استاد محمدحسین ملک زاده از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «بررسی تعبیر «الکافی کافٍ لشیعتنا» و اعتبار سندی روایات کافی» پرداخت.

/270/260/23/

این استاد درس خارج حوزه در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: برخی از تعابیر مانند «الکافی کافٍ لشیعتنا» در باب کتاب کافی شریف وجود دارد، که اولا بحث است آیا چنین جمله ‌ای از ناحیه مقدسه صاحب الزمان عجل  الله تعالی فرجه الشریف صادر شده یا خیر؛ شاید طریقی برای اثبات صدور این جمله از ناحیه مقدسه نداشته باشیم، اما اگر فرض کنیم که کلام از جانب معصوم صادر شده است، باز هم این جمله لزوماً به معنای «صحة کلّ ما فی الکافی» نیست، بلکه به این معنا است که «بقدر الکفایة لشیعتنا موجودٌ فی الکافی» یعنی اگر شخص شیعه بخواهد زندگی اسلامی ‌داشته باشد و عقائد، احکام زندگی و اخلاق اسلامی داشته باشد، در کتاب شریف کافی به این مقدار روایت وجود دارد.

استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: ما همۀ احادیث کافی را معتبر می‌دانیم، البته نه به معنای مشهور صحیح السند ‌که امروز گفته می‌شود، بلکه می‌گوییم این روایات به لحاظ سندی، بررسی سندی نمی‌خواهد. اما بحث ما در اینجا در مدلول تعبیر «الکافی کاف لشیعتنا» است؛ که آیا ظهور چنین تاییدی به این معنا است که امام علیه السلام کلمه به کلمه آن را تأیید کرده است؟ پاسخ ما «منفی» است؛ خصوصا در باب کتابی مانند کتاب شریف کافی، که احیانا تهافت و تنافی میان مدالیل روایات آن هم مشاهده می ‌شود؛ از این رو امکان ندارد همه اطراف آن را تایید کرده باشند.

وی افزود: ما نیز که قائل به اعتبار صدوری روایات کافی هستیم، احتمالات دیگر مانند احتمال وجود تقیه، احتمال سقط قرینه‌، احتمال نقص و زیادۀ کلمه و ... را انکار نمی‌کنیم؛ و از این رو جمع دلالی بین روایات کافی را لازم می‌دانیم. شاید مدلولی از روایات آن را نتوانیم بپذیریم؛ زیرا با نصوص قرآن کریم یا سنت قطعیه مخالفت داشته باشد که آن را کنار می‌گذاریم و علم آن را به اهلش واگذار می‌کنیم.