دور محتضر هستند کجا درک می کنند؟

وَ أَنْفِقُوا مِنْ ما رَزَقْناكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ فَيَقُولَ رَبِّ لَوْ لا أَخَّرْتَني‏ إِلى‏ أَجَلٍ قَريبٍ فَأَصَّدَّقَ وَ أَكُنْ مِنَ الصَّالِحينَ (منافقون10)

انفاق کنید از آنچه ما به شما روزی دادیم برخی تصور می کنند مراد فقط انفاق مال است.

رزق انسان چیست؟ رزق حیوان چیست؟

آنچه که مرزوق حیوان است رزق شکم اوست اما رزق آدمی غیر از این رزق هاست.

امام علیه السلام ذیل آیه دوم سوره بقره که می فرماید «و مما رزقناهم ینفقون» می فرمایند: «أی مما علمّناهم»

مخاطب، انسان است. رزق انسان چیست؟

عالِم علم را انفاق می کند تا ریشه جهل کنده شود و ثروتمند انفاق می کند تا دیگر در جامعه فقیری باقی نباشد.

لحظه مردن اول این حسرت است وَ أَنْفِقُوا مِنْ ما رَزَقْناكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ....

لحظه جان دادن از عالم سؤال می شود چرا امساک کردی و حقائق دین را نرساندی؟ چرا انفاق علم نکردی؟ فَيَقُولَ رَبِّ لَوْ لا أَخَّرْتَني‏ إِلى‏ أَجَلٍ قَريبٍ فَأَصَّدَّقَ وَ أَكُنْ مِنَ الصَّالِحينَ

چه زیبا خدای متعال می فرماید: كَلاَّ إِذا بَلَغَتِ التَّراقِيَ (قيامه26)

وَ قيلَ مَنْ راقٍ (27)

وَ ظَنَّ أَنَّهُ الْفِراقُ (28)

وَ الْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ (29)

این اول کار است «إِذا بَلَغَتِ التَّراقِيَ »وقتی جان به اینجا رسید «ظَنَّ أَنَّهُ الْفِراقُ» آن وقت بعد از فراق «الْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ»

سند روایت بسیار مهم است اما چون وقت نیست به متن اکتفا می کنم؛

- حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ حَمْزَةَ الْأَشْعَرِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي يَاسِرٌ الْخَادِمُ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْحَسَنِ الرِّضَا علیه السلام يَقُولُ‏ إِنَ‏ أَوْحَشَ‏ مَا يَكُونُ‏ هَذَا الْخَلْقُ فِي ثَلَاثَةِ مَوَاطِنَ يَوْمَ يُولَدُ وَ يَخْرُجُ مِنْ بَطْنِ أُمِّهِ فَيَرَى الدُّنْيَا وَ يَوْمَ يَمُوتُ فَيَرَى الْآخِرَةَ وَ أَهْلَهَا وَ يَوْمَ يُبْعَثُ فَيَرَى أَحْكَاماً لَمْ يَرَهَا فِي دَارِ الدُّنْيَا وَ قَدْ سَلَّمَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَى يَحْيَى فِي هَذِهِ الثَّلَاثَةِ الْمَوَاطِنِ وَ آمَنَ رَوْعَتَهُ فَقَالَ‏ وَ سَلامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَ يَوْمَ يَمُوتُ وَ يَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا وَ قَدْ سَلَّمَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ ع عَلَى نَفْسِهِ فِي هَذِهِ الثَّلَاثَةِ الْمَوَاطِنِ فَقَالَ‏ وَ السَّلامُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُ وَ يَوْمَ أَمُوتُ وَ يَوْمَ أُبْعَثُ حَيًّا خصال جلد 1 صفحه 107

این بیان کسی است که سراج الله است و عالم اهلبیت علیهم السلام است می فرماید وحشتناکترین امر برای خلق سه روز است این وحشت هم مقول به تشکیک است اول و دوم و سوم که در نهایت وحشت است.

«یوم یولد» منتهی آن روز در اثر عدم درک و لطف خدا فراموش شده است. روز دوم «یوم یموت» روز مرگ انسان است که کاملا قابل درک است و فراموش هم نمی شود و روز سوم «یوم یبعث فیری احکاما لم یرها فی دار الدنیا»

اگر کسی بخواهد بفهمد وحشت این سه روز چقدر است مبیّن خود قرآن است خدا به یحیی سلام می کند «وَ سَلامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَ يَوْمَ يَمُوتُ وَ يَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا» یحیی دیگر راحت است نفر دوم حضرت عیسی است چه نکته ای است که خدای متعال خود به حضرت یحیی سلام می کند ولی حضرت عیسی خودش به خودش سلام می کند

سر اینکه با آن مقام عیسی نسبت به یحیی علیهما السلام اما تفاوت از کجا تا به کجا است./210/31/20