امام حسن عسکری عليه‏ السلام نيز در ميان جمعيت عظيمي از مردم به صحرا آمدند. آنگاه مسيحيان و راهبان براي طلب باران دست به سوي آسمان برداشتند، آسمان ابري شد و باران آمد. امام فرمان داد دست راهب معيني را بگيرند و آنچه در ميان انگشتان اوست بيرون آورند. در ميان انگشتان او استخوان سياه فامي از استخوان ‏هاي آدمي يافتند، امام استخوان را گرفت و در پارچه ‏اي پيچيد و به راهب فرمود: اينک طلب باران کن. راهب اين بار هم دست به آسمان برداشت؛ اما ابر کنار رفت و خورشيد نمودار شد. مردم شگفت زده شدند.