به مناسبت فرا رسیدن سالگرد شهادت امام رضا علیه السلام، استاد محمد ابراهیمی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «فضیلت عالی و برجسته زیارت امام رضا علیه السلام» پرداخت.

/270/260/23/

فضیلت عجیب زیارت علی بن موسی الرضا (علیه السلام)

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم خاطرنشان کرد: بنا بر روایتی به سند صحیح، امام رضا (علیه السلام) فرمودند: « به شیعیان من برسان که زیارت من در نزد خداوند (عزوجل)، برابر با ۱۰۰۰ حج است.» راوی می گوید به امام جواد (ع) عرض کردم : ۱۰۰۰ حج ؟! فرمودند: "بله، به خدا قسم؛ و برای کسی که عارف به حق پدرم باشد، زیارت پدرم برابر با یک میلیون حج است.»

«3182- و روي عن أحمد بن محمد بن أبي نصر البزنطي قال قرأت كتاب أبي‏ الحسن الرضا ع أبلغ شيعتي أن زيارتي تعدل عند الله تعالى ألف حجة قال قلت لأبي جعفر يعني ابنه ع ألف حجة قال إي و الله و ألف ألف حجة لمن زاره عارفا بحقه» (من لا يحضره الفقيه، ج ‌۲، ص: ۵۸۲ و 583)

وی در ادامه به این سؤال پرداخت که مراد از شرطی که امام جواد (ع) در این روایت فرمودند (عارف به حق بودن) چیست؟ پاسخ این سوال را امام صادق (علیه السلام) در روایتی دیگر بیان فرموده اند. بنا بر روایتی به سند صحیح، امام صادق (علیه السلام) فرمودند: «از نوادگان من در سرزمین خراسان در شهری به نام طوس کشته می شود، هر کس او را در حالی که عارف به حقّش باشد، زیارت کند، روز قیامت دستش را می گیرم و او را داخل بهشت می کنم؛ اگر چه اهل گناهان کبیره بوده باشد. راوی پرسید: «عارف به حق او بودن» یعنی چه؟ حضرت فرمودند: یعنی معتقد باشد که این امام، اطاعتش واجب است و به شهادت رسیده است؛ هر کس او را در حالی که عارف به حقش است، زیارت کند، خداوند عزوجل به او اجر ۷۰ هزار شهید از کسانی که خالصانه در رکاب پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) به شهادت رسیدند، عطا می کند»

««حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ تَاتَانَةَ وَ الْحُسَيْنُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ هِشَامٍ الْمُكَتِّبُ وَ أَحْمَدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ هَاشِمٍ وَ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ مَاجِيلَوَيْهِ وَ مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى بْنِ الْمُتَوَكِّلِ وَ عَلِيُّ بْنُ هِبَةِ اللَّهِ الْوَرَّاقُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ قَالُوا حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ هَاشِمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ حَمْزَةَ بْنِ حُمْرَانَ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام): " يُقْتَلُ حَفَدَتِي بِأَرْضِ خُرَاسَانَ فِي مَدِينَةٍ يُقَالُ لَهَا طُوسُ مَنْ زَارَهُ إِلَيْهَا عَارِفاً بِحَقِّهِ أَخَذْتُهُ بِيَدِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَأَدْخَلْتُهُ الْجَنَّةَ وَ إِنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ الْكَبَائِرِ " قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ وَ مَا عِرْفَانُ حَقِّهِ قَالَ :" يَعْلَمُ أَنَّهُ إِمَامٌ مُفْتَرَضُ الطَّاعَةِ شَهِيدٌ مَنْ زَارَهُ عَارِفاً بِحَقِّهِ أَعْطَاهُ اللَّهُ تَعَالَى لَهُ أَجْرَ سَبْعِينَ أَلْفَ شَهِيدٍ مِمَّنِ اسْتُشْهِدَ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ الله(ص) عَلَى حَقِيقَةٍ» (من لایحضره الفقیه ، ج ۲، ص ۵۸۴)